فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٠٦
استارابد
اسپيدار
اسپيدار
(
espeyd r
) ا . پ . مر . سفيدار .
اسپيدبا
اسپيدبا
(
espeyd - b
) ا . پ . قسمى از از آش ساده .
اسپيدرود
اسپيدرود
(
espeyd - rud
) ا خ . پ . مر سفيدرود .
اسپيدگر
اسپيدگر
(
espeyed - gar
) ا . پ . سفيد گر و قلعىگر و كسى كه ظروف مسين را سفيد مىكند .
اسپيل
اسپيل
(
aspil
) ا . پ . كسى كه كار و شغل وى دزديدن اسب باشد .
اسپيوش
اسپيوش
(
espayowc
) ا . پ . بزر قطونا و اسپرزه .
است
است
(
ast
) پ . سيوم شخص مفرد زمان حال فعل بودن يعنى هست . و سيوم شخص مفرد ضمير فعلى كه معناى فعل بودن را دارد چنان كه گويند اوست يعنى او هست .
است
است
(
ast
) ا . پ . استر . و بغل . و استخوان آدمى و ساير حيوانات . و بزر و تخم و دانه . و هستهء ميوه‌ها .
است
است
(
ast
) و (
ost
) ا خ . پ . تفسير كتاب زند و پازند .
است
است
(
est
) ا . پ . مدح و ستايش . و حلقهء دبر و سوراخ كون .
است !
است !
(
est
) پ . كلمهء امراز ايستادن يعنى بايست .
است
است
(
est
) ا . ع . كون . و است الدهر :
هميشگى زمانه و اول آن . و فعلت ذلك على است الدهر : كردم اين كار را بر اول زمانه . و ما زال فلان على است الدهر مجنونا : يعنى فلان هميشه مجنون بوده است . و است الكلبة : سختى و بلا و امر منكر . و لقيت منه است الكلبة يعنى ناپسندى ديدم از وى و است المتن :
صحرا و بيابان . و يا ابن استها : كنايه است از برگردانيدن پدرش مادر وى را از كارى .
و باست فلان : دشنام است مر عرب را .
و تركته باست الارض : گذاشتم او را محتاج و درويش . و مالك است مع استك :
نيست ترا عون و مددگارى .
است
است
(
ost
) ا . پ . سرين و كفل مردم و اسب . و افكندگى و انداختگى .
استا
استا
(
ast
) و (
ost
) ا خ . پ . تفسير كتاب زند .
استا
استا
(
ast
) ا خ . پ . نام قلعه‌اى از ولايت رستمدار كه بحصانت تمام اشتهار دارد .
استا
استا
(
est
) ص . پ . ستايش‌كننده و مدح كننده . و ا خ . نام قريه‌اى در سمرقند .
استا
استا
(
ost
) ا . پ . استاد و معلم و آموزنده .
استاء
استاء
(
est '
) م . ع . استى الثوب استاء : بافت آن جامه را .
استات
استات
(
aset t
) ا . پ . - مأخوذ از فرانسه - باصطلاح كيميا ملحى كه از اسيد استيك حاصل شود .
استاج
استاج
(
est j
) ا . ع . چوبكى ميان كاواك كه بر آن پنبهء ريسيده را براى تافتن پيچند . و يا چيزى كه رشته را از دوك بر آن پيچند .
استاخ
استاخ
(
est x
) ا . پ . شاخهء سبز كه تازه از درخت روئيده باشد .
استاخ
استاخ
(
ost x
) ص . پ . بىادب و گستاخ و بىحيا و بىشرم و شوخ .
استاد
استاد
(
ost d
) ا . پ . معلم و آموزنده و مربى و مدرس . و دستكار و كارگر . و دلاك و سر تراش . و ص . ماهر و صانع . و خردمند و هوشيار .
و خداوند صنعت . و نامدار و مشهور . و با مهارت در هر صنعت و كارى . و استاد خياط ا .
درزى . و استاد كار ص . : ماهر در كار و صنعت . و استاد هفت آسمان ا خ .
ستارهء مشترى .
استاداندن
استاداندن (
est d ndan
) و استادانيدن
(
est d nidan
) ف م . استادن كنانيدن و نصب كنانيدن و نصب كردن فرمودن و برقرار كردن فرمودن و پايدار كردن كنانيدن .
استادگى
استادگى
(
est degi
) ا . پ . پايدارى و استوارى و برقرارى . و مقاومت و سكونت و استادگى باران : نقصان و كمى باران .
استادگى
استادگى
(
ost degi
) ا . پ . پيشه و حرفت و كسب . و استادى و قدرت در هر صنعتى .
استادن
استادن
(
est dan
) ف ل . پ . قيام كردن و ايستادن و برخاستن . و برپا شدن و ماندن و توقف كردن و مقام كردن و منزل كردن و اقامت كردن .
استادنگاه
استادنگاه
(
est dan - g h
) محل درنگ و توقف .
استاده
استاده
(
est de
) ص . پ . برپا شده و ايستاده و قيام كرده و برخاسته . و نصب شده و افراشته .
استاده
استاده
(
est de
) ا . پ . ديرك و عمود خيمه و چوب علم .
استادى
استادى
(
ost di
) ا . پ . مهارت و صنعت و هنر و حرفت و كمال و فضيلت و قابليت و مهارت در هر كار و شغلى . و استادى كردن ف ل . : علم و هنر به كار بردن در هر كار و صنعتى .
استاذ
استاذ
(
ost z
) ا . ع . - مأخوذ از فارسى - معلم و مدرس . ج : اساتذه و استاذون .
استاذون
استاذون
(
ost zuna
) ع . ج استاذ .
استار
استار
(
ast r
) ا . پ . بطانة و آستر .
استار
استار
(
ast r
) ع . ج ستر (
setr
) .
استار
استار
(
est r
) ا . ع . بلغت يونانى عدد چهار را گويند و وزنه‌اى كه معادل است با چهار مثقال و نصف مثقال و يا شش درم و نيم ج : اساتير .
استارابد
استارابد
(
est r bad
) ا خ . پ . مر . استراباد .