فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٨
ابگينه
نيز بطور افسانه گويند چشمه‌ايست كه مدت هفت سال پيوسته روان باشد و هفت سال ديگر خشك .
آب‌غوره
آب‌غوره
(
b - qure
) ا . پ . مايعى ترش كه از فشردن غورهء انگور بدست آيد و آب غوره گرفتن ف ل . : گريه كردن و روان كردن اشك و فشردن چشم .
آبفت
آبفت
(
baft
) ا . پ . مخفف آبافت .
آبق
آبق
(
baq
) ا . ع . مأخوذ از آبك ( فارسى جيوه و زيبق ) .
آبق
آبق
(
beq
) ص . ع . بندهء گريخته . ج :
اباق (
obb q
) .
آبك
آبك
(
bak
) ا . پ . مصغر آب . و جيوه .
و آبله .
آبك
آبك
(
bak
) ص . پ . هر چيز پر آب و آبكى .
آبكار
آبكار
(
b - k r
) ا . پ . سقا . و آبيار . و شراب فروش . و شرابخوار .
آب كار
آب كار
(
be - k r
) ا . پ . رواج و رونق . و آبرو . و منى .
آبكارى
آبكارى
(
b - k ri
) ا . پ . ماليات ساختن . ا . و فروختن مشروبات مسكر . و كارخانهء مشروبات‌سازى .
آبكامه
آبكامه
(
b - k me
) ا . پ . نان خورشى كه از ماست و شير و غيره سازند .
آب كبود
آب كبود
(
be - kabud
) ا خ . پ .
درياى چين ا . شمشير نيك و اعلى .
آبكش
آبكش
(
b - kac
) ا ص . پ . كسى كه با دول آب از چاه كشد و بالا آورد و ا .
سقا و ترش پالا . و كاغذى كه به روى خط تازه نوشته اندازند كه آن را خشك كند .
آب كشيدن
آب كشيدن
(
b - kacidan
) ف ل . پ . بالا آوردن آب با دول از چاه . و سقائى كردن .
آبكشين
آبكشين
(
bkacin
) ا . پ . بازوبند .
آبكم
آبكم
(
bkam
) ا . قسمى . از مار
آبكمه
آبكمه
(
bkome
) ا . آب سياه رنگ متعفنى كه در شكم بعضى از ماهيها يافت مىشود و جهت مرمّت شكستگى به كار مىبرند .
آبكند
آبكند
(
bkand
) ا . پ . زمينى كه آب آن را كنده و گودال كرده باشند . و آبگير . و آب انبار . و درياچه . و ا خ . نام شهرى .
آب كوثر
آب كوثر
(
bkawsar
) ا خ . پ . آبى كه روز قيامت حضرت پيغمبر اسلام صلى اللّه عليه و آله بامت خود مىدهد .
آب كور
آب كور
(
b - kur
) ص . پ . خسيس و لئيم و ناكس .
آبكى
آبكى
(
baki
) ص . پ . هر چيز آبدار و پر آب . و هر چيز مايع و روان .
آبگ
آبگ
(
bag
) ا خ . پ . دهى نزديك شيراز .
آب گاز
آب گاز
(
b - g z
) ا . پ . آبى كه در آن بخار اسيد كربنيك حل كرده‌اند و چون در ظرفى ريخته شود جوش نموده فوران كند .
آبگانه
آبگانه
(
bg ne
) ا . پ . سقط جنين .
آبگداز
آبگداز
(
b - god z
) ا . پ . پاياب و معبر آب .
آبگاه
آبگاه
(
b - g h
) ا . پ . تهىگاه . و تالاب و آبگير .
آبگرد
آبگرد
(
b - gerd
) ا . پ . گرداب .
آبگردان
آبگردان
(
b - gard n
) ا . پ . ظرفى دسته‌دار كه بدان آب و آش از ديگ بردارند .
آبگردش
آبگردش
(
b - gardec
) ا . پ . گرداب .
و اسب تند و تيز . و سرگيجه و دوار .
آب گرم
آب گرم
(
b - garm
) ا . پ . يك نوع از آبهاى معدنى . و نوعا آبهاى گرم داراى گوگرد مىباشند . و آب گرم خرقان : ا خ .
در خرقان افشار بكشلو نزديك قريهء نجف‌آباد واقع مىباشد و آب گرم سراب :
در دو فرسخى قصبهء سراب واقع شده و آب گرم لاريجان : در قريه‌اى بنام گرماسر واقع است و آب گرم محلات : در سه فرسخى قصبهء محلات واقع مىباشد .
آبگمه
آبگمه
(
bgome
) ا . پ . آب خاكسترى رنگ و بغايت گنديده و بدبوى كه از شكم قسمى از ماهيهاى درياى چين گيرند و تازيان ماء الجمة گفته‌اند .
آبگوشت
آبگوشت
(
b - gowct
) ا . پ . نانخورشى كه از گوشت و بعضى حبوبات سازند . و از نان خورشهاى لذيذ و مقوى مىباشد . و باصطلاح شكارچيان طعمه‌ايست كه قبل از رفتن شكار بقوش مىدهند .
آبگون
آبگون
(
b - gun
) ص . پ . هر چيزى كه مانند آب و برنگ آن باشد . و ا . نشاستهء آميخته با نيل . و آسمان . و لاجورد . و يخ و شمشير براق . و آبگون صدف :
آسمان و آفتاب و ماه و ابگون قفس :
و يا آبگون طارم : آسمان . و ا خ . رودخانه اى كه از خوارزم بدرياى مازندران مىريزد .
آبگه
آبگه
(
b - gah
) ا . پ . آبگير و تالاب و حوض .
آبگى
آبگى
(
bagi
) ص . پ . هر چيز آبدار و پر آب و هر چيز مايع .
آبگير
آبگير
(
b - gir
) ا . پ . تالاب . و حوض و گودى كه آب در آنجا بايستد . و افزارى مانند جاروب كه جولاهان و شومالان بدان بر پارچه‌اى كه مىبافند آب افشانند . و كسى كه در حمام كارش آب آوردنست .
آبگيرناك
آبگيرناك
(
b - gir - n k
) ص . پ .
جايى كه پر از مرداب و خندقهاى آبى بود .
ابگينه
ابگينه
(
bgine
) ا . پ . شيشه و بلور و الماس و شيشهء شراب . و دل عاشق . و اشك