فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٠٢
اسب آبى
و ج اسفل (
asfal
) و عبل الاسافل اى ضخم الفخذين و الساقين .
اسافل
اسافل
(
as fel
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - پائين و طرف پائين و پستى . و اعالى و اسافل : بلنديها و پستيها و همهء مرتبه‌ها و اسافل بدن : پايها و عورت و سرين و فرج و نره . و اسافل ناس : مردمان پست و فرومايه .
اساقة
اساقة
(
as qat
) ا . ع . دوال ركاب زين .
اساقة
اساقة
(
es qat
) م . ع . دست پيمان راندن بسوى عروس . و اسقته ابلا اساقة : دادم او را شترانى كه مىراند آنها را .
اساقط
اساقط
(
ess qot
) م . ع . اساقط اساقطا : افتاد .
اساقع
اساقع
(
as qe
) ع . ج اسقع (
asqa '
) .
اساقف
اساقف
(
as qef
) و
اساقفة
اساقفة
(
as qefat
) ع . ج اسقف (
osqof
) .
اساقى
اساقى
(
as qi
) ع . ج سقاء .
اساكفة
اساكفة
(
as kefat
) و
اساكيف
اساكيف
(
as kif
) ع . ج اسكاف .
اسآل
اسآل
(
es ' l
) م . ع . اسالته سؤله و مسئلته اسآلا : روا كردم حاجت او را .
اسال (
asal
) ص . ع . پرسنده‌تر . و خواهنده‌تر .
و گداتر و فقيرتر .
اسال
اسال
(
as l
) ا . ع . هو على اسال من ابيه : او مشابه پدر خود است در خو و عادت .
اسالة
اسالة
(
as lat
) م . ع . اسل الرجل اسالة ( از باب كرم ) : كشيده رخسار شد آن مرد .
اسالة
اسالة
(
es lat
) ا . ع . راندن . و روان كردن آب و جز آن . و اسال عزار النصل : دراز كرد نوك و تيزى پيكان را .
اسالق
اسالق
(
as leq
) ا . ع . آنچه متصل بكام است از داخل دهن .
اساليب
اساليب
(
as lib
) ع . ج اسلوب (
oslub
) .
اساليطوس
اساليطوس
(
as litus
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - گلى سياه رنگ كه طين كرمى نيز گويند چه اين گل را هرگاه در اول برگ برآوردن درخت تاك بر برگ آن مالند مانع از كرم خوردن وى مىشود .
اساليون
اساليون
(
as liun
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - تخم كرفس كوهى .
اسآم
اسآم
(
es ' m
) م . ع . به ستوده آوردن كسى را .
اسامة
اسامة
(
es mat
) م . ع . گران كردن بها يق اسمت بها و كذا اسمت عليها : گران كردم بهاى آن را . و سؤال كردم بها از كسى تقول اسمته اياها و كذا اسمته عليها : سؤال كردم بهاى آن را . و چرانيدن . و گو بر سر چاه كردن .
و نظر انداختن بر كسى .
اسامة
اسامة
(
os mat
) ا . ع . شير بيشه يق هذا اسامة : اين شير است . و انت اشجع من اسامة : تو شجاع‌ترى از شير . و نيز اسامة ا خ . نام مولاى آن حضرت صلى اللّه عليه و آله كه پدرش زيد بود و در سال چهلم هجرى وفات كرد . و نام چند نفر صحابى .
اسامع
اسامع
(
as me '
) ع . ج اسماع و اسمع (
asmo '
) و ج ج سمع (
sam '
) .
اسامى
اسامى
(
as mi
) ع . ج اسم .
اسامى
اسامى
(
as mi
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - اسمها و نامها . و ص . اجاره‌دار و كرايه‌دار . و وام‌دار و قرض‌دار . و وابسته و متعلق . و مطيع . و مدعى عليه وا . منصب و شغل و خدمت . و تبديل يكى بجاى ديگرى . و محل و مكان . و اداره .
اسامى
اسامى
(
as miy
) ع . ج ج . اسم .
اساميس
اساميس
(
as mis
) ا . ع . بابونهء صحرائى .
اسانس
اسانس
(
es ns
) ا . پ . - مأخوذ از فرانسه - دهن فرار مايع و بدون لزوجت و بسيار فرار و داراى بوى تند و نافذى كه زياد يا كم مطبوع و طعمى حاد و سوزان مانند جوهر نعناع . و نوعا هر اسانس در حين تقطير با آب مقطر مىگردد .
اسانيد
اسانيد
(
as nid
) ع . ج اسناد .
اساوة
اساوة
(
os vat
) ا . ع . مداوا و معالجه .
اساود
اساود
(
as ved
) ع . ج اسود .
اساور
اساور
(
as ver
) و
اساورة
اساورة
(
as verat
) ع . ج سوار و اسوار و اسوار .
اسامرة
اسامرة
(
as merat
) ج ا خ . ع . طايفه‌اى از مردم ايران كه در بصره ساكن شدند مثل احامرة كه در كوفه سكنى گزيدند . مر . خضارمة .
اساهيج
اساهيج
(
as hij
) ج ا . ع . انواع مختلف از سير و رفتار .
اساهيك
اساهيك
(
as hik
) ج ا . ع . اساهيك الدابة : انواع رفتار ستور و جستنهاى آن .
اسايا
اسايا
(
as y
) ع . ج آسية .
اسائن
اسائن
(
as en
) ع . ج آسينة .
اسب
اسب
(
asb
) ا . پ . حيوانى چارپا و اهلى از طايفهء ذو الحافر كه در سوارى انسان و كشيدن اراده و حمل بار آن را به كار مىبرند و بتازى فرس گويند . و اسب تيزرو : اسب شتاب و راهوار . و اسب چوبين : تابوت . و اسب سرخ : اسب كميت . و اسب نوبتى :
الاغ و اسب چپرخانه . و اسب و اسباب ا ج . اسب و سامان و رخت .
اسب
اسب
(
asb
) ا . پ . نام يكى از مهره‌هاى شطرنج . و اسب و فرزين نهادن ف ل . :
اسب را بفرزين طرح دادن و بازى را بردن .
و غلبه كردن .
اسب
اسب
(
esb
) ا . ع . موى زهار . و موى فرج .
و موى كون . ج : آساب .
اسباء
اسباء
(
esb '
) م . ع . اسبا لامر الله اسباء : فروتنى كرد مر امر خداى را . و اسبا على الشيى : نرم شد دل او بر آن چيز . و شيفته گرديد و مايل شد .
اسب آبى
اسب آبى
(
asbe - bi
) ا . پ . حيوانى چارپا