فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٠١
اسافل
اساتين
اساتين
(
as tin
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - ستونها .
اساجع
اساجع
(
as je '
) و
اساجيع
اساجيع
(
as ji '
) ع . ج اسجوعة (
osjuat
) .
اساحة
اساحة
(
es hat
) م . ع . اساح نهرا اساحة : روان كرد جوى را . و اساح الفرس بذنبه : فرو افگند آن اسب دم خود را .
اساحل
اساحل
(
as hel
) ج ا . ع . آب راهها .
اساد
اساد
(
es d
) م . ع . شتاب رفتن . و همهء شب را رفتن بىآنكه در آخر شب فرود آيند . و تمام شب رفتن با اندكى از روز .
اسادة
اسادة
(
es dat
) م . ع . اساد اسادة :
فرزند مهتر زاد . و فرزند سياه‌فام زاد .
اسادة
اسادة
(
es dat
) و (
os dat
) ا . ع .
و ساده و بالش .
اسار
اسار
(
as r
) ع . ج سؤر .
اسار
اسار
(
es r
) م . ع . اسار اسارا : پس خورده گذاشت و يق اذا شربت فاسئر :
هرگاه آشاميدى اندكى بگذار .
اسار
اسار
(
es r
) ا . ع . چيزى كه بدان بندند .
ج : اسر . و بمعنى چپ - لغتى است در يسار
اسار
اسار
(
es r
) م . ع . اسرت الرجل اسارا و اسرا ( از باب ضرب ) : بستم و اسير كردم آن مرد را . و اسر الرجل ( مجهولا ) :
مبتلا شد آن مرد به علت احتباس بول .
اسارة
اسارة
(
es rat
) م . ع . اساره اسارة :
راند آن را .
اسارت
اسارت
(
es rat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اسيرى .
اسارون
اسارون
(
as run
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - بيخ گياهى با اندك عطريت و تندى در آخر
اسارى
اسارى
(
as r
) و (
os r
) ع . ج اسير .
اسارير
اسارير
(
as rir
) ا . ع . خوبى روى و هر دو رخساره . و ج اسرار و ج ج سرّ .
اساريع
اساريع
(
as ri '
) ع . ج اسروع . الحديث فى صفته صلى اللّه عليه و آله : كان عنقه اساريع الذهب : اى سبائكه . مر اسروع .
اساس
اساس
(
asas
) ا . ع . بنياد . ج : اسس .
اساس
اساس
(
as s
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بنياد و پايه . و بيخ عمارت و بنا . و بن و اصل .
و بن ستون .
اساس
اساس
(
es s
) ع . ج اسّ و اسّ و اسّ .
اساس
اساس
(
as - as
) ع . كلمه‌اى كه بدان گوسپند را زجر كنند .
اساسة
اساسة
(
es sat
) م . ع . كرمك در افتادن در چيزى . و داراى كنهء بسيار شدن گوسپند . و سياست را در گردن كسى افكندن .
اساسه
اساسه
(
as se
) و (
es se
) ا . پ . نگاه بگوشهء چشم . و دريافت و ادراك و فراست و هوش . و باز نگريستن و وابينى . و ا ج . گروه كلان .
اساطم
اساطم
(
as tem
) ع . ج اسطمة (
ostommat
) .
اساطير
اساطير
(
as tir
) ع . ج اسطار و ج ج سطر (
satr
) و اسطارو اسطارة . و اسطير (
estir
) و اسطيرة (
estirat
) و اسطور (
ostur
) و اسطورة (
osturat
) . و اساطير الاولين ج ا : افسانه‌هاى گذشتگان .
اساطين
اساطين
(
as tin
) ع . ج اسطوانة (
ostov nat
) .
اساعة
اساعة
(
es at
) م . ع . مهمل گذاشتن ستور را . و ضايع كردن آن را و مذى انداختن مرد پس از نعوظ يق اسوع الرجل اى انعظ ثم امذى .
و اسوع الحمار اى ارسل قضيبه : بر آورد آن خر نرهء خود را . و نيز اساعة : ساعتى در ساعت ديگر آمدن . و يا يك ساعت پس ماندن يق اسوع او اساع اى انتقل من ساعة الى ساعة و تأخر ساعة
اساغة
اساغة
(
es qat
) م . ع . گوارانيدن شراب را . و مهلت دادن و اسغ لى غصتى اى امهلنى . و هذا اسوغ اخاه : او همراه برادرش پيدا شد و يا سپس وى پيدا شد .
و نيز اساغة : تمام شدن و كامل گشتن چيزى به چيزى يق اساغ فلان بفلان يعنى تمام شد كار فلان بفلان - و ذلك انه يريد عدة رجال و دراهم فيبقى واحد به يتم الامر فاذا اصابه قيل اساغ به و فى الكثير اساغوا بهم .
اساف
اساف
(
as f
) و (
es f
) ا خ . ع . نام بتى كه عمرو بن لحى بر صفا نهاد و نائلة را كه بتى ديگر است بر مروه و بر نام اين دو بت روبروى خانهء كعبه ذبح كردى . و يا اساف پسر عمرو و نائلة دختر سهيل از قبيلهء جرهم بودند كه در خانهء كعبه زنا كردند و به سنگ مسخ شدند و جهت عبرت اساف را بر صفا و نائلة را بر مروه نهادند و بمرور ايام قريش هر دو را پرستش كردند .
اساف
اساف
(
es f
) ا خ . ع . نام چند صحابى .
اسافة
اسافة
(
as fat
) ا . ع . غم و اندوه و اندوهگينى . و درد و رنج . و بندگى و عبوديت .
و مزدورى .
اسافة
اسافة
(
as fat
) و (
os fat
) ص . ع .
نازك . و تنگ . و سبك . و ارض اسافة :
زمينى كه نروياند و كذلك اسافة .
اسافة
اسافة
(
es fat
) م . ع . اساف اسافة :
هلاك شد مال او . و اساف الخارز :
با درفش ستبر دوخت موزه دوز و تباه گرديد هر دو درز او . و اساف الوالدان :
مرد فرزند آن پدر و مادر . المثل : اساف حتى ما يشتكى السواف : در حق كسى گويند كه از كثرت توالى هموم خوگر حوادث و سختيها شده باشد .
اسافة
اسافة
(
os fat
) ا . ع . لاغرى و كم‌گوشتى و هزال . و عدم صلاحيت زمين در رويانيدن گياه .
اسافل
اسافل
(
as fel
) ج ا . ع . شتران ريزه .