فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٠٠
اساتير
اژدنك
اژدنك
(
ajdank
) ا خ . پ . نام ديوى .
اژدها
اژدها
(
ajdah
) ا . پ . اژدر . و مار بزرگ . و رايت و علم . و ا خ . ضحاك تازى . و ص .
مردم دلاور و بىباك . و مردم ظالم . و اژدهاى فلك ا خ . : تنين كه از جملهء چهل و هشت عقد فلكى بود و عقدتين رأس و ذنب .
اژدها پاره
اژدها پاره
(
ajdah - p re
) ص . پ .
آنكه از نژاد اژدها باشد .
اژدها پيكر
اژدها پيكر
(
ajdah - peykar
) ص .
پ . آنكه در شكل و هيئت مانند اژدها باشد .
اژدهافش
اژدهافش
(
ajdah - fac
) ص . پ .
مانند اژدها و شبيه باژدها .
اژدهاك
اژدهاك
(
ajdah k
) ا خ . پ . نام پادشاه ظالم و جابر معروف به ضحاك تازى - و گويا ضحاك معرب از همين كلمه باشد .
اژدهام
اژدهام
(
ajdah m
) ا . پ . جزء الوان از عقاب .
اژرنگ
اژرنگ
(
ajrang
) ا خ . پ . نام ديوى .
اژغ
اژغ
(
ajq
) ا . پ . تراش درخت و حطاب .
اژفنداك
اژفنداك
(
ajfand k
) ا پ . قوس قزح .
اژگان
اژگان
(
ajg n
) ص . پ . كاهل و سست و تنبل و بيكاره و مهمل .
اژگن
اژگن
(
ajgan
) ا . پ . در مشبك كه از پس آن خارج اطاق را مىتوان ديد .
اژگهان
اژگهان
(
ajgah n
) و
اژگهن
اژگهن
(
ajgahan
) ص . پ . كاهل و تنبل و سست واژگان و بيكاره و غافل و باطل و بيهوده . و ناحق .
اژگين
اژگين
(
ajgin
) ص . پ . كاهل و تنبل .
اژند
اژند
(
ajand
) ا . پ . گلى كه بر روى خشتى پهن كنند و خشت ديگرى روى آن نهند . و گل و لاى ته حوض .
اژنگ
اژنگ
(
ajang
) ا . پ . آژنگ و چين و شكن .
اژنيان
اژنيان
(
ajnay n
) ا . پ . بوقلمون كه حيوانى است از نوع رپتيل و از طايفهء ضبابيه و داراى رنگ مخصوصى كه از اثر بعضى اسباب عارضه آن رنگ تغيير مىكند مثلا هرگاه در روى درخت سبزى نشيند بسبب اثر انعكاس نور رنگ سبز تيرهء مهيبى در پوست آن مشاهده مىشود و چون نسج جلد اين حيوان بسيار شفاف است اثر انعكاس نور در رنگهاى سرخ و زرد و سياه و سبز و سپيد هر لحظه در آن ملحوظ مىگردد جهت اين تغيير تلون است كه عقايد واهيه دربارهء آن ذكر كرده‌اند . مر . بوقلمون .
اژه
اژه
(
aje
) ا . پ . آهك و كلس . و نوره .
و آهك زنده .
اژهان
اژهان
(
ajh n
) ص . پ . اژگان و تنبل و كاهل و سست و بيكاره . و بيفايده و باطل .
اژهن
اژهن
(
ajhan
) ص . پ . اژهان و هر چيز بيهوده و بيفايده .
اژيانه
اژيانه
(
ajy ne
) ا . پ . سنگ‌فرش . و آجرفرش .
اژير
اژير
(
ajir
) ص . پ . زيرك و دانا و داراى فراست و با بصيرت و خردمند . و پارسا و ديندار و پرهيزگار .
اس
اس
(
os
) ا . پ . طپانچه و سيلى . و ا خ . نام سياره‌اى .
اس
اس
(
os
) ع . كلمه‌ايست كه بمار گويند تا رام و منقاد گردد .
اس
اس
(
ass
) م . ع . اس الشاة اسا :
( از باب نصر ) : زجر كرد آن بز را به لفظ اس اس . و اس الدار : بنياد نهاد خانه را . و اس فلانا : بخشم آورد فلان را . و است النخل : پليدى انداخت زنبور عسل .
اس
اس
(
ass
) و (
ess
) و (
oss
) م . ع .
عروسى و ازدواج كردن . و تباه كردن .
اس
اس
(
ass
) و (
ess
) و (
oss
) ا . ع . بنياد و اصل . ج : اساس . و هميشگى . و ابتدا و آغاز .
و اصل هر چيزى و منه قولهم كان ذلك على اس الدهر يعنى بود آن بر هميشگى زمانه و آغاز آن .
اس
اس
(
oss
) ا . ع . باقىماندهء خاكستر در آتشدان . و دل انسان زيرا كه در رحم اول متكون مىشود . و نشان و علامت از هر چيز و قولهم خذاس الطريق : بگير نشان پاى روندگان يا پشك جانوران رفتهء در راه را - و اين را در وقتى گويند كه راه واضح و روشن نباشد و چون واضح باشد گويند خذ شرك الطريق .
اسا
اسا
(
as
) ا . پ . خميازه و دهن‌دره . و ص . مثل و مانند و مشابه .
اسا
اسا
(
as
) م . ع . اسا الجرح اسوا و اسا ( از باب نصر ) دوا كرد زخم را . و اسا بين القوم : اصلاح كرد ميان آن قوم .
و اسى عليه و له اسا ( از باب سمع ) :
اندوهگين شد بر وى .
اسا
اسا
(
as
) ا . ع . اندوه و حزن .
اسا
اسا
(
os
) و (
es
) ع . ج اسوة و اسوة .
اساء
اساء
(
es '
) م . ع . اسايت القوس اساء : گوشه ساختم براى كمان .
اساء
اساء
(
as '
) و (
es '
) ا . ع . دارو و دوا . ج آسئة .
اساء
اساء
(
es '
) ع . ج آسى .
اساءة
اساءة
(
esaat
) م . ع . اساءه اساءة : تباه كرد آن را . و اساء اليه :
بدى كرد با وى .
اسابذة
اسابذة
(
as bezat
) ع . ج اسبذى (
asbaziy
) .
اسابل
اسابل
(
as bel
) ع . ج اسطبل (
establ
) .
اسابى
اسابى
(
as biy
) ع . ج اسباءة .
اسابيع
اسابيع
(
as bi '
) ع . ج اسبوع .
اساة
اساة
(
os t
) ع . ج آسى .
اساتذه
اساتذه
(
as tezat
) ع . ج استاذ .
اساتيد
اساتيد
(
as tid
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - استادها و معلمين . و مصنفين .
اساتيذ
اساتيذ
(
as tiz
) ع . ج استاذ .
اساتير
اساتير
(
as tir
) ع . ج . استار .