فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٩٨
ازهار
طرف نيزه كنند جهت صيد گاو . و خايسك آهنگران . و مرد سخت و قوى . و مرد سست و ضعيف .
ازميم
ازميم
(
ezmim
) ا . ع . شبى از شبهاى محاق . و ماه آخر ماه . و ا خ . نام موضعى .
ازناء
ازناء
(
ezn '
) م . ع . ازناه ازناء :
ملتجى گردانيد آن را و مضطر كرد . و بالا برد . و بازداشت ويرا .
ازناد
ازناد
(
azn d
) ع . ج زند .
ازناد
ازناد
(
ezn d
) م . ع . ازند ازنادا :
افزود يق ما يزندك احد عليه اى ما يزيدك . و ازند فى وجعه : برگرديد در درد خود .
ازناق
ازناق
(
ezn q
) م . ع . تنگى كردن بر عيال خود در نفقه .
ازنام
ازنام
(
ezn m
) م . ع . ازنم الشجر ازناما : برگ آوردن گرفت آن درخت .
ازنان
ازنان
(
ezn n
) م . ع . گمان بردن به كسى نيكى يا بدى را . و تهمت كردن و يق ازننته بكذا اذا اتهمته و هو يزن بكذا .
ازناو
ازناو
(
azn v
) و
ازناوه
ازناوه
(
azn ve
) ا خ .
پ . نام ناحيه‌اى در همدان .
ازناور
ازناور
(
ezn vor
) ا . پ . امير بزرگ .
ازنب
ازنب
(
aznab
) ا . پ . رنجش و آزردگى .
و نفرت و كراهيت .
ازنب
ازنب
(
aznab
) ص . ع . فربه .
ازند
ازند
(
aznod
) ع . ج زند .
ازنك
ازنك
(
azank
) ا . پ . چين و شكن .
و ازنك افگندن ميان دو ابرو ف ل . :
چين و شكنج در ميان ابروها افگندن و ترش روئى كردن .
ازنكميد
ازنكميد
(
eznekmid
) ا خ . پ . - مأخوذ از تركى - نام شهر قديم نيكومد يا از شهرهاى اناطولى كه نيكومد اول پادشاه بيطينى آن را بنا كرد .
ازنم
ازنم
(
aznam
) ص . ع . بعير ازنم :
شتر زنمةدار .
ازنم
ازنم
(
aznam
) ا خ . ع . نام بطنى از بنى يربوع . و الازنم الجذع ا . : روزگار . و روزگار سخت . و سختى و بلا .
ازنى
ازنى
(
azn
) ا . ع . مايل‌تر بشهوت و زنا .
و ازنى من قرد : با شهوت‌تر از بوزينه .
ازنى
ازنى
(
azaniy
) ص . ع . منسوب به ذو يزن پادشاه حمير .
ازو
ازو
(
azu
) و (
azow
) پ . مخفف از او و بمعنى آن .
ازو
ازو
(
azv
) م . ع . از الظل ازوا ( از باب نصر ) : كم و منقبض شد سايه .
ازواء
ازواء
(
azv '
) ع . ج زاى .
ازواء
ازواء
(
ezv '
) م . ع . ازوى ازواء :
آمد و با خود ديگرى هم آورد .
ازواج
ازواج
(
azv j
) ع . ج زوج .
ازوار
ازوار
(
azv r
) ج ا . ع . مردمانى كه هم‌نشينى و سخن گفتن با زنان دوست دارند نه به نظر بدى .
و ج . زير .
ازوال
ازوال
(
azv l
) ع . ج زول .
ازوج
ازوج
(
ozuj
) م . ع . ازج ازوجا ( از باب نصر و سمع ) : بشتافت . و ازج عنى :
كاهلى كرد چون اعانت خواستم از وى .
ازوج
ازوج
(
azuj
) ص . ع . مرد تخلف‌كننده از مكارم . و اسب سركش .
ازوج
ازوج
(
ozuj
) م . ع . ازج ازوجا ( از باب ضرب ) : ترنجيده و بهم دركشيده شد .
و درنگ كرد و پس ماند . و ازجت القدم :
لغزيد پا . و ازج العرق : جنبيد رگ .
ازور
ازور
(
azvar
) ص . ع . مايل و كژ . و آنكه يك جانب سينهء وى برآمده و جانب ديگر در آمده باشد . ج : زور . و سگ باريك سينه و يك رويه و بدنبالهء چشم نگرنده او الذى يقبل على شق اذا اشتد السيروان لم يكن فى صدره ميل .
ازورار
ازورار
(
ezver r
) م . ع . برگشتن از چيزى .
و ميل كردن از آن و كج شدن .
ازورة
ازورة
(
azverat
) ع . ج زوار .
ازورد
ازورد
(
azvarad
) ا . پ . درخت نبق .
ازورى
ازورى
(
azvari
) ا . پ . درختى ستبر و خاردار و دوائى .
ازوغ
ازوغ
(
azowq
) ا . پ . مر . آزوغ .
ازوش
ازوش
(
azvac
) ص . پ . مرد متكبر و خودبين .
ازوف
ازوف
(
ozuf
) م . ع . ازف ازفا و ازوفا مر . ازف .
ازول
ازول
(
azul
) ص . ع . سنة ازول :
سال سخت و قحط . ج : ازل .
ازولال
ازولال
(
ezvel l
) م . ع . ازول ازولالا : در گشت و دور شد از جاى .
ازوم
ازوم
(
azum
) ا . ع . دندان پيش . ج : ازم
ازوم
ازوم
(
azum
) . ص . ع . لازم گيرندهء چيزى .
و سخت گيرندهء به تمام دهن . و عام ازوم :
سال قحطناك .
ازوم
ازوم
(
ozum
) م . ع . ازم ازما و ازوما : مز . ازم .
ازومة
ازومة
(
azumat
) ص . ع . سنة ازومة سال قحطناك .
ازوى
ازوى
(
azvi
) ع . ج زاى .
ازويرار
ازويرار
(
ezvir r
) م . ع . برگشتن از چيزى . و ميل كردن از آن و كج شدن .
ازهاء
ازهاء
(
ezh '
) م . ع . ازهى الرجل ازهاء : ناز كرد آن مرد . و ازهى النخل :
دراز شد خرما بن . و داراى غورهء رنگين گرديد .
و ازهى البسر : رنگ گرفت غورهء خرما .
و ما ازهاه : چه متكبر است او .
ازهاد
ازهاد
(
ezh d
) م . ع . ازهده ازهادا : اندازه گرفت آن را .
ازهار
ازهار
(
azh r
) ع . ج زهرة .
ازهار
ازهار
(
azh r
) ج ا . پ . مأخوذ از تازى -