فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٩٧
ازميل
ازما : ( از باب سمع و ضرب ) : درهم كشيده شد آن چيز . و ازم بى على فلان : ( از باب سمع ) : دردناك شد .
ازم
ازم
(
azam
) ع . ج ازمة . و ا خ .
نام ناحيه‌اى و نام موضعى .
ازم
ازم
(
azem
) ا . ع . سال قحط و آفت رسيده .
ازم
ازم
(
ezam
) ع . ج ازمة .
ازم
ازم
(
ozom
) ع . ج ازوم .
ازم
ازم
(
azzam
) ع . ج آزم .
ازما
ازما
(
azm
) ص . پ . امتحان‌كننده و تجربه‌كننده .
ازماع
ازماع
(
azm '
) ع . ج زمعه .
ازماع
ازماع
(
ezm '
) م . ع . دويدن خرگوش .
و جاى برآمدن گياه . و برابر ناشدن آن . و بزرگ شدن گرهء انگور يعنى جاى برآمدن خوشهء آن . و ازمعت الامر عليه : ثابت عزم مىباشم بر آن كار . و عزم بر آن كار كردم .
ازمال
ازمال
(
ezzemm l
) م . ع . ازمل ازمالا : در پوشيد جامه را و پيچيده شد بدان .
ازمان
ازمان
(
azm n
) ع . ج زمان .
ازمان
ازمان
(
ezm n
) ا . پ - مأخوذ از تازى - ديرينگى و كهنگى و داراى مدت و زمان .
ازمان
ازمان
(
ezm n
) م . ع . انكار كردن .
و ويران شدن . و ازمن عليه : آمد به روى روزگار .
ازمة
ازمة
(
azmat
) ا . ع . يك بار خوردن بسيرى و سختى . و قحط و تنگى . ج : ازم .
و ازم .
ازمة
ازمة
(
azamat
) سختى و قحط . ج :
ازم .
ازمة
ازمة
(
azemat
) و (
azmat
) ص . ع .
سنة ازمة و ازمة : سال قحطناك .
ازمة
ازمة
(
azemmat
) ع . ج زمام .
ازمت
ازمت
(
azmat
) ص . ع . آهسته و باوقار يق فلان ازمت الناس : فلان باوقارترين مردم است .
ازمجرار
ازمجرار
(
ezmejr i
) م . ع . بانگ و فرياد كردن .
ازمخرار
ازمخرار
(
ezmexr r
) م . ع . ازمخر الصوت ازمخرارا : نيك سخت شد آواز .
ازمع
ازمع
(
azma '
) ص . ع . آنكه انگشت زائد داشته باشد . ج : زمع .
ازمع
ازمع
(
azma '
) ا . ع . داهيه و بلا و سختى .
و كار بد و قبيح . ج : ازامع .
ازمل
ازمل
(
azmal
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - كثير و فراوان و بسيار . و ا . آواز و صدا ورد صوت و آواز بازگشت . و ا ج . همه و مجموع .
ازمل
ازمل
(
azmal
) ا . ع . آواز و صوت و بانگ . و هنگامه و همهمه و صوت درهم و آواز مختلط . و آوازى كه از غلاف نرهء ستور برآيد .
و اج . اهل و عيال . و همه و تمام . ج : ازامل و ازاميل . و الشيى بازمله يعنى همهء آن چيز و تمام آن چيز . و ترك ازملا :
گذاشت عيال بسيار .
ازمل
ازمل
(
azmal
) و (
azmol
) ا ج . ع .
خاندان و اهل خانه . و اسباب خانه و رخت و سامان . و همه و تمام .
ازملة
ازملة
(
azmalat
) ا . ع . كثير و بسيار . و عمومى و كلى . و خاندان و اهل خانه . و رخت و سامان . و اهل و عيال بسيار . و آواز كمان .
و اخذته بازملته اى باثاثه و كله .
ازمن
ازمن
(
azmon
) ع . ج زمان
ازمنة
ازمنة
(
azmenat
) ع . ج زمان - و گاه اطلاق بر عصر و فصوله مىگردد يق السنة اربعة ازمنة و هى الفصول : فالاول الربيع و هو عند الناس الخريف سمته العرب ربيعا لان اول المطر يكون فيه و به ينبت الربيع و سماء الناس خريفا لان الثمار تخترف فيه اى تقطع و تجبى و دخوله عند حلول الشمس رأس الميزان . و الثانى الشتاء و دخوله عند حلول الشمس رأس الجدى . و الثالث الصيف و دخوله عند حلول الشمس رأس الحمل و هو عند الناس الربيع . و الرابع القيظ و هو عند الناس الصيف و دخوله عند حلول الشمس رأس السرطان .
ازمنه
ازمنه
(
azmene
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - زمانها و هنگامها و وقتها . و عصرها .
ازمول
ازمول
(
ezmul
) و (
ezmawl
) و
ازمولة
ازمولة
(
ezmawlat
) و (
ozmulat
) ا . ع .
آهو و گوزن بانگ‌كننده .
ازمهرار
ازمهرار
(
ezmehr r
) م . ع . ازمهر الوجه ازمهرارا : ترش گرديد روى .
و ازمهر اليوم : سخت سرد شد روز .
و ازمهرت الكواكب : درخشيدند ستارگان . و ازمهرت العين : سرخ شد چشم از خشم .
ازمهلال
ازمهلال
(
ezmehl l
) م . ع . ازمهل المطر ازمهلالا : باريد باران . و ازمهل الثلج : جارى و روان شد برف پس از گداخته شدن .
ازمير
ازمير
(
ezmir
) ا خ . پ . نام شهرى در اناطولى و داراى 000 ، 154 نفر جمعيت .
ازمئرار
ازمئرار
(
ezme'r r
) م . ع . سخت خشمگين شدن يق ازمار اذا غضب و احمرت عيناه .
ازميكاك
ازميكاك
(
ezmik k
) م . ع . ازماك ازميكاكا : سخت خشم گرفت .
ازميل
ازميل
(
ezmil
) ا . ع . نشكردهء كفشگران كه بدان چرم تراشند . و آهن‌پاره‌اى كه در