فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧
آب طبريه
و ديك . و خمرهء چوبى .
آبستگى
آبستگى
(
bestegi
) ا . پ . حاصلخيزى و بارآورى . و بچه در شكم دارى .
آبستن
آبستن
(
bestan
) ص . پ . هر حيوانى كه بچه در شكم داشته باشد . و نهفته و پنهان .
و آبستن فرياد يا آبستن فرياد خوان : ا . بربط و يا قسمى از آن .
آبستنى
آبستنى
(
bestani
) ا . پ . حمل و بودن بچه در شكم . و مدت آبستنى انسان از 8 ماه و 10 روز تا 9 ماه و 10 روز است و مدت آبستنى خر 380 روز و ماديان 336 روز و گاو 280 روز و ميش و بز 145 روز و خوك 115 روز و گربه 55 روز و خرگوش 30 روز . و آبستنى دادن ف م . : آبستن كردن و حامله كردن .
آبستنگاه
آبستنگاه
(
bestan - g h
) ا . پ . خوابگاه .
و خلوت‌خانه .
آبسته
آبسته
(
baste
) ا . پ . زمينى كه جهت زراعت آراسته باشند . و جاسوس . و ص . چاپلوس .
آبسته
آبسته
(
baste
) ص . پ . با ثمر . و ا .
حيوان با بچه‌اى كه در زهدانش بود . و رحم و زهدان .
آبسرد
آبسرد
(
b - sard
) ا . پ . بستنى .
آبسردن
آبسردن
(
b - sardan
) ا . پ . رطوبت چرك‌مانندى كه از مجراى بول آدمى پالايد كه سوزاك نيز گويند .
آبسردى
آبسردى
(
b - sardi
) ا . پ . آب رنگين شدهء با شراب .
آب سفيد
آب سفيد
(
b - safeyd
) ا . پ . بيمارى در چشم كه آب مرواريد نيز گويند .
آبسگون
آبسگون
(
b - sogun
) ا خ . پ . درياى آسگون . و نام جزيره‌اى در اين دريا . و نام دهى در نزديك استر اباد .
آبسوار
آبسوار
(
b - su r
) ا . پ . حباب و موج .
آبسيان
آبسيان
(
bsi n
) ا . پ . اشكها .
آب سياه
آب سياه
(
b - si h
) ا . پ . يك قسم كورى كه دانشمندان فرنگ‌آمورز مىگويند .
و كنايه از شراب انگورى . و ا خ . از طوفان نوح .
آب سير
آب سير
(
b - sayr
) ص . پ . مركب خوش رفتار راهوار .
آب سيه
آب سيه
(
be - siah
) ا . پ . آب سياه و مركب تحرير كه بدان كتابت كنند و زاگاب .
و نكبت و خوارى . و آب عميق . طوفان آب .
آبش
آبش
(
bec
) ا خ . پ . مملكت حبشه .
مر . حبشه .
آبش
آبش
(
bec
) ا . ع . كسى كه زينت مىكند خانهء ديگرى را و در آن خانه مشروبات و مأكولات حاضر مىنمايد و اين رسم در ميان اعراب بسيار متداول است كه مخصوصا بمحض رسيدن ميهمان مسافر هر رفيق و همسايه آنچه از زينت ها و مأكولات و مشروبات جهت پذيرائى شخص ميهمان لازم باشد تهيه كرده و جلو خان و در خانهء ميزبان را بدان‌ها آرايش مىكند .
آبشار
آبشار
(
bc r
) ا . پ . رهگذر آب كه از بالا به پائين ريزد اعم از آنكه رودخانه باشد يا جوى و شلاله نيز گويند .
آبشت
آبشت
(
bact
) ا . پ . جاسوس كه پنهانى رفتار كند و . ص . نهفته و پنهان .
آبشتگاه
آبشتگاه
(
bact - g h
) ا . پ . خلوت خانه و محل نهفتن . و پنهان شدن . و بيت الخلاء .
آبشتگه
آبشتگه
(
bact - gah
) ا . پ . آبشتگاه .
آبشتن
آبشتن
(
bactan
) ف م . پ . پوشيده داشتن .
آبشتنگاه
آبشتنگاه
(
bactan - g h
) ا . پ .
آبشتگاه .
آبشتنگه
آبشتنگه
(
bactan - gah
) ا . پ . آبشتگاه
آبشخور
آبشخور
(
bec - xor
) ا . پ . روزى و قسمت . و قرعه و اقبال . و منزل . و سرچشمه و بستر رودخانه . و كنار تالاب و اسطخر كه مردمان و جانوران از آنجا آبخورند و منهل . و مقام و توقف . و ظرف آبخورى .
آب شدن
آب شدن
(
b - codan
) ف ل . پ . گداختن .
و شرمنده شدن . و رفتن عزت و آبرو . و بر طرف شدن رواج و رونق .
آبشم
آبشم
(
bcam
) ا . پ . پيلهء ابريشم . و قسمى از ابريشم خشن و ناصاف كه كج نيز گويند .
آبشن
آبشن
(
becan
) ا . پ . پيراهن داماد .
آبشناس
آبشناس
(
b - can s
) ص . پ . حقيقت شناس و قاعده‌دان و ماهر در علوم . و ا . كسى كه از حالت زمين و آب داشتن آن با اطلاع باشد .
و ناخدا كه از صلاح و فساد دريا خبر دهد .
ج : آبشناسان .
آبشناسان
آبشناسان
(
b - can s n
) ج آبشناس .
آبشنگ
آبشنگ
(
bcang
) ا . پ . آبزن كه در مداواى بيماران به كار رود .
آبشوره
آبشوره
(
b - cowre
) ا . پ . آبى كه بواسطهء شوره خنك و سرد شده باشد .
آبشيب
آبشيب
(
b - cib
) ا . پ . رهگذر آب كه از بالا به زير آورده باشند .
آبشير
آبشير
(
b - cir
) ا . پ . چاهيكه در كنار شير آب انبار جهت فاضل آب كنند . و نيز چاه آبهاى مستعمل مطبخ و حياط .
آبشيم
آبشيم
(
bceym
) ا . پ . ابريشم خام .
آبشينه
آبشينه
(
bcine
) ا خ . پ . دهى از توابع همدان .
آب صفت
آب صفت
(
b - sefat
) ص . پ . فروتن و متواضع و سودمند و آب صفت بودن ف ل : متواضع بودن و فايده‌مند بودن .
آب طبرستان
آب طبرستان
(
b - tabarest n
) ا خ .
پ . بطور افسانه گويند چشمه‌ايست روان در كوهى كه چون بانگ بر آن زنند بايستد و چون فرياد كنند پنهان شود و اگر طلب نمايند روان گردد .
آب طبريه
آب طبريه
(
b - tabariye
) ا خ . پ .