فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٩٤
ازغ
كرد او را . و ازرى باخيه : عيب‌ناك كرد برادر خود را . و افگند بر وى عيب را و يا امرى را كه ارادهء تلبيس او بدان دارد . و ازرى بالامر . خوار داشت آن كار را و حقير شمرد آن را .
ازراد
ازراد
(
azr d
) ع . ج زرد .
ازرار
ازرار
(
azr r
) ع . ج زرّ .
ازرار
ازرار
(
ezr r
) م . ع . دم فرو بردن ملخ به زمين تا تخم نهد .
ازراع
ازراع
(
ezr '
) م . ع . ازرع الزرع ازراعا : فراز شد زراعت .
و ازرع الناس : قدرت يافتند مردم بر زراعت .
ازراف
ازراف
(
ezr f
) م . ع . ازرف ازرافا : زرافه خريد . و ازرفت الناقة : بشتافت آن ماده شتر . و ازرفتها انا : برانگيختم آن را و شتابانيدم ( لازم و متعدى ) . و ازرف الرجل : پيش درآمد آن مرد .
ازراق
ازراق
(
ezr q
) م . ع . ازرقت عينه : برگرديد چشم او و ظاهر شد سپيدى آن چشم . و ازرقت الناقة حملها :
سپس انداخت آن ماده شتر . بار خود را .
ازرام
ازرام
(
ezr m
) م . ع . ازرمه ازراما : قطع كرد كميز را بر وى . و ازرم كلامه : قطع كرد سخن را بر او . الحديث : لا تزرموا ابنى - يعنى الحسن بن على عليه السلام - اى لا تقطعوا عليه بوله .
ازرباب
ازرباب
(
ezreb b
) م . ع . ازرب النبت ازربابا : زرد شد آن گياه . و يا اسمر گرديد .
ازرة
ازرة
(
ezrat
) ا . ع . هيئت ازراپوش يق ائتزرازرة حسنة .
ازرق
ازرق
(
azraq
) ا خ . پ . خط چهارم از هفت خط جام‌جم .
ازرق
ازرق
(
azraq
) ص . ع . گربه چشم و نابينا . ج : زرق . قوله تعالى : يَوْمَئِذٍ زُرْقاً اى عميا . و نيلگون و كبود . و آب صاف .
و نصل ازرق : پيكان نيك صاف .
ازرق
ازرق
(
azraq
) ا خ . ع . نام پدر نافع كه گروه ازارقه از خوارج منسوبند به او يعنى به نافع الازرق .
ازرقاق
ازرقاق
(
ezreq q
) م . ع . كبود شدن چشم . و صاف گرديدن پيكان و سنان .
و ازرقت عينه : برگرديد چشم او و ظاهر شد سپيدى آن .
ازرق‌پوش
ازرق‌پوش
(
azraq - powc
) ص . پ .
كبودپوش .
ازرك
ازرك
(
azarek
) ا . پ . بز و معز .
ازرم
ازرم
(
azarm
) ا . پ . شرم و حيا و آزرم . و عدل و داد . مر . آزرم .
ازرم
ازرم
(
azram
) ا . پ . زين‌پوش .
ازرم
ازرم
(
azram
) ا . ع . گربه و سنوّر .
ازرميدخت
ازرميدخت
(
azarmidoxt
) ا خ . پ .
مر . آذرميدخت .
ازرنقاف
ازرنقاف
(
ezrenq f
) ا . ع . ازرنقف ازرنقافا : بشتافت .
ازرنگ
ازرنگ
(
azrang
) ا . پ . خيار بادرنگ و آزرنگ .
ازريقاق
ازريقاق
(
ezriq q
) م . ع . مر .
ازرقاق .
ازرئمام
ازرئمام
(
ezre'm m
) م . ع . زاده شدن .
بچه . و ترنجيده و گرفته شدن . و ازرام بوله :
منقطع شد كميز او و بايستاد .
ازر
ازر
(
azar
) ا . ع . مجلس پر . و جماعت بسيار . و پرى مجلس و تنگى آن . و حسابى از سير ماه و آن فصولى است كه داخل ماهها و سالها مىباشد .
ازش
ازش
(
azac
) پ . يعنى از او .
ازط
ازط
(
azatt
) ص . ع . مرد كج زنخ . و هموار روى و كوسه .
ازعاج
ازعاج
(
ez ' j
) م . ع . ازعجه ازعاجا :
از جاى بركند آن را و بىآرام ساخت .
ازعاف
ازعاف
(
ez ' f
) م . ع . ازعفه : برجاى كشت او را . و نيز ازعاف : خسته را كشتن يق ازعف عليه اذا اجهز .
ازعاق
ازعاق
(
ez ' q
) م . ع . ازعقه ازعاقا :
ترسانيد آن را و ازعق القدر : بسيار نمك .
كرد ديگ را . و نيز ازعاق : زمين كندن . و بناگاه بر آب شور رسيدن يق ازعقوا اذا حفروا فهجموا على ماء زعاق . و شتاب رفتن .
ازعال
ازعال
(
ez ' l
) م . ع . ازعله ازعالا :
به نشاط آورد او را . و ازعله من مكانه :
بركند آن را از جاى خود .
ازعام
ازعام
(
ez ' m
) م . ع . ازعم ازعاما :
اميدوار كرد و آزمند نمود . و فرمان‌بردارى كرد او را . و ازعم الامر : دست داد كار .
و ازعم اللبن : خوش شدن گرفت شير .
و ازعمت الارض : برآمد اول روئيدگى آن زمين .
ازعب
ازعب
(
az'ab
) ص . ع . ناكس كوتاه بالا و زشت هيئت فربه . ج : زعب .
ازعر
ازعر
(
az'ar
) ص . ع . تنك‌موى . ج : زعر .
و موى پريشان و تنك .
ازعر
ازعر
(
az'ar
) ا . ع . جاى كم‌علف .
ازعرار
ازعرار
(
ez'er r
) م . ع . ازعر الشعر ازعرارا : كم شد موى و پراكنده گرديد .
ازعكى
ازعكى
(
az'akiy
) ص . ع . كوتاه بالاى ناكس .
ازعيرار
ازعيرار
(
ez'ir r
) م . ع . ازعار الشعر ازعيرارا : كم شد موى . و پريشان گرديد .
ازعيل
ازعيل
(
ez'il
) ا . ع . شادمان .
ازغ
ازغ
(
azq
) ا . پ . شاخهء بريده شدهء از