فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٩٣
ازراء
ازدق
ازدق
(
azd q
) ص . ع . انا ازدق منه :
من صادق‌تر و راستگوترم از او - لغة فى اصدق .
ازدقاف
ازدقاف
(
ezdeq f
) م . ع . بدست گرفتن چيزى را . و فرو بردن . و بشتاب ربودن .
ازدقام
ازدقام
(
ezdeq m
) م . ع . ازدقمه ازدقاما : فرو خورد آن را .
ازدكاء
ازدكاء
(
ezdek '
) م . ع . گرفتن و ازدكا منه حقه : گرفت از او حق خودش را .
ازدكاك
ازدكاك
(
ezdek k
) م . ع . ازدك الزرع : سيراب گشت كشت .
ازدلاب
ازدلاب
(
ezdel b
) م . ع . ازدلبه ازدلابا : ربود آن را .
ازدلاع
ازدلاع
(
ezdel '
) م . ع . ازدلعه ازدلاعا : ربود آن را بحيله . و ازدلع حقه پاره‌اى از حق خود جدا كرد .
ازدلاف
ازدلاف
(
ezdel f
) ا . ع . نزديكى .
ازدلاف
ازدلاف
(
ezdel f
) م . ع . پيشى نمودن و پيش درآمدن . و متفرق شدن . و نزديك گرديدن .
و نزديكى جستن . الحديث : فاذ ازالت الشمس فازدلف الى الله بركعتين اى تقرّب .
ازدلام
ازدلام
(
ezdel m
) م . ع . ازدلم رأسه ازدلاما : بريد سر او را . و ازدلم انفه :
از بيخ بريد بينى او را .
ازدمال
ازدمال
(
ezdem l
) م . ع . ازدمله ازدمالا : برداشت آن را . و يك بار برداشت آن را .
ازدمام
ازدمام
(
ezdem m
) م . ع . سر بزغاله را گرگ برداشته بردن يق ازدم الذئب السخلة اذا اخذها رافعا رأسها . و ازدم فلان : تكبر نمود فلان .
ازدمى
ازدمى
(
azdami
) ا . ع . نام حيوانى موهوم .
ازدن
ازدن
(
ezdan
) ا . پ . ازگيل . و يا درخت آن .
ازدن
ازدن
(
azadan
) ف م . پ . مر . آزدن .
ازدو
ازدو
(
ozdu
) ا . پ . صمغ درخت ارجن .
و مطلق صمغ . و ازدوى تازى : صمغ عربى .
ازدواج
ازدواج
(
ezdev j
) م . ع . با هم جفت و قرين شدن .
ازدواج
ازدواج
(
ezdev j
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - زناشوئى . و باصطلاح عروض دو لفظ متشابه الاحر و يا دو لفظ متحد اللفظ و مختلف المعنى در آخر بيت آوردن مانند اين شعر :
اى ز لعل آتشينت در دل گلنار نار * غير دل بردن ندارى اى بت مكار كار .
ازدوار
ازدوار
(
ezdev r
) م . ع . زيارت كردن .
ازدودن
ازدودن
(
azdudan
) ف م . پ . زدودن و صيقل زدن .
ازده
ازده
(
azade
) ص . پ . رنگين و رنگ زده و رنگ شده . و دوخته شده . و سوراخ سوراخ .
ازدهاء
ازدهاء
(
ezdeh '
) م . ع . سبك و سهل داشتن كسى را . و تكبر كردن يق ازدهى الرجل ( مجهولا ) فهو مزدهى .
ازدهاب
ازدهاب
(
ezdeh b
) م . ع . ازدهبه ازدهابا : برداشت آن را .
ازدهاد
ازدهاد
(
ezdeh d
) م . ع . كم شمردن و فلان يزدهد عطاء فلان اى يعده زهيدا اى قليلا .
ازدهار
ازدهار
(
ezdeh r
) م . ع . شادمان شدن به چيزى و بدل نگاهداشت كردن و در دل داشتن چيزى را . و كوشش فرمودن صاحب كار را در كارى . و نگاهداشتن چيزى . و ازدهر به اى احتفظه : نگاهداشت او را . و ازدهر الوجه : درخشيد روى و روشن گرديد .
ازدهاف
ازدهاف
(
ezdeh f
) م . ع . برداشتن .
و برگشتن . و ميل كردن . و روى برگردانيدن و شتافتن . و سبك بردن . و شتابانيدن . و بعنف و درشتى در شدن . و دروغ گفتن . و بتكلف افزودن در سخن . و بردن چيزى را . و هلاك كردن . و باطل كردن سخن كسى را بسخن و دشمنى ورزيدن .
و افگندن ستور كسى را . و نزديك گرگ رسيدن .
و ازدهف فلان للموت : نزديك بمرگ رسيدن فلان . و درشتى نمودن در سخن و بلند كردن آواز . و ازدهف فى قوله : تشدد كرد و بلند كرد آواز خود را .
ازدئاب
ازدئاب
(
ezde b
) م . ع . مر . ازدآب .
ازديات
ازديات
(
ezdi t
) م . ع . زيت آلودن .
و ازدات : بروغن زيتون‌آلود خود را .
ازدياد
ازدياد
(
ezdi d
) م . ع . افزون شدن .
ازدياد
ازدياد
(
ezdi d
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - افزونى و زيادتى . و ازدياد كردن ف م . : افزودن و افزون كردن .
ازديار
ازديار
(
ezdi r
) م . ع . زيارت كردن .
مر . ازدوار .
ازديال
ازديال
(
ezdi l
) م . ع . دور كردن از جاى .
ازديان
ازديان
(
ezdi n
) م . ع . ازدان ازديانا : آراسته شد .
ازديئام
ازديئام
(
ezdi m
) م . ع . ازدام ازديئاما : ترسيد .
ازر
ازر
(
azr
) ا . ع . احاطه . و قوت . و ضعف .
و اعانت . و محل بستن تنبان از دو تهيگاه . و پشت قوله تعالى : اشدد به ازرى اى ظهرى .
ازر
ازر
(
azr
) م . ع . ازره ازرا ( از باب ضرب ) : احاطه كرد او را . و ازر فلانا : قوت داد فلان را .
ازر
ازر
(
ezr
) ا . ع . ريشه و اصل . و چادر . و ازار .
ازر
ازر
(
ozr
) ا . ع . جاى بستن ازار .
ازر
ازر
(
ozr
) و (
ozor
) ع . ج ازار .
ازراء
ازراء
(
ezr '
) م . ع . ازرى عليه ازراء : خشم گرفت و عتاب نمود . و عيب