فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٨٦
ارى
ارونداب
ارونداب
(
arvand b
) ا خ . پ . نام پدر ضحاك .
ارونديدن
ارونديدن
(
arvandidan
) ف ل . پ .
سست و تنبل بودن . و ف م . شپش گرفتن .
ارونس
ارونس
(
arunes
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - سنبل الطيب .
ارونق
ارونق
(
arvenaq
) ا خ . پ . نام بلوكى از آذربايجان نزديك شهر تبريز .
اروى
اروى
(
arv
) ا . ع . بز كوهى ماده . و ج ارويّة و ارويّة .
اروية
اروية
(
arviyat
) ع . ج رواء .
اروية
اروية
(
arviyat
) و (
erviyat
) ا . ع . بز كوهى ماده . ج : اراوى و اراوى .
ارويس
ارويس
(
arvis
) و
ارويش
ارويش
(
arvic
) ا . پ . رحل و تخته‌اى كه پارسيان اسباب پرستش را بر بالاى آن گذارند . و ريسمانى كه از موى بز بافته باشند .
اروين
اروين
(
arvin
) ا . پ . آروين و تجربه و آزمايش و امتحان .
اره
اره
(
arre
) ا . پ . افزارى از آهن به شكل تيغه‌اى بلند و باريك كه دسته‌اى چوبين دارد و يك كنار آن دندانه‌دار و تيز كه در بريدن چوب و آهن و جز آن به كار مىبرند و يوسه نيز گويند . و ارهء ماردندان :
يك نوع اره‌اى كه دندانه‌هاى آن مانند دندان مار ريز و تيز است . و اره كشيدن ف م . :
اره كردن .
ارهاء
ارهاء
(
erh '
) م . ع . ارهى ارهاء :
بنكاح در آورد زن فراخ كس را . و دوام كرد بر خوردن رهو كه يك قسم مرغى است كه به فارسى كلنگ گويند . و رسيد بجاى فراخ .
و ارهى لهم الطعام و الشراب :
هميشه داشت براى آنها طعام و شراب را .
ارهاب
ارهاب
(
arh b
) ا . ع . مرغ ترسو و كم‌جرئتى كه شكار نكند .
ارهاب
ارهاب
(
erh b
) م . ع . بر شتر نشستن .
و باز داشتن شتر را از حوض . و دراز شدن آستين . و ارهبه : ترسانيد او را .
ارهاج
ارهاج
(
erh j
) م . ع . ارهج ارهاجا : برانگيخت گرد را . و بسيار شد بخور خانه . و ارهجت السماء : باريدن گرفت باران .
ارهاص
ارهاص
(
erh s
) م . ع . ستيهيدن .
و آمادهء چيزى شدن . و ايستادن بر آن .
و ارهصه الله : سوده گرداند خداى سم ستور او را . و ارهص الحائط : بنا كرد ديوار را به گل . و ارهص الله فلانا :
كان خير گردانيد فلان را خداى .
ارهاص
ارهاص
(
erh s
) ا . ع . ايستادگى و اصرار در كارى يق لم يكن ذنبه عن ارهاص و انما كان عارضا .
ارهاط
ارهاط
(
arh t
) ا . ع . پوست پاره‌اى كه دوال دوال تراشند و بر روى ستور اندازند .
و مگس‌پران . ج : اراهيط . و نيز ارهاط :
ج رهط .
ارهاف
ارهاف
(
erh f
) م . ع . ارهف السيف ارهافا : تنك كرد شمشير را .
ارهاق
ارهاق
(
erh q
) م . ع . لاحق گردانيدن و نزديك چيزى گردانيدن چيزى را . و نافرمانى نمودن . و تكليف كردن . و كسى را زيادتر از طاقت وى تكليف دادن . و تأخير انداختن نماز را تا بوقت نماز ديگر : و ارهقته عن يصلى اى اعجلته عنها يعنى شتابانيدم او را از نماز گزاردن . و لا ترهقنى لا ارهقك الله اى لا تعسرنى لا اعسرك اللّه :
بدشوارى مينداز مرا خدا ترا بدشوارى نيندازد . و ارهقه طغيانا : بر نافرمانى برانگيخت او را و بر نافرمانى داشت .
ارهام
ارهام
(
erh m
) م . ع . ارهمت السماء ارهاما : باران نرم باريد .
ارهان
ارهان
(
erh n
) م . ع . ارهنه الشيى ارهانا : گرو كرد او را آن چيز .
و ارهنه : ثابت و دائم داشت او را .
و نيز ارهنه : سست گردانيد آن را و ارهن فى السلعة : گران كرد متاع را .
و ارهن لهم الطعام و الشراب : ثابت و دائم داشت براى ايشان طعام و شراب را .
و ارهن الميت القبر : درآورد مرده را در گور . و ارهن فلانا ثوبه : دفع كرد جامه را بسوى فلان . و ارهن ولده به :
گرو بست فرزند خود را با او .
اره جان
اره جان
(
arre - j n
) و
ارغان
ارغان
(
arre - q n
) ا خ . پ . نام شهرى در شصت فرسخى شيراز .
ارهد
ارهد
(
arhad
) ا . پ . يك قسم دانه‌اى .
اره‌زبان
اره‌زبان
(
arre - zab n
) ص . پ . غماز و نمام . و بدگو . و زبان‌دراز .
ارهط
ارهط
(
arhot
) ع . ج رهط .
ارهطة
ارهطة
(
arhetat
) ع . ج رهاط .
ارهفت
ارهفت
(
arhaft
) ا خ . پ . نام پيغمبر هندوان .
اره كش
اره كش
(
arre - kac
) ا و ص . پ .
كسى كه كار او بريدن چوب است با اره .
ارهم
ارهم
(
arham
) ص . ع . فراختر يق كنا فى ارهم جانبى فلان اى اخصبهما .
ارهنگ
ارهنگ
(
arhang
) ا خ . پ . نگارخانهء مانى . و نام قصبه‌اى در بدخشان كه در آنجا زيارتگاهى هست - گويند سر امام حسين عليه السلام در آنجا مدفون است و آنجا را ارهنگ حسين نامند .
ارهون
ارهون
(
orhun
) ص ع . جارية ارهون : دختر حايض و دشتان .
ارى
ارى
(
ary
) ا . ع . تهديگ يعنى طعامى كه در بن ديگ چسنبد از سوختگى و برشتگى و