فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦
آبستانه
آبدنگ
آبدنگ
(
b - dang
) ا . پ . كارخانهء برنج‌كوبى
آبدوات كن
آبدوات كن
(
b - dav t - kon
) ا . پ .
قاشق كوچكى كه بدان در دوات تحرير آب ريزند .
آبده
آبده
(
b - deh
) ا . پ . جلال‌دهندهء به كسى .
آبده دست
آبده دست
(
b - deh - dast
) ا . پ .
بزرگ مجلس كه آرايش صدر و زينت مجلس از او بود . و ا خ . حضرت رسالت پناه صلى اللّه عليه و آله .
آبديده
آبديده
(
b - dide
) ص . پ . گريان و كسى كه مىگريد .
آبدين
آبدين
(
bedin
) ع . ج ابد . و ابد - الابدين (
badol ' bedin
) هميشه و جاويد
آبذان
آبذان
(
bz n
) ا . پ . سزاوار و لايق و خاندان .
آبرانه
آبرانه
(
b - r ne
) ا . پ . كسى كه در روى آب و دريا سفر مىنمايد .
آبراه
آبراه
(
b - r h
) ا . پ . قنات و مجراى آب و نهر و آب گذر و جوى و آبريز . و بستر رودخانه و هر جائى كه از آن آب عبور كند .
آبراهه
آبراهه
(
b - r he
) ا . پ . گذر آب . و سيلاب . و مجراى دمعه .
آبرخ
آبرخ
(
b - rox
) ا . پ . آبرو .
آبرفت
آبرفت
(
b - roft
) ا . پ سنگى كه آب آن را تراشيده و مدور كرده باشد .
آب ركن‌آباد
آب ركن‌آباد
(
be - rokn b d
) ا خ . پ . نهرى در شيراز از بناهاى ركن الدولهء ديلمى .
آب ركنى
آب ركنى
(
b - rokni
) ا خ . پ . مر .
آب ركن‌آباد .
آبرو
آبرو
(
bru
) ا . پ . جاه و مرتبه و منزلت .
و عزت و حرمت . و احترام و جلال و فخر . و ناموس و عرض و نيك‌نامى . و زيبائى و لطف و نزاكت و آبروى شهر : رئيس حكومتى شهر و آبروى عسكر : فرمانده لشكر و آبرو دادن ف م . : احترام دادن و محترم كردن و آبرو ريختن : مفتضح كردن و رسوا نمودن و بىحرمت كردن و آبرو كردن : اكرام كردن و حرمت دادن .
آبرود
آبرود
(
brud
) ا . پ . عموما سنبل و خصوصا نيلوفر .
آبرومند
آبرومند
(
bru - mand
) ص . پ .
صاحب اعتبار و صاحب آبرو و داراى شرافت .
آبرومندى
آبرومندى
(
bru - mandi
) ا . پ .
شرف و اعتبار و جاه . و عرض و ناموس .
آبرون
آبرون
(
brun
) ا . پ . يك نوع گياه هميشه سبز كه بتازى حى العالم و بپارسى هميشه بهار نيز گويند .
آبروى
آبروى
(
bruy
) ا . پ . مر . آبرو .
آبروى
آبروى
(
b - ravi
) ا . پ . حركت از روى آب . و پاروى ملاحى .
آبريز
آبريز
(
b - riz
) ا . پ . مستراح . و گودال و يا چاهى كه جهت آبهاى مستعمل مانند آب حمام و آب مطبخ كنده باشند . و دول و ابريق و هر ظرف و كوزهء دستهءدار و لوله‌دارى كه جهت استعمال آب ساخته باشند . و ظرفى كه وقت غسل با آن آب بسر ريزند .
آبريزان
آبريزان
(
b - riz n
) ا . پ . روز سيزدهم تير ماه قديم كه در آن روز جشن گيرند و آب و گلاب به روى يكديگر پاشند . گويند در زمان فيروز پادشاه ساسانى جد نوشيروان خشك سالى سخت پديد آمد در اين روز بطلب باران بيرون شد و دعا كرد ابر باريدن گرفت مردم جشن كرده به روى يكديگر آب و گلاب پاشيدند و به حكم پادشاه در آن زمين آتشكده‌اى بنا كرده و كام فيروز نام نهادند .
آبريزگان
آبريزگان
(
b - riz g n
) ا . پ . مر . آب ريزان .
آبزرفت
آبزرفت
(
bzoroft
) ا . پ . ميوهء ترشيده و گنديده .
آبزن
آبزن
(
b - zan
) ا . پ . ظرف بزرگى فلزى يا چوبى كه در آن آب خالص و يا مخلوط با بعضى دواها ريزند و چون شخص در آن نشيند تا بالاى ناف ويرا آب فروگيرد . و حوض كوچك . و ص . آرام‌كننده و تسكين‌دهنده .
آب زندرود
آب زندرود
(
b - zand - rud
) ا خ .
پ . زندرود . چون چندين چشمه در يك مذنب داخل مىگردد زندرود ناميده شد .
آبزه
آبزه
(
b - zeh
) ا . پ . تراوش آب از كنار رودخانه و چشمه و تالاب . و ريزش اشك از گوشهء چشم .
آبزهره
آبزهره
(
b - zahre
) ا . پ . شراب و مى . و شفق بعد از صبح .
آب‌زيركاه
آب‌زيركاه
(
b - zire - k h
) ص . پ .
منافق و رياكار و آنكه در ظاهر خود را خوب وانمايد و در باطن فتنه‌انگيز باشد .
آبژ
آبژ
(
baj
) ا . پ . پارهء آتش . و يك قسم علفى .
آبس
آبس
(
bas
) ا خ . پ . نام شهرى .
آبسال
آبسال
(
bs l
) ا . پ . باغ و حديقه . ج :
آبسالان .
آبسالان
آبسالان
(
bs l n
) پ . ج آبسال .
آب سبك
آب سبك
(
b - sabok
) ا . پ . آب گوارا كه به آسانى از معده بگذرد .
آبست
آبست
(
bast
) ا . پ . گوشت ترنج كه پيه بالنگ نيز گويند و از آن مربا سازند .
آبست
آبست
(
best
) ص . پ . آبستن
آبستان
آبستان
(
best n
) ص . پ . آبستن . ا .
پنهان‌داشتگى .
آبستانه
آبستانه
(
best ne
) ا . پ . كتلى و غورى