فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٨٣
ارنبة
ع . منسوب به ارمنية . و مردم ارمن . ج :
ارامنة .
ارمنين
ارمنين
(
armanin
) ا . ع . - مأخوذ از يونانى - انار صحرائى و حب القلقل .
ارمنيه
ارمنيه
(
armanye
) ا . پ . ملك ارمن .
ارمنيه
ارمنيه
(
ermanye
) ا خ . پ . شهريست كه آتشكدهء درخش در آنجا بوده .
ارمنيه
ارمنيه
(
armaniye
) ا خ . پ . ملك ارمن .
ارم و الله
ارم و الله
(
arma - vall he
) ع . كلمهء قسم بمعنى ام و اللّه .
ارمود
ارمود
(
armud
) ا . پ . امرود و گلابى .
ارمولة
ارمولة
(
ormulat
) ا . ع . ارمولة العرفج : پاره‌اى از شاخهء عرفج كه پس از بريدن بر درخت مانده باشد . ج : ارامل و اراميل .
ارمولة
ارمولة
(
ormulat
) ص . ع . غلام ارمولة : پسر محتاج و مسكين و بىزن .
ارمون
ارمون
(
armun
) ا . پ . بيعانه و زرى كه پيش از كار كردن بمزدور دهند . و اربون و يا عربون تازى مأخوذ از همين لفظ است .
ارمونتن
ارمونتن
(
armuntan
) ف ل . پ . بلغت زند خوابيدن . و آرام گرفتن و آرميدن و آسودن .
ارمهزاء
ارمهزاء
(
ermehz '
) م . ع . دادن و عطا كردن و هو لا يرمهز بشيى : او نمىدهد چيزى را .
ارمى
ارمى
(
arm
) ص . ع . چابك‌تر و باقوت‌تر در زدن نيزه و انداختن تير . و خوب‌انداز .
ارمى
ارمى
(
aramiy
) و (
eramiy
) ا . ع .
كسى . و نشانى و اثرى يق ما به ارمىّ : نيست در آن كسى و نه اثرى و نه نشانى . و نيز سنگ و نشانى كه در بيابان جهت راه برپا كنند .
ارميا
ارميا
(
armi
) و (
ormi
) و (
ermi
) ا خ . پ . نام يكى از پيغمبران بنى اسرائيل . و نام خضر و الياس . و يكى از نامهاى حضرت على بن ابي طالب عليه السلام . و نام بيت المقدس .
ارمية
ارمية
(
ormiat
) ا خ . پ . اروميهء آذربايجان .
ارميده
ارميده
(
armide
) ص . پ . آرميده و قرار گرفتهء و ساكن شده . و آسوده و راحت كرده .
و خفته .
ارميزاز
ارميزاز
(
ermiz z
) م . ع . جنبيدن لشكر .
و ارماز ارميزازا : برگشت و دور شد از جاى . و ثابت ماند و لازم گرفت جاى را .
و ترنجيد و منقبض گرديد .
ارميس
ارميس
(
armis
) ا . پ . يك نوع خارى كه برگهاى نرم دارد .
ارميقاق
ارميقاق
(
ermiq q
) م . ع . سست شدن در كار . و ارماق ارميقاقا : هلاك شد از لاغرى . و ارماق الحبل : سست شد آن ريسمان .
ارمين
ارمين
(
armin
) ا . پ . نام پسر چهارم كيغباد .
ارمينا
ارمينا
(
armin
) ا . ع . نوشادر .
ارمينية
ارمينية
(
arminiyat
) و (
erminiyat
) ا خ . ع . ملك ارمن . و يا نام چهارم اقليم .
ارمينيه
ارمينيه
(
arminie
) ا خ . پ . ملك ارمن .
ارميون
ارميون
(
armayun
) ص . پ . عاقل و زيرك و دانا . و ا . يك نوع سنگى كه هر چند آن را بشكنند مخمس شكسته شود . و ا خ . نام حكيمى يونانى كه زيرك و دانا بوده .
ارن
ارن
(
arn
) م . ع . ارنه ارنا ( از باب نصر ) : بدندان گزيد آن را .
ارن
ارن
(
aran
) ا . پ . آرنج . و انجمن و مجلس و مجمع .
ارن
ارن
(
aran
) م . ع . ارن ارنا و ارينا و ارانا : ( از باب سمع ) : شادمان شد .
ارن
ارن
(
aran
) ا خ . ع . نام شهرى .
ارن
ارن
(
aren
) ا خ . ع . نام اسبى .
ارن
ارن
(
aren
) ص . ع . شادمان و خوشحال .
ارن
ارن
(
oron
) ع . ج اران و ارون .
ارن
ارن
(
arran
) ا . پ . بلغت زند ماده ميش .
ارناء
ارناء
(
ern '
) م . ع . بر پيوسته نگريستن داشتن يق ارنانى حسن ما رايت . و بطرب آوردن و شادمان كردن .
ارناف
ارناف
(
ern f
) م . ع . سست كردن ستور گوش را از ماندگى . الحديث : كان اذا انزل عليه الوحى و هو على القصواء تذرف عيناها و ترنف باذنيها من ثقل الوحى . و ارنف البعير : رفت و جنبانيد آن شتر سر را پس پيش درآمد پوست سر او . و ارنف الرجل : بشتافت آن مرد .
ارناق
ارناق
(
ern q
) م . ع . ارنق ارناقا :
جنبانيد علم را از بهر حمله كردن . و ارنق اللواء : جنبيد آن علم ( لازم و متعدى ) .
و ارنق الماء : تيره كرد آب را . و ارنق الله قذاتك : پاك گرداند خداى چشم ترا از خاشاك . و ارنق القوم بالمكان : اقامت نمودند آن قوم بيك جاى . و ارنق فى الامر :
شوريده راى شد در آن كار و باز ايستاد . و ارنق الطائر : جنبانيد بال را آن مرغ و ثابت ماند در هوا . و ارنق النوم فى عينيه :
آميخت خواب در چشم وى .
ارنان
ارنان
(
ern n
) م . ع . ارن ارنانا :
فرياد كرد . و ارن اليه : گوش كرد بسوى وى .
و ارنت القوس : بانگ كرد آن كمان .
ارناؤد
ارناؤد
(
arn ud
) ا خ . پ . طايفه‌اى از مردم بلغار . و ص . مردم بلندقد قوىهيكل .
ارنب
ارنب
(
arnab
) ا . ع . خرگوش خواه نر باشد و يا ماده . و يا خرگوش ماده را ارنب و نر را خزر گويند . ج : ارانب و ارانى . و كلاكموش كوتاه‌دم . و نوعى از زيور . و ا خ .
نام زنى . و ارنب بحرى : يك نوع ماهى :
زهردارى .
ارنبانى
ارنبانى
(
arnab niy
) ا . ع . جامهء خز مايل بسياهى .
ارنبة
ارنبة
(
arnabat
) ا . ع . طرف بينى . و خرگوش