فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٨١
ارمان
ج : آرام و اروم . و ارم ذات العماد ا خ . :
دمشق . و يا اسكندريه . و يا موضعى در فارس .
و ارم الكلبة : موضعى ميان بصره و مكه كه آن را ارمى الكلبة نيز گويند .
ارم
ارم
(
orram
) ج ا . ع . دندانها و اسنان .
و اطراف انگشتان . و سنگها . و سنگريزه‌ها .
و فلان يحرق عليه الارم : فلان دندان مىنمايد بر وى .
ارماء
ارماء
(
arm '
) ص . ع . خالى و تهى .
و ويران . و ا . بيابان و صحرا . و ج رمىّ .
و ارض ارماء : زمين كه در آن نه شاخ درخت مانده باشد نه بيخ آن .
ارماء
ارماء
(
erm '
) م . ع . چون مهموز باشد يق ارما عليه ارماء : نزديك وى گرديد .
و ارما على ماة : زيادتر از صد شد . و چون يائى بود يق ارمى الشيى ارماء :
انداخت آن چيز را . و طعنه فارماه عن فرسه : نيزه زد بر او و انداخت وى را از اسبش . و ارمى على الستين : افزون شد بر شصت . و سابه فارمى عليه اى زاد . و ارمى الحجر : انداخت آن سنگ را از دست .
و ارمت به البلاد : بيرون آورد او را و دور انداخت از وطن . و نيز ارماء : ربا دادن .
ارماء
ارماء
(
aremm '
) ع . ج رميم .
ارماث
ارماث
(
arm s
) ص . ع . حبل ارماث ريسمان كهنه .
ارماث
ارماث
(
erm s
) م . ع . افزون گردانيدن .
و افزون گرفتن از آنچه كه داده است . و نرم گردانيدن . و ارمث فى الضرع : باقى گذاشت در پستان شتر شير را . و ارمث فلانا فى ماله : باقى گذاشت فلان چيز را در مال خود .
ارماح
ارماح
(
arm h
) ع . ج رمح .
ارماخ
ارماخ
(
erm x
) م . ع . ارمخت النخلة : غوره برآورد آن خرمابن . و ارمخت الدابة : دندان برآورد آن ستور . و فربه گرديد .
و ارمخ الرجل : نرم شد آن مرد و رام گرديد .
ارماد
ارماد
(
erm d
) م . ع . ارمد ارمادا :
محتاج و درويش گرديد . و ارمد القوم :
بقحط و خشك‌سال رسيدند آن قوم و هلاك شد مواشى آنها . و ارمدت الناقة : پستان كرد ماده شتر . و كذلك ارمدت الشاة :
و غيرها . و ارمد الله عينه : دردگين گرداند خداى چشم او را .
ارماس
ارماس
(
arm s
) ع . ج رمس .
ارماش
ارماش
(
erm c
) م . ع . ارمش الشجر :
برگ برآورد آن درخت و شكافته شد . و ارمش الرجل : بسيار نگريست آن مرد به سستى و برهم زدن چشم . و ارمش فى الدمع :
اندك اشك ريزه ريخت .
ارماض
ارماض
(
erm z
) م . ع . سوزانيدن ريگ و زمين پاى را . و ارمض الغنم : چرانيد گوسپندان را در زمين تفتيده . و ارمضه :
دردناك ساخت او را . و سوخت او را . و ارمض الحر القوم : سخت شد گرما بر آن قوم . و ايذا رسانيد آنها را .
ارماط
ارماط
(
arm t
) ا . ع . بلغت اهل يمن درخت كاوى كه درختى است از طايفهء نخيلات و گلى خوش‌بو دارد و در ملك دكن فراوان .
ارماطس
ارماطس
(
arm tos
) ا خ . ع . پادشاه يونان .
ارماق
ارماق
(
arm q
) ع . ج رمق .
ارماق
ارماق
(
arm q
) ص . ع . حبل ارماق :
ريسمان سست .
ارماك
ارماك
(
arm k
) ا . پ . داروئى شبيه بدارچينى .
ارماك
ارماك
(
arm k
) ع . ج رمكة .
ارماك
ارماك
(
erm k
) م . ع . مقيم كردن ديگرى را به جائى .
ارمال
ارمال
(
arm l
) ا . پ . ارماك كه نوعى از دارچينى است .
ارمال
ارمال
(
arm l
) ع . ج رمل و رملة .
ارمال
ارمال
(
erm l
) م . ع . ارمل النسيج ارمالا : باريك بافت . و يا باريك بافت بوريا را . و ارمل سريره : بريسمان برگ خرما بافت سرير را . و ارمل القوم :
سپرى شد زاد آن قوم . و ارملو الزاد :
سپرى كردند زاد را . و ارمل الحبل :
دراز كرد ريسمان را . و ارمل السهم :
آلوده به خون شد تير . و ارملت المراة :
بيوه گرديد آن زن . و ارمل المكان : داراى ريگ گرديد آنجاى .
ارمام
ارمام
(
arm m
) ا خ . ع . نام موضعى .
ارمام
ارمام
(
arm m
) ص . ع . حبل ارمام :
ريسمان كهنهء پوسيده .
ارمام
ارمام
(
erm m
) م . ع . پوسيدن استخوان الحديث : كيف تعرض صلاتنا عليك و قدارمت اى بليت . و ارم ارماما :
خاموش شد . و ارم الى اللهو : مايل ببازى گرديد . و ارم العظم : با مغز شد استخوان . و يق للشاة اذا كانت مهزولة ما يرم منها مضرب يعنى چون گوسپند لاغر باشد هرگاه بشكنند استخوانى از استخوانهاى آن را در آن مغز ديده نمىشود .
ارمان
ارمان
(
arm n
) ا . پ . آرمان و آرزو و خواهش . و آه و ناله و زارى . و حسرت و افسوس . و آزار و ايذا و رنج . و غم . و پشيمانى . و آزردگى بواسطهء ندامت . و نام داروئى كه بويش شبيه ببوى قرفه است و بيخش دندان را سخت مىكند .
ارمان !
ارمان !
(
arm n
) پ . كلمهء افسوس يعنى دريغا و واى و آه .
ارمان
ارمان
(
erm n
) ا . پ . هر چيز عاريتى .
و ا خ . نام شهرى .