فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٨٠
ارم
اركاح
اركاح
(
ark h
) ا . ع . خانهء رهبانان .
و ج ره كح .
اركاح
اركاح
(
erk h
) م . ع . اركح اركاحا : اعتماد كرد و تكيه نمود . و اركحه اركاحا : تكيه داد آن را بسوى آن . و مضطر گردانيد آن را به آن .
اركاز
اركاز
(
erk z
) م . ع . اركز الرجل اركازا : يافت آن مرد ركاز را در زمين .
و اركز المعدن : صاحب ركاز گرديدكان .
مر . ركاز .
اركاس
اركاس
(
erk s
) م . ع . به سپسايگى برگردانيدن قوله تعالى وَ اللَّهُ أَرْكَسَهُمْ بِما كَسَبُوا يعنى رد كرد ايشان را خداى بسوى كفرشان . و اركست الجارية : برآمدن گرفت پستان آن دخترك .
اركاض
اركاض
(
erk z
) م . ع اركضت المراة اركاضا : بزرگ شد بچه در شكم آن زن و جنبيد و لگد زد .
اركاك
اركاك
(
ark k
) ع . ج ركّ و ركّ .
اركاك
اركاك
(
erk k
) ا . ع . ژاله و باران نرم‌ريزه .
اركاك
اركاك
(
erk k
) م . ع . اركت السماء اركاكا : باران ريزه باريد . و اركت الارض ( مجهولا ) : باران ريزه رسيده شد آن زمين .
اركان
اركان
(
ark n
) ع . ج ركن .
اركان
اركان
(
ark n
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - هر چيز كه موجب ثبات و پايدارى چيزى گردد .
و بزرگان و سران . و ج ركن . و اركان دولت بزرگان و سران دولت و وزرا و امرا .
اركب
اركب
(
arkab
) ص . ع . مرد كلان زانو .
و بعير اركب : شترى كه يك زانوى وى بزرگتر از ديگرى باشد .
اركب
اركب
(
arkob
) ع . ج ركب .
اركة
اركة
(
arekat
) ص . ع . شترى كه از خوردن اراك به درد شكم مبتلا گردد . ج : اراكى (
r k
) و ارض اركة : زمين اراكناك .
اركد
اركد
(
arkad
) ص . ع . منقط و لكه‌دار .
اركوب
اركوب
(
orkub
) ا ج . ع . شتر سوارانى كه زيادتر از ركب باشند .
اركون
اركون
(
arkun
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - رئيس و حاكم .
اركون
اركون
(
orkun
) ا . ع . كشاورز بزرگ و رئيس ده .
اركونتن
اركونتن
(
arkuntan
) ا . پ . بلغت زند عطا و بخشش و انعام .
اركونتن
اركونتن
(
arkuntan
) ف م . پ . بلغت زند بخشيدن و عطا كردن .
اركى
اركى
(
ark
) ص . ع . سبك و خوار .
و هذا الامر اركى من ذاك : اين كار سست‌تر و ضعيف‌تر است از آن كار .
اركيا
اركيا
(
arki
) ا . پ . به لغت زند جوى آب و نهر . و رودخانه .
ارگ
ارگ
(
arg
) ا . پ . قلعهء كوچكى كه در ميان قلعهء بزرگ سازند . و ا خ . نام قلعه و حصارى در سيستان .
ارگ
ارگ
(
org
) ا . پ . - مأخوذ از فرانسه - يك قسم سازى كه مىنوازند .
ارگ
ارگ
(
arag
) ا . پ . ريسمانى كه بر درخت آويزند و در ميان آن نشسته در هوا آيند و روند كنند .
ارگ
ارگ
(
orog
) و (
arag
) ا . پ . ريسمانى كه بر پاى ستور در علف‌زارها ببندند تا بچرد .
ارگجه
ارگجه
(
argaje
) ا . پ . - مأخوذ از هندى - نوعى از خوشبوى .
ارگلى
ارگلى
(
argali
) ا . پ . گوسپند دشتى و ارغالى .
ارگنج
ارگنج
(
organj
) ا خ . پ . نام شهرى از ولايت خراسان در سرحد ماوراء النهر .
ارگوس
ارگوس
(
argus
) ا خ . پ . نام يكى از خلفاى اسكندر مقدونيائى .
ارل
ارل
(
orol
) ا خ . ع . نام كوهى . و نام موضعى در عربستان . و نام قلعه‌اى در اسپانيا .
ارلاد
ارلاد
(
arl d
) م ف . پ . هرگز و اصلا و قطعا .
ارلاس
ارلاس
(
arl s
) ا . پ . عقل فلك عطارد .
ارلة
ارلة
(
orlat
) ا . ع . غلاف سر نره كه در ختنه بريده مىشود .
ارم
ارم
(
arm
) ا . پ . بازو يعنى از آرنج تا كتف .
ارم
ارم
(
arm
) م . ع . ارم ما على المائدة ارما ( از باب ضرب ) : خورد آنچه در خوان بود و نگذاشت از آن چيزى . و ارم فلانا :
نرم گردانيد فلان را . و ارمت السنة القوم :
خورد قحط سال آن قوم را و نگذاشت از آنها كسى . و ارم الشيى : بست آن چيز را . و ارم على الشيى : گزيد بدندان آن چيز را .
و ارم الحبل : سخت تافت آن ريسمان را .
ارم
ارم
(
arm
) ا . ع . شكل بدن . و پيوند اعضا و پيوستگى آنها . و حسنة الارم :
دختر خوش شكل و خوش قد و قواره را گويند .
و ارم و الله و يا ارما و الله بمعنى ام و الله و اما و الله يعنى قسم به خدا .
ارم
ارم
(
aram
) ا . ع . كسى . و نشانى و اثرى و ما بالدار ارم : نيست در خانه كسى و نه نشانى و نه اثرى .
ارم
ارم
(
eram
) ا خ . ع . نام مخترع آلات جنگ يعنى اول كسى كه ساز جنگ را پديد آورد .
و نام بهشت شداد .
ارم
ارم
(
eram
) ا خ . ع . نام پدر عاد نخستين و يا پدر عاد پسين . و يا نام مادر عاد . و يا نام شهر ايشان . و نام موضعى از ديار جذام كه آن حضرت صلى اللّه عليه و آله بر جعال بن ربيعة بخشيد . و ج ا خ . نام قبيلهء عاد . و نيز ارم ا . :
علم و نشان كه در بيابان جهت راه بر پا كنند .