فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٧٧
ارفات
چيزى را . و ارغم ما فى فيه اى القى اللقمة من فيه فى التراب . و ارغمه الله :
خشم نمايد بر وى خداى . و ارغمه الذل :
خاك‌آلود كرد بينى او را خوارى . و ارغمه الله انفه : اى الصقه بالرغام يعنى به خاك مالد خداى بينى او را .
ارغامن
ارغامن
(
arq mon
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - يكى از پرده‌هاى چشم كه در قسمت خارجى عنبيه سرخ و در داخل سپيد به نظر مىآيد .
ارغامونى
ارغامونى
(
arq muni
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - ماميثاى سرخ .
ارغان
ارغان
(
erq n
) م . ع . گوش داشتن و قبول كردن سخن . و ارغنه : خورانيد آن را .
و ارغن الامر : آسان و سبك گردانيد آن كار را .
ارغاو
ارغاو
(
arq v
) ا . پ . ارغاب و جوى آب و رودخانه .
ارغب
ارغب
(
arqab
) ص . ع . راغب‌تر و حريص‌تر و آرزومندتر .
ارغچ
ارغچ
(
arqec
) ا . پ . عشقه و گياهى كه بر درخت مىپيچد .
ارغچى
ارغچى
(
arqaci
) ا . پ . طناب و ريسمان بلند .
ارغد
ارغد
(
arqad
) ص . ع . موافق . و مطبوع‌تر و خوش‌آيندتر و دلپذيرتر . و فراوان‌تر .
ارغد !
ارغد !
(
arqada
) ع . كلمهء دعا يعنى خداوند زندگانى فراخ و با آسايش دهد .
ارغداد
ارغداد
(
erqedd d
) م . ع . آسان و نا دشوار بودن . و فراوان بودن . و با خوشى و فراخى زيست كردن .
ارغده
ارغده
(
arqode
) ص . پ . غضبناك . و جسور .
ارغژ
ارغژ
(
arqej
) ا . پ . ارغچ و عشقه .
ارغشتك
ارغشتك
(
arqoctak
) ا . پ . يك نوع بازيچه‌اى مر دختران و دوشيزگان را .
ارغفة
ارغفة
(
arqefat
) ع . ج رغيف .
ارغك
ارغك
(
arqak
) ا . پ . ارغچ و عشقه .
ارغل
ارغل
(
arqal
) ص . ع . مرد ختنه ناكرده .
و دراز خايه . و عيش ارغل : زيست فراخ .
و كذلك من الزمان .
ارغلداد
ارغلداد
(
erqeld d
) م . ع . آسان و نا دشوار بودن . و فراوان بودن و با خوشى و فراخى زيست كردن .
ارغمج
ارغمج
(
arqamj
) ا . پ . ريسمان دراز .
ارغمچى
ارغمچى
(
arqamci
) ا . پ . قباى دراز .
و كلافهء ريسمان بيست زرعى جولاهگان .
ارغن
ارغن
(
arqan
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - ارغنون .
ارغنج
ارغنج
(
arqanj
) ا . پ . ريسمان دراز .
ارغند
ارغند
(
arqand
) ص . پ . حريص و آزمند و طمعگار و راغب و طالب . و بىباك و بىپروا . و دلاور . و غضبناك و خشمگين .
و خداوند شره و مستى .
ارغند آب
ارغند آب
(
arqand - b
) ا خ . پ . نام رودى ما بين عراق و آذربايجان . و نام رودى در قندهار .
ارغنده
ارغنده
(
arqande
) ص . پ . مر . ارغند .
ارغنگ
ارغنگ
(
arqang
) ا خ . پ . نگارخانهء مانى نقاش . و ا . كتابخانه .
ارغنن
ارغنن
(
arqanan
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - ارغنون .
ارغنون
ارغنون
(
arqanun
) ا . پ . نام سازى .
و نام چند ساز موافق كه همه را بيك آواز كوك كرده باشند .
ارغوان
ارغوان
(
arqav n
) ا . پ . ارجوان .
و نام درختى كه گل آن سرخ خوش رنگ و پيش از برگ كردن پديد مىآيد . و ارغوان تن ا . : ستارهء مريخ .
ارغوانشاه
ارغوانشاه
(
arqv n - c h
) ا خ . پ . نام دروازهء شهر كلات كه در شمال شرقى اين شهر واقع شده و چون از مشهد و محال چولايخانه وارد اين شهر شوند از اين دروازه داخل مىگردند و رودخانهء ارغوانشاه از اين دروازه داخل در شهر شده و از دروازهء تفته خارج گشته در دشت اتك زراعت مىشود .
ارغوانى
ارغوانى
(
arqav ni
) ص . پ .
رنگ سرخى شبيه برنگ گل ارغوان . و بادهء ارغوانى : شراب سرخ .
ارغون
ارغون
(
arqun
) ا . پ . اسب تيز و تند .
و اسب وحشى . و ا خ . عضو و نام قبيله‌اى در تركستان . و ارغنون .
ارغون خان
ارغون خان
(
arqun - x n
) ا خ . پ .
پادشاه چهارم از هلاكوئيان كه از 682 هجرى تا 690 پادشاهى كرد .
ارغيان
ارغيان
(
erqay n
) ا خ . پ . نام قصبه‌اى در نيشابور .
ارغيداد
ارغيداد
(
erqid d
) م . ع . بريده شدن شير . و تمام ناخفتن آن . و در آميخته و مشتبه شدن هر چيزى .
ارغيدن
ارغيدن
(
arqidan
) ف ل . پ . نزاع كردن و ستيزيدن . و مباحثه نمودن . و فتنه انگيختن و غوغا كردن . و مناقشه كردن . و سخت شدن .
و جنگيدن . و ف م . ملامت كردن .
ارغيده
ارغيده
(
arqide
) ص . پ . غضبناك و خشمگين .
ارف
ارف
(
oraf
) ع . ج ارفة .
ارفاء
ارفاء
(
erf '
) م . ع . ارفا ارفاء : شانه نمود . و ميل كرد . و نزديك گرديد . و نزديك گردانيد . و تنگ‌گيرى كرد در معامله . و مدارا نمود . و ارفا اليه : پناه گرفت بوى . و ارفا الثوب : رفو كرد آن جامه را و نيكو كرد دريدگى و بريدگى آن را . ارفات السفينة :
نزديك گردانيدم آن كشتى را بساحل .
ارفات
ارفات
(
erf t
) م . ع . شكسته و ريزه شدن .