فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥

آبدندان

آبچين

آبچين

(

b - cin

) ا . پ . جامه‌اى كه پس از غسل دادن تن مرده را بدان خشك كنند . و جامه‌اى كه پس از حمام بدن را بدان خشكانند .

آب حيات

آب حيات

(

be - hay t

) ( آب حياة ) ا . پ . آب زندگانى بطور افسانه مىگويند چشمه‌ايست در ظلمات هر كه از آن آشامد هرگز نميرد و جز خضر و الياس نصيب ديگرى نشده و نمىشود . و در اصطلاح شعر سخن نيكو و شيرين و صاف و پاك و سخن معشوق و دهان وى . و در اصطلاح عرفا مراد از آب حيات عشق و محبتى است كه هركس از آن چشيد فانى نگردد و نيز آب حيات كنايه است از مى .

آبخانه

آبخانه

(

b - x ne

) ا . پ . مستراح و آبشتگاه .

آبخست

آبخست

(

bxast

) ا . پ . هندوانه .

و خربزه . و هر ميوه‌اى كه درونش ترش و ضايع بود . و مردم بداندرون . و جزيرهء نامسكون .

آبخو

آبخو

(

bxu

) ا . پ . جزيره‌اى كه داراى گياه و درخت بود و داراى آب شيرين و بتوان در آن تعيش كرد .

آبخور

آبخور

(

b - xor

) ا . پ . نصيب و قسمت . و طالع نيكو . و جلال . و هستى . و ظرف آبخورى . و كنار رودخانه و سرچشمه‌اى كه مردمان و جانوران از آنجا آب بردارند و خورند . و يك جرعه آب . و درياچه و تالاب . و سرچشمه .

آبخورد

آبخورد

(

b - xord

) ا . پ . آبخور .

و توقف و مقام . و طالع نيكو . و نصيب و قسمت و تقدير . و درنگ .

آبخوره

آبخوره

(

b - xore

) ا . پ . مر .

آبخور .

آبخورى

آبخورى

(

b - xori

) ا . پ . ظرفى كه بدان آب نوشند . و دهنه‌اى كه حلقهء زير لب ندارد و در وقت آب دادن ستور در دهان وى گذارند .

آبخوست

آبخوست

(

bxust

) ا . پ . جزيره‌اى كه آب آن گنديده باشد به مرتبه‌اى كه نتوان در آن تعيش نمود . و هر محلى كه آبش گنديده بود . و آب گند . و جاى غير مسكون . و خيار . و هندوانه . و مطلق جزيره .

آبخوست

آبخوست

(

bxost

) ا . پ . مر .

آبخوست (

bxust

) .

آبخون

آبخون

(

bxun

) ا . پ . جزيرهء غير مسكون . و نيز جزيره‌اى كه قابل سكنى نباشد .

آبخيز

آبخيز

(

b - xiz

) ا . پ . موج و كوههء آب . و ناودان . و چشمه . و مخرج آب . و آب راهه . و مدّ آب .

آبخيز

آبخيز

(

b - xiz

) ص . پ . زمينى كه هر جاى آن را بكنند آب برآيد .

آبداده

آبداده

(

b - d de

) ا . پ . آهن سخت بواسطهء آب دادن .

آبدار

آبدار

(

b - d r

) ا . پ . گياهى مانند ليف خرما . و كسى كه اسباب آبدارى به دو سپارند . و ص . مردم مالدار .

آبدار

آبدار

(

b - d r

) ص . پ . هر ميوهء با طراوت و پر آب . و كارد و شمشير و جواهر . و نيز تيغ و شمشير تيز و برنده .

آبدارخانه

آبدارخانه

(

b - d r - x ne

) ا . پ .

مخزن مشروبات و شربت آلات .

آبدارى

آبدارى

(

b - d ri

) ا ج . پ . چيزهائى كه به آبدار سپارند از قبيل ظرف آبخورى و غذا خورى و چاىخورى و جز آن . وا . نازكى .

و شفافت و طراوت و تاب‌دارى و رونق .

آبدان

آبدان

(

b - d n

) ا . پ . غدير و جاى عميقى كه آب در آن جمع شود . و ظرفى كه داراى آب بود . و مثانهء آدمى و ساير جانوران ص .

مزروع . و معمور و آبادان . و داراى جمعيت .

آبدانى

آبدانى

(

bd ni

) ا . پ . جمعيت و زراعت .

آبدة

آبدة

(

bedat

) ا . ع . بلاى سختى كه ذكر آن هميشه باقى ماند . و قافيهء غير مشهور . و جانور وحشى . ج : اوابد (

av bed

) و ابد (

obbad

) .

آبدزد

آبدزد

(

b - dozd

) ا . پ . نوعى از رهگذر آب كه بطور پنهانى آب در آن جارى بود .

آبدزدك

آبدزدك

(

b - dozdak

) ا . پ . تلمبهء كوچكى كه هوا و مايعات را جذب مىكند . و زراقه و آلتى كه در احتقان ادويه به كار مىبرند و بتازى مضخه نامند . و نام جانورى از حشرات الارض كه در باغچه‌ها و اراضى مزروع زندگى مىنمايد .

آبدست

آبدست

(

b - dast

) ا . پ . آب مخصوص بدست و روى شستن . و زاهد پاك‌دامن . و جبهء آستين كوتاه . و مستراح .

آبدست

آبدست

(

b - dast

) ص . پ . كارگرى كه دست وى در كارها با طراوت باشد .

آبدستان

آبدستان

(

b - dast n

) ا . پ . آفتابه و ابريق و مطهره . و تطهير . و خوى و رسم . و تزوير .

آبدستان‌دار

آبدستان‌دار

(

b - dast n - d r

) ا . پ .

آفتابه‌دار .

آبدستدان

آبدستدان

(

b - d st - d n

) ا . پ . آفتابه و ابريق و مطهره . و تطهير . و خوى و عادت و رسم . و تزوير .

آبدسدان

آبدسدان

(

b - das - d n

) ا . پ . مر .

آبدستدان .

آبدن

آبدن

(

bdan

) ا . پ . آبدان و حوض . و درياچه . و مصب آب . و ظرف آبخورى . و خيار و هندوانه .

آبدندان

آبدندان

(

b - dand n

) ص . پ .

مضبوط و موافق . وا . نوعى از حلوا . و جنسى از امرود . و قسمى از انار و عموم درخت و گياه .

و ص . حريف گول‌خور و مغلوب و مفت‌باز كه در قمار هميشه از او مىتوان برد . و سست و ضعيف . و استوار و محكم و لايق و سزاوار .

و نادان و بىتجربه .