فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٦٨
ارداف
ارخ
ارخ
(
arx
) م . ع . ارخ اللكتاب ارخا : ( از باب نصر ) : تاريخ نوشت آن كتاب را .
ارخ
ارخ
(
arx
) و (
erx
) ا . ع . گاو نر .
ارخ
ارخ
(
arax
) ا خ . ع . نام دهى .
ارخا
ارخا
(
erx
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سستى . و فروهشتگى .
ارخاء
ارخاء
(
erx
) م . ع . ارخاه ارخاء :
سست و نرم گردانيد آن را . و ارخى الفرس :
دراز كرد رسن آن اسب را . و كذلك ارخى للفرس . و ارخى الستر : فرو گذاشت آن پرده را . و ارخى دابته : سخت راند ستور خود را . و ارخت الناقة : فرو هشته گرديد يارك آن ماده شتر . و ارخى عمامته :
آرميد و بىبيم گرديد .
ارخاء
ارخاء
(
erx '
) ا . ع . نوعى از دويدن .
ارخاخ
ارخاخ
(
erx x
) م . ع . مبالغه كردن در چيزى .
ارخاس
ارخاس
(
erx s
) م . ع . ارخس السعر ارخاسا : ارزان كرد نرخ را .
ارخاص
ارخاص
(
erx s
) م . ع . ارخصه ارخاصا : ارزان گردانيد آن را . و ارزان شمرد . و ارزان يافت . و ارزان خريد آن را .
ارخاف
ارخاف
(
erx f
) م . ع . ارخفت العجين ارخافا : تنك و سست گردانيدم آن خمير را و آب افزودم بر آن .
ارخالق
ارخالق
(
arx loq
) ا . پ . جامه‌اى كه در زير قبا و روى پيراهن پوشند و شامكچه .
ارخام
ارخام
(
erx m
) م . ع . ارخمت الدجاجة على بيضتها ارخاما : تخم را در زير بال گرفت آن ماكيان .
ارخة
ارخة
(
arxat
) ا . ع . ماده گاو وحشى .
ارخة
ارخة
(
orxat
) ا . ع . تاريخ و زمان و عهد و عصر . و مبدء تاريخ و ارج .
ارخل
ارخل
(
arxol
) ع . ج رخل و رخل و رخلة .
ارخم
ارخم
(
arxam
) ص . ع . نرم‌ترين و ملايمترين آواز . و فرس ارخم : اسب سپيد سر و سياه بدن .
ارخمان
ارخمان
(
arxom n
) ا خ . ع . نام شهرى بفارس .
ارخنده
ارخنده
(
arxande
) ا . پ . گردى كه بدان ناخن و سم و سپل را سرخ مىكنند و نيز آن را با سركه خمير كرده يال و دم اسب را بدان رنگين مىنمايند . و يك نوع درختى كه از آن روغن مىگيرند .
ارخنگ
ارخنگ
(
arxang
) ا خ . پ . نام ايالتى از مستملكات هند و چين انگليس .
ارخون
ارخون
(
arxun
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - شاهزاده . و رئيس . و كشيش بزرگ . و پاطرى ملل مسيحى شرقى .
ارخى
ارخى
(
arx
) ص . ع . سست‌تر و نرم‌تر .
و فروهشته‌تر .
ارخى
ارخى
(
orxiy
) ا . ع . گاو نر جوان .
ارخية
ارخية
(
orxiyat
) ا . ع . بچهء بز كوهى . و هرچه فرو انداخته شود مانند پرده . و هر چيز كه نرم و سست كرده شود .
ارد
ارد
(
ard
) ا . پ . خشم و قهر و غضب .
و آرد و دقيق . و نام روز بيست و پنجم از هر ماه شمسى .
ارد
ارد
(
ard
) ا خ . ع . نام دهى .
ارد
ارد
(
erd
) ا خ . پ . نام فرشتهء موكل بر دين و مذهب . و فرشته‌اى كه تدبير مصالح روز ارد به دو تعلق دارد .
ارد
ارد
(
ord
) ص . پ . مانند و نظير و شبه . و ا خ .
نام دهى در فارس .
ارد
ارد
(
aradd
) ص . ع . نافع‌تر و سودمندتر و مفيدتر . و بهتر در بازگشت .
اردأ
اردأ
(
arda '
) ص . ع . تباه‌تر . و زبون‌تر .
و بدتر . و شريرتر .
اردا
اردا
(
ard
) ا خ . پ . نام پسر و يراف موبد موبدان عهد اردشير و وى را در دانش و بينش بزرگتر از آذر باد مىدانند و در حوالى سال 200 ميلادى اشتهار او را مىنويسند .
اراداء
اراداء
(
ard '
) ع . ج ردئ .
ارداء
ارداء
(
erd '
) م . ع . چون مهموز باشد آرام دادن . و تباه نمودن . و به گفت بر خود چيزى را ثابت كردن و برقرار داشتن . و كار هيچ‌كاره كردن . و بهيچ‌كاره رسيدن . و ستون نهادن ديوار را . و ارداته بنفسى : يار او شدم . و ارداه : اعانت نمود او را . و اردا على مائة : افزود بر صد . و اردا الستر : فرو گذاشت پرده را . و چون يائى بود هلاك ساختن . و لاغر نمودن . و در مشقت انداختن . و ارديت الفرس : برفتار ردى راندم اسب را . و اردت غنمه : بسيار شدند گوسپندان او . و اردى على ستين : در گذشت از شصت . و ارداه فى البئر : افگند آن را در چاه .
اردآء
اردآء
(
arde '
) ع . ج ردئ .
ارداج
ارداج
(
ard j
) ا . ع . چرم سياه .
ارداح
ارداح
(
erd h
) م . ع . اردحه ارداحا :
پاره‌اى در پس خرگاه برآورد . و گرداگرد خانه را گل گرفت .
ارداد
ارداد
(
ard d
) ص . پ . فريبنده و مكار و حيله‌باز . و ا . غول . و ديو . و اهريمن .
و ا خ . نام پسر ويراف كه اردا نيز گويند . مر .
اردا .
ارداد
ارداد
(
erd d
) م . ع . پستان كردن گوسپند و جز آن پيش از زادن .
ارداغ
ارداغ
(
erd q
) م . ع . اردغت الارض ارداغا : گل‌ناك شد آن زمين .
ارداف
ارداف
(
ard f
) ع . ج ردف .
ارداف
ارداف
(
erd f
) م . ع . اردفه اردافا :
پس روى كرد او را و در پى وى رفت . و اردفه معه : سوار ساخت او را با وى . و