فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٦٥
ارج
ارتيابا : شك كرد . و ارتاب به : تهمت كرد او را .
ارتياب
ارتياب
(
erti b
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شك و شبهه . و گمان و وهم .
ارتيابانه
ارتيابانه
(
erti b ne
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - مشكوكانه . و از روى گمان و شبهه .
ارتياح
ارتياح
(
erti h
) ا . ع . شادمانى . و رحمت و شفقت . و مى و شراب .
ارتياح
ارتياح
(
erti h
) م . ع . ارتاح الله له برحمته ارتياحا : از بلا نجات بخشد او را خداى . و نيز ارتياح : شادمان شدن .
ارتئاد
ارتئاد
(
erte d
) م . ع . شادمانى نمودن از نعمت .
ارتياد
ارتياد
(
erti d
) م . ع . جستن الحديث :
اذا بال احدكم فليرتدلبوله اى ليطلب مكانا لينا او مخدرا .
ارتئاس
ارتئاس
(
erte s
) م . ع . ارتاس ارتئاسا :
مهتر گرديد . و ارتاس زيدا : مشغول كرد زيد را .
ارتياش
ارتياش
(
erti c
) م . ع . نيكو شدن حال كسى .
ارتياض
ارتياض
(
erti z
) م . ع . رام شدن .
ارتياع
ارتياع
(
erti '
) م . ع . ترسيدن .
ارتياع
ارتياع
(
erti '
) ا . ع . ترس و خوف .
ارتياغ
ارتياغ
(
erti q
) م . ع . خواستن و جستن .
ارتيشدار
ارتيشدار
(
arteyc - d r
) ا ج . پ .
گروه سواران . و دستهء سوار . و ا خ . نام رودى در قپچاق .
ارتيمان
ارتيمان
(
artim n
) ا خ . پ . نام ناحيه‌اى در همدان
ارث
ارث
(
ars
) م . ع . ارث القوم ارثا ( از باب نصر ) : ورغلانيد بعض از آن .
گروه را بر بعضى . وارث النار :
برافروخت آتش را .
ارث
ارث
(
ers
) ا . ع . ميراث . و اصل . و امر قديم موروثى . و خاكستر . و بقيهء چيزى .
و هو فى ارث صدق اى فى اصل صدق . و هو على ارث من كذا اى على امر قديم .
ارث
ارث
(
ers
) م . ع . ورث اباه و منه ورثا و ارثا و رثة و وراثة ( از باب حسب ) : ميراث گرفت از پدر خود .
و كذلك ورث مال ابيه .
ارث
ارث
(
ers
) ا . پ . مأخوذ از تازى - هر آن چيز كه شخص پس از مرگ خود از ثروت و مكنت و جز آن در اين جهان براى كسان خود باقى گذارد و ميراث .
ارث
ارث
(
ors
) ا . ع . نوعى از خار .
ارث
ارث
(
ares
) ص . ع . ستورى كه در آن نقطه‌هاى سياه و سپيد با هم آميخته باشند .
ارث
ارث
(
oras
) ع . ج . ارثة
ارث
ارث
(
arass
) ص . ع . كهنه .
ارثأ
ارثأ
(
arsa '
) ص . ع . كبش ارثأ :
غوچ سياهى با سپيدى آميخته .
ارثاء
ارثاء
(
ars '
) ص . ع . نعجة ارثاء :
ميش سياهى با سپيدى آميخته .
ارثاء
ارثاء
(
ers '
) م . ع . هنگفت و ستبر گرديدن .
ارثاث
ارثاث
(
ers s
) م . ع . ارث الثوب ارثاثا : كهنه و سوده گرديد آن جامه . و ارثه : كهنه گردانيد آن را ( لازم و متعدى ) .
ارثاد
ارثاد
(
ers d
) م . ع . تيره‌رنگ شدن .
و به نم زمين رسيدن و احتفر حتى ارثد :
كند زمين را تا به نم آن رسيد . و ارثدوا :
آرام گرفتند .
ارثاط
ارثاط
(
ers t
) م . ع . ارثط ارثاطا :
در نشست خود ثبات و قرار ورزيد .
ارثانه
ارثانه
(
ers ne
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - موروثى . و موروثى به حق . و م ف .
بطور ارث .
ارثة
ارثة
(
orsat
) ا . ع . حد فاصل ميان دو زمين . ج : ارث . و پشتهء سرخ . و تپاله و سرگين آماده شدهء براى آتش افروختن در وقت حاجت .
و زمين سهل . و رنگى از رنگهاى گوسپند كه نقطه‌هاى سياه آميخته با نقطه‌هاى سپيد باشد .
ارثد
ارثد
(
arsad
) ا . پ . بيخ گياه پنجگشت كه تخم آن را فلفل برى گويند .
ارثعنان
ارثعنان
(
erse'n n
) م . ع . سستى . و فرومايگى .
ارثعنان
ارثعنان
(
erse'n n
) م . ع . ارثعن المطر ارثعنانا : ثابت ماند و پائيد باران و نيك باريد . و ارثعن الشعر : فرو گذاشته شد موها . و ارثعن : ضعيف و سست گرديد .
ارثم
ارثم
(
arsam
) ص . ع . اسب سربينى سپيد . و اسبى كه لب بالائين وى سپيد بود .
و كسى كه جهت آفتى كه در زبان دارد بيان سخن نتواند الحديث : بيانك عن الارثم صدقة .
ارثمام
ارثمام
(
ersem m
) م . ع . ارثم الفرس ارثماما : سپيد لب گرديد آن اسب .
و سپيد بينى گرديد .
ارثى
ارثى
(
ars
) ص . ع رجل ارثى :
مردى كه استوارى و استحكام كار را نتواند .
ارج
ارج
(
arj
) ا . پ . قيمت و ارز و بها . و قدر و مرتبه و عزت و حرمت و آبرو . و حد و كرانه . و سرحد . و اندازه و پيمايش و مقدار . و اصل و نصب . و جدائى و تفريق .
و كرگدن . و نوعى از مرغابى كه بتركى قو گويند . و هر مرغى كه داراى پرهاى نرم باشد .
ارج
ارج
(
arj
) م . ع . ارج ارجا ( از باب نصر ) : ورغلانيد و برانگيخت .
ارج
ارج
(
arj
) ا . ع . آشوب و فتنه . و ستيزه و خصومت . و مبدء تاريخ يعنى آن زمانى كه تاريخ