فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٦٤
ارتياب
القوس : گوشه‌اى از كمان را بر زمين نهاده تكيه كرد بر آن .
ارتكاز
ارتكاز
(
ertek z
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - استحكام . و ثبات و برقرارى .
ارتكاس
ارتكاس
(
ertek s
) م . ع . ارتكس ارتكاسا : نگونسار شد . و بيفتاد . و انبوهى كرد . و فراهم آمد . و بازگشت به چيزى كه از آن خلاصى يافته بود . و بجاى خود گرديد . و گرداگرد مركز گشت .
ارتكاض
ارتكاض
(
ertek z
) م . ع . بزرگ شدن بچه در شكم ماديان . و جنبيدن و لگد زدن آن . و ارتكض فلان : اضطراب كرد فلان در كارى .
ارتكاف
ارتكاف
(
ertek f
) م . ع . ارتكف الثلج اى وقع و ثبت فى الارض : افتاد برف و جاى گرفت بر زمين .
ارتكاك
ارتكاك
(
ertek k
) م . ع . ارتك ارتكاكا : جنبيد و لرزيد . و ارتك فلان :
مرتك گرديد فلان . و ارتك فى امره :
شك كرد در كار خود .
ارتكام
ارتكام
(
ertek m
) م . ع . ارتكم الشيى ارتكاما : گرد آمد آن چيز و برهم نشست .
ارتكان
ارتكان
(
ertek n
) م . ع . آرميدن و پشت دادن .
ارتل
ارتل
(
artal
) ص . ع . مرد گنگلاج كند زبان .
ارتم
ارتم
(
artam
) ا . ع . از اعلام است .
ارتم
ارتم
(
artam
) ص . ع . آنكه بيان سخن نتواند .
ارتماء
ارتماء
(
ertem '
) م . ع . همديگر را تير انداختن . و ارتمى الشيى : افتاد آن چيز .
و انداخته شد آن چيز يق خرجت ارتمى اذ ارميت القنص اى الصيد .
ارتماز
ارتماز
(
ertem z
) م . ع . ارتمز ارتمازا : جنبيد . و اضطراب كرد . و نيز ارتماز : جنبيدن قوم در مجلس براى برخاستن و يا براى خصومت .
ارتماس
ارتماس
(
ertem s
) م . ع . به آب فرو شدن .
ارتماس
ارتماس
(
ertem s
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - غوص و غوطه و فروشدگى در آب . و ارتماس كردن ف ل . : فرو رفتن در آب .
ارتماسى
ارتماسى
(
ertem si
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - غسل ارتماسى : شستشوى بدن بواسطهء فروشدن در آب كه همهء بدن را در آب فرو كنند - ضد غسل ترتيبى .
ارتماض
ارتماض
(
ertem z
) م . ع . تباه شدن جگر . و سوخته و اندوهگين گشتن از درد .
و ارتمض الفرس : برجست اسب . و ارتمض فلان من كذا : سخت شد و دل تافته و بيقرار گرديد فلان از چنين امرى .
و ارتمض له : اندوهگين گرديد براى او .
ارتمال
ارتمال
(
ertem l
) م . ع . آلوده گرديدن و خوار و حقير شدن .
ارتمام
ارتمام
(
ertem M
) م . ع . خوردن يق ارتم الفصيل و هو اول ما تجد لسنامه مسا .
و ارتمت البهيمة : گرفت آن ستور چوبها را بدهن و خورد .
ارتناح
ارتناح
(
erten h
) م . ع . ناويدن و خم شدن .
ارتنگ
ارتنگ
(
artang
) ا خ . پ . نگار خانهء مانى نقاش . و نام كتابى كه همهء اشكال مانى در آن است . و نام خودمانى . و نام بتخانهء چين .
ارتواء
ارتواء
(
ertev '
) م . ع . سيراب شدن .
و تافته و ستبر تاه گرديدن رسن . و معتدل و ستبر شدن بندهاى مرد .
ارتواح
ارتواح
(
ertev h
) م . ع . هما يرتوحان عملا : با هم بنوبت مىكنند كارى را .
ارتهاء
ارتهاء
(
ertah '
) م . ع . آميخته شدن .
و رهية ساختن . و شوريده راى گرديدن . و و ارتهيوا اى اختلطوا .
ارتهاز
ارتهاز
(
erteh z
) م . ع . ارتهز عند الجماع ارتهارا : از روى نشاط حركت كرد در وقت جماع .
ارتهاس
ارتهاس
(
erteh s
) م . ع . جنبيدن . و مضطرب شدن . و ارتهس الوادى :
پر شد رودبار . و ارتهس القوم : انبوهى كردند آن گروه . و در جنگ افتادند . و ارتهس رجلا الدابة : بر يكديگر سائيده شدند سمهاى ستور در هنگام رفتن . و ارتهس الجراد :
نشست بعض ملخ بر بعضى .
ارتهاش
ارتهاش
(
erteh c
) م . ع . لرزيدن .
و از بن بركندن . و نوعى از نيزه زدن در پهنا .
و در جنگ افتادن قوم يق ارتهشوا اذا وقعت الحرب بينهم . و سمها را بر يكديگر زدن ستور در رفتن . و مجروح شدن آن الحديث :
عظمت بطوننا و ارتهشت اعضاؤنا اى اضطربت . و ارتهشت القوس : نرم و سست گرديد آن كمان .
ارتهاط
ارتهاط
(
erteh t
) م . ع . فراهم آمدن .
ارتهاط
ارتهاط
(
erteh t
) ا . ع . فراهم آمدگى و نحن ذووا ارتهاط يعنى فراهم آمدگانيم .
ارتهاك
ارتهاك
(
erteh k
) م . ع . فروهشتكى مفاصل و سستى آن در رفتن .
ارتهان
ارتهان
(
erteh n
) م . ع . ارتهن منه ارتهانا : گرو گرفت از وى .
ارتئاء
ارتئاء
(
erte '
) م . ع . ارتايته ارتئاء : ديدم او را . و دانستم تدبير آن را .
و ارتاينا فى الامر : نگريستيم در آن كار .
ارتئاء
ارتئاء
(
erte '
) ا . ع . تدبير .
ارتئاب
ارتئاب
(
erte b
) م . ع . ارتاب الصدع اتئابا : پيوند كرد آن شكاف را .
ارتياب
ارتياب
(
erti b
) م . ع . ارتاب