فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٥٦

اراعة

اراجيز

اراجيز

(

ar jiz

) ع . ج ارجوزة .

اراجيف

اراجيف

(

ar jif

) ع . ج ارجاف .

اراجيف

اراجيف

(

ar jif

) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - سخنهاى دروغ و بىاصل . و سخن بيهوده .

اراجيل

اراجيل

(

ar jil

) ع . ج رجل و رجل و رجل .

اراحة

اراحة

(

er hat

) م . ع . اراح القوم اراحة : درآمدند آن گروه در باد .

و اراح منك معروفا : رسيد از تو خير .

و اراح الله العبد : در راحت رساند خداى آن بنده را و آسايش دهد . و اراح الابل : بازگردانيد شتران را بسوى مراح .

و اراح الماء : بوى گرفت آب . و كذا اراح اللحم و غيره . و اراح زيد :

بمرد زيد . و دم سرد زد . و بازگشت بسوى او دل او پس از ماندگى . و شادمان و صاحب راحت گرديد . و اراح الشئى اراحة و ارواحا : دريافت بوى آن چيز را . و اراح الصيد : دريافت آن شكار بوى مردم را . و اراح عليه حقه : رد كرد بر او حقش را .

اراخ

اراخ

(

er x

) ا . ع . گاو وحشى . و گوزن .

اراخنة

اراخنة

(

ar xenat

) ع . ج ارخون .

ارادة

ارادة

(

er dat

) م . ع . خواستن . و اراد الرجل كذا ارادة : طلب .

كرد . و اختيار نمود آن مرد آن را . و اراده : خواست آن را .

ارادة

ارادة

(

er dat

) ا . ع . الحديث :

قال الرضا عليه السلام : الابداع و الارادة و المشية اسماؤها ثلثة و معناها واحد .

ارادت

ارادت

(

er dat

) ا . ع . - مأخوذ از تازى - اخلاص و اظهار كوچكى . و بندگى و خلوص دوستى . و هم‌درس و هم‌شاگرد و هم‌سبق . و ارادت داشتن ف ل . :

اخلاص داشتن . و ارادت گزيدن :

فدوى گشتن و بنده شدن . و مريد و شاگرد شدن .

ارادتانه

ارادتانه

(

er dat ne

) م . ف . پ . با اراده و با اختيار . و شادمانه . و از روى خلوص دوستى .

ارادت‌بنده

ارادت‌بنده

(

er dat - bande

) ا . پ .

بندهء آزاد .

ارادت كيش

ارادت كيش

(

er dat - kic

) ص . پ .

مخلص و دوست حقيقى .

ارادت گزين

ارادت گزين

(

er dat - gozin

) ا و ص . پ . فدوى . و بنده و برده . و مريد و شاگرد .

ارادتمند

ارادتمند

(

er dat - mand

) ص . پ .

مخلص و دوست خالص .

اراده

اراده

(

er de

) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مشيت و ميل و خواهش . و هنگ و آهنگ . و رغبت .

و قصد . و مقصود و مراد . و ارادهء خدا :

مشيت خدا . و اراده كردن ف م . : خواستن و قصد كردن . و ميل كردن . و خواهش نمودن .

ارادى

ارادى

(

er di

) ص . پ . - مأخوذ از تازى - قصدى . و عمدى . و اختيارى و ميلى . و ا . رضامندى و خواهش . و حركت ارادى :

حركت اختيارى - ضد حركت قصرى و جبرى .

اراذل

اراذل

(

ar zel

) ع . ج ارذل .

اراذل

اراذل

(

ar zel

) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - مردمان رذل و فرومايه و ناكس و حقير و پست فطرت و نانجيب .

ارار

ارار

(

ar - ar

) ا . پ . آواز خر . و ارار كردن ف ل . : آواز كردن خر .

ارأر

ارأر

(

ar - ar

) ا . ع . كلمه‌اى كه بدان گوسپندان را خوانند .

ارارة

ارارة

(

er rat

) م . ع . تنگ گردانيدن مغز يق ارار الله مخه : رقيق و تنگ گرداند خداى مغز او را .

ارارس

ارارس

(

ar res

) و

ارارسة

ارارسة

(

ar resat

) ج . اريس .

ارارين

ارارين

(

ar rin

) ص . ع . بلغت زند زشت و بدگل و بدشكل . و قبيح و بد .

ارأس

ارأس

(

ar'as

) ص . ع . مرد بزرگ سر .

و شاة اراس : گوسپند بزرگ سر .

ارأس

ارأس

(

ar'os

) ع . ج رأس .

ارأش

ارأش

(

ar'ac

) ص . ع . رجل ارأش :

مرد بسيار موى در روى و گوش . و مرد سست و ناتوان .

اراض

اراض

(

er z

) ص ع . وسيع و پهن و فراخ و عريض .

اراض

اراض

(

er z

) ا . ع . بساط ستبر از پشم گوسپند و يا پشم شتر .

اراضة

اراضة

(

ar zat

) م . ع . ارضت الارض اراضة ( از باب كرم ) : پاكيزه شد زمين و خوش‌آمد در چشم . و سزاوار خير گرديد .

اراضة

اراضة

(

er zat

) م . ع . اراض اراضة ريخت شير را بر شير . و اراض الوادى :

سيراب شد رودبار و گرد آمد آب در آن . و اراض القوم : سيراب گردانيد آن گروه را .

فدعاباناء يريض الرهط . و اراض المكان : مرغزارناك شد آن جاى . و نيز اراضة :

دوبار خوردن آب .

اراضى

اراضى

(

ar zi

) ع . ج ارض .

اراضى

اراضى

(

ar zi

) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - زمينها و املاك . ج : اراضيات .

اراضيات

اراضيات

(

ar zi t

) پ . ج اراضى .

اراطى

اراطى

(

ar t

) و (

ar ti

) ع . ج ارطى .

(

art

) .

اراطى

اراطى

(

or ti

) ا خ . ع . نام شهرى .

اراعة

اراعة

(

er at

) م . ع . اراع القوم اراعة : بسيار شدند آن گروه . و افزون شد