فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٤٥
ادفاء
ادس
ادس
(
adas
) ا . پ . مر . عدس .
ادسا
ادسا
(
odes
) ا خ . پ . نام شهرى در روسيه در كنار درياى سياه كه 000 ، 490 نفر جمعيت دارد .
ادساف
ادساف
(
eds f
) ع . م . غلتبانى كردن .
ادساق
ادساق
(
eds q
) م . ع . ادسقه ادساقا : پر كرد آن را .
ادسام
ادسام
(
eds m
) م . ع . ادسم القارورة ادساما : سربند بست آن شيشه را .
ادسق
ادسق
(
adsaq
) ص . ع . فراخ دهن .
ادسم
ادسم
(
adsam
) ص . ع . تيره‌گون .
ادعا
ادعا
(
edde
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - داوو دعوى كارى و يا چيزى . و طلب و خواهانى . و اظهار كردن شخص چيزى را كه در وى نباشد . و خواهانى از كسى چيزى را خواه حق باشد و يا باطل . و ادعا داشتن ف ل . :
دعواى حق يا باطل با كسى داشتن . و ادعا كردن ف م . : طلب كردن و يا خواستن از كسى چيزى را خواه بطور حق و يا باطل .
ادعاء
ادعاء
(
edde '
) م . ع . ادعى ادعاء :
دعوى كرد بطور حق و يا باطل . و ادعاه :
گردانيد او را كه بسوى غير پدر خود خوانده شود . و نيز ادعاء : نسبت و نام خويش پيش حريف گفتن در كارزار .
ادعاث
ادعاث
(
ad ' s
) ع . ج دعث .
ادعاث
ادعاث
(
ed ' s
) م . ع . باقى گذاشتن .
و اختيار كردن . و دزدى نمودن . و دور رفتن در سير .
ادعاص
ادعاص
(
ad ' s
) ع . ج دعص و دعص .
ادعاص
ادعاص
(
ed ' s
) م . ع . ادعصه : كشت او را . و ادعصه الحر : كشت او را گرما .
ادعاق
ادعاق
(
ed ' q
) ا . ع . نوعى از دويدن .
ادعاق
ادعاق
(
ed ' q
) م . ع . ادعق الفرس :
پاشنه زد بر اسب تا بشتاب و تند رود .
ادعام
ادعام
(
edde m
) م . ع . ادعم ادعاما :
تكيه كرد . و تكيه كرد بر دعامه .
ادعب
ادعب
(
ad'ab
) ص . ع . رجل ادعب :
مرد گول .
ادعج
ادعج
(
ad'aj
) ص . ع . سياه . و رجل ادعج : مرد سياه چشم .
ادعر
ادعر
(
ad'ar
) ص . ع . زند ادعر :
آتش‌زنه‌اى كه آتش ندهد .
ادعم
ادعم
(
ad'am
) ص . ع . اسبى كه در سينه و يا در سر سينه‌اش سپيدى بود .
ادعن
ادعن
(
ad'an
) ص . ع . كلمهء تعجب يق ما ادعنه : چه بىباك است آن .
ادعنة
ادعنة
(
ed'annat
) ا . ع . نرهء بزرگ و كلفت .
ادعنكار
ادعنكار
(
ed'enk r
) م . ع . ادعنكر السيل ادعنكارا : ناگاه پيش آمد توجبه .
و ادعنكر عليهم بالفحش : ناگاه ببدى پيش آمد بر ايشان .
ادعوة
ادعوة
(
od'ovvat
) ا . ع . چيستان و لغز .
ادعياء
ادعياء
(
ad'i '
) ع . ج دعىّ قوله تعالى : وَ ما جَعَلَ أَدْعِياءَكُمْ أَبْناءَكُمْ : قرار نداد پسر خوانده‌هاى خود را پسرهاى خود .
ادعية
ادعية
(
ad'iat
) ع . ج دعاء .
ادعية
ادعية
(
od'iyat
) ا . ع . ادعوة و چيستان .
ادعيه
ادعيه
(
ad'ie
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - دعاها . و تحيتها و سلامها . و مباركباد و تهنيت .
و تعظيم . و سلام . و ذكر خير . و نياز و عبادت . و تبريك . و راز و نيازى كه پس از نماز با خداى خود كنند . و ادعيهء مأثوره :
دعاهائى كه از آن حضرت و ائمهء هدى سلام اللّه عليهم وارد شده باشد .
ادغار
ادغار
(
eddeq r
) م . ع . قطع كردن با دندانهاى پيشين .
ادغاش
ادغاش
(
edq c
) م . ع . ادغش فى الظلام ادغاشا : در تاريكى درآمد .
ادغاص
ادغاص
(
edq s
) م . ع . ادغصه ادغاصا : پر كرد او را بخشم . و كشش نمود .
ادغال
ادغال
(
adq l
) ع . ج دغل .
ادغال
ادغال
(
edq l
) م . ع . در جاى درختناك در آمدن و پنهان شدن در آن . و تباهى آوردن در كار . و ادغل به : خيانت كرد او را . و سخن چينى نمود و سعايت كرد از وى . و ادغل فى الامر : درآورد آن كار را در چيزى كه تباه كند وى را .
ادغام
ادغام
(
edq m
) م . ع . ادغمهم الحر و البرد : فرا گرفت آنها را گرما و سرما .
و ادغم الفرس اللجام : درآورد لگام را در دهن اسب . و ادغمه الله : سياه كند خداى روى او را . و ادغم الحرف فى الحرف : در آورد حرف را در حرف . و نيز ادغام : لقمه را بىآنكه بجايند فروبردن از ترس اينكه ديگران در طعام بر وى سبقت برند .
ادغام
ادغام
(
edq m
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - يكى از دو حرف قريب المخرج را به ديگرى بدل كردن مانند ادعا كه در اصل ادتعا بوده ؛ تا را بواسطهء قرب مخرج بدال بدل كردند .
ادغام
ادغام
(
eddeq m
) م . ع . ادغم الحرف فى الحرف : درآورد حرفى را در حرفى .
ادغر
ادغر
(
adqar
) ا . پ . بادگير و منفذ باد .
ادغم
ادغم
(
adqam
) ص . ع . اسب ديزه و سياه بينى . الحديث : انه ضحى بكبش ادغم :
هو ما يكون فيه ادنى سواد سيما فى اذنيه و تحت حنكه . و كسى كه در بينى سخن گويد . و سياه چرده .
و سپيد چرده . ج : دغم .
ادغيمام
ادغيمام
(
edqim m
) م . ع . ادغام ادغيماما : برنگ ديزه گرديد .
ادف
ادف
(
adaf
) ا . پ . برادرزاده .
ادفأ
ادفأ
(
adfa '
) ص . ع . مرد خيمه‌نشين . و مرد گوژپشت .
ادفاء
ادفاء
(
adfa '
) ع . ج دفء
ادفاء
ادفاء
(
edfa '
) م . ع . چون مهموز باشد يق ادفاه ادفاء : جامهء گرم پوشانيد او را .