فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٣٣
اخضيضاب
حال . و اخشن الجانب : صعب فوق از طاقت .
اخشن
اخشن
(
axcan
) ا خ . ع . نام جد ادهم ان محرز شاعر فارسى تابعى . و نام يك‌صد و سى تابعى .
اخشنده
اخشنده
(
axcande
) ا . پ . يك نوع زنگله مر كودكان را .
اخشى
اخشى
(
axc
) ص . ع . هذا المكان اخشى يعنى اين جاى بسيار بيمناك است .
اخشيج
اخشيج
(
axceyj
) ا . پ . آخشيج و ضد و مقابل و مخالف .
اخشيجان
اخشيجان
(
axceyj n
) ج ا . پ .
آخشيجان و چهار عنصر . و ج اخشيح .
اخشيجستان
اخشيجستان
(
exceyjest n
) ا . پ .
آنكه تحت كرهء ماه واقع شده و محل عناصر .
اخشيشاب
اخشيشاب
(
excic b
) م . ع . اخشوشب اخشيشابا : دراز درشت اندام و برهنه استخوان گرديد . و اخشوشب فى عيشه : شكيبيد در رنج و مشقت و تكلف در رنج نمود تا قوى گردد . و اخشوشب فلان : خشن گرديد فلان .
اخشيشان
اخشيشان
(
excic n
) م . ع اخشوشن اخيشيشانا : بسيار سخت شد خشونت وى . و عادت كرد بپوشيدن لباس بسيار درشت غير املس . و سخن بسيار درشت گفت .
و زيست بزندگانى بسيار سخت .
اخشيك
اخشيك
(
axceyk
) و
اخشيگ
اخشيگ
(
axceyg
) ا . پ . مخالف و مقابل و ضد و آخشيگ و آخشيج .
اخص
اخص
(
axass
) ص . ع . مخصوص‌تر و خاص تر . و سزاوارتر . و اخص الخواص : از همهء مخصوصان خاص‌تر و نزديكتر .
اخصاء
اخصاء
(
exs '
) م . ع . اخصا اخصاء آموخت يك علم را .
اخصاب
اخصاب
(
axs b
) ا . ع . نوعى از جامه .
و ج خصب (
xcsb
) .
اخصاب
اخصاب
(
axs b
) ص . ع . بلد اخصاب :
شهر فراخ‌سال .
اخصاب
اخصاب
(
exs b
) م ع اخصب اخصابا :
فراخ‌سال شد . و اخصب القوم : فراخ حال گرديدند آن گروه . و اخصب العضاه :
روان شد آب درختان عضاهة تا رسيد به ريشهء آنها .
اخصاص
اخصاص
(
axs s
) ع . ج خصّ .
اخصاص
اخصاص
(
exs s
) م . ع . خوار داشتن .
و عيب كردن .
اخصاف
اخصاف
(
exs f
) م . ع . اخصف اخصافا :
شتاب و سرعت كرد . و اخصف الورق على بدنه : چسبانيد و برهم نهاد برگها را يكان يكان بر بدن خود تا عورت وى به نظر نيايد .
اخصال
اخصال
(
exs l
) م . ع . اخصل الرامى اخصالا : افتاد تير تيرانداز بر نشانه و يا نزديك نشانه .
اخصام
اخصام
(
axs m
) ا . ع . اخصام العين آنچه كرانه‌هاى پلك چشم بر آن استوار است و ج : خصم (
xosm
) .
اخصف
اخصف
(
axsaf
) ص . ع . اسب و يا گوسپندى كه تهيگاه سپيد دارد . و شترمرغى كه داراى سياهى و سپيدى بود . و كوهى كه داراى سياهى و سپيدى باشد .
اخصن
اخصن
(
axson
) ع . ج خصين (
xasin
) .
اخصوم
اخصوم
(
oxsam
) ا . ع . گوشهء جوال - لغة فى اخسوم .
اخضاب
اخضاب
(
exz b
) م . ع . اخضبت الارض اخضابا : برآمد گياه از زمين .
اخضاج
اخضاج
(
exz j
) م . ع . اخضجوا الامر اخضاجا : شكستند آن كار را .
اخضاد
اخضاد
(
exz d
) م . ع . اخضد المهر اخضادا : كشيد آن اسب كره حلقهء آهن لگام را از نشاط .
اخضار
اخضار
(
exz r
) م . ع . اخضره اخضارا : سبز گردانيد آن را .
اخضاع
اخضاع
(
exz '
) م . ع . اخضع اخضاعا : نرم كرد سخن را براى آن زن .
و اخضعه الكبر : پست گردانيد او را كلانسالى . و اخضعه الحاجة اليه : فروتن گردانيد حاجت و نيازمندى آن كس را بسوى وى .
اخضال
اخضال
(
exz l
) م . ع . اخضله اخضالا :
تر كرد آن را به آب .
اخضد
اخضد
(
axzad
) ص . ع . خمنده و دو تا شونده .
اخضر
اخضر
(
axzar
) ص . ع . سبز و سياه . و فرس اخضر : اسب تيره رنگ .
اخضر
اخضر
(
axzar
) ا خ . ع . نام كوهى در طائف .
اخضر
اخضر
(
axzar
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - سبز و رنگ اخضر : رنگ سبز . و طاوؤس اخضر ا خ : طاووس بهشت .
و درياى اخضر فلك : آسمان . و خليج اخضر : خليج ايران . و درياى اخضر درياى چين .
اخضرار
اخضرار
(
exzer r
) م . ع . اخضر اخضرارا : بريده گرديد . و اخضر الزرع : سبز شد آن كشت . و اخضر الليل : سياه گرديد شب .
اخضع
اخضع
(
axza '
) ص . ع . راضى بخوارى .
و فرس اخضع : اسب پست گردن كه خلقى باشد . و كذلك ظليم اخضع .
اخضف
اخضف
(
axzaf
) ا . ع . مار .
اخضلال
اخضلال
(
exzel l
) م . ع . اخضل اخضلالا : طراوت‌ناك گرديد . و اخضل الليل : تاريك شد شب .
اخضيضاب
اخضيضاب
(
exziz b
) م . ع . - اخضوضب الشجر : سبز شد آن درخت .