فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١١٤
احسار
احرام
احرام
(
ehr m
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دو چادر نادوخته كه در ايام حج يكى را لنگ مانند بر كمر بندند و ديگرى را بر دوش پوشند . و نوعا هنگامى را گويند كه حاجيان لباس دوخته و استعمال خوش‌بو و اصلاح ريش و سبيل و مجامعت و جز آن را بر خود حرام گردانند . و احرام بستن ف ل و م . : پوشيدن دو چادر احرام .
و نيز قصد و نيت كردن در نماز و جز آن .
احرامى
احرامى
(
ehr mi
) ا . پ . روفرش و نوعى از پارچهء محرمات پنبيين يا پشمين كه به روى فرش گسترانند .
احراه
احراه
(
ahr ho
) ع . يق ما احراه . مر .
احراء .
احرثة
احرثة
(
ahresat
) ع . ج حراث .
احرد
احرد
(
ahrad
) ص . ع . بخيل و لئيم .
احرد
احرد
(
ahrad
) ص . ع . ستور مبتلا به بيمارى حردة .
احرس
احرس
(
ahras
) ص . ع . قديم كهنه .
احرس
احرس
(
ahros
) ع . ج حرس .
احرش
احرش
(
ahrac
) ص . ع . دينار احرش :
دينار درشت مهر از جهت نوى و تازگى و ضب احرش : سوسمار درشت .
احرض
احرض
(
ahraz
) ص . ع . آنكه كرانهء پلكهاى چشم وى ريخته باشد .
احرف
احرف
(
ahrof
) ع . ج حرف .
احرماز
احرماز
(
ehremm z
) م . ع . احرمز احرمازا : تيز خاطر و ذكى گرديد .
احرنباء
احرنباء
(
ehrenb '
) م . ع . احرنبى احرنباء : آمادهء خشم و بدى گرديد و كذلك احرنبا احرنباء .
احرنجام
احرنجام
(
ehrenj m
) م . ع . انبوهى كردن . و ارادهء كارى كرده باز ايستادن از آن .
و احرنجمت الابل : بر يكديگر افتادند شتران در بازگشتن . و كذلك احر نجم القوم .
احرنفاز
احرنفاز
(
ehrenf z
) م . ع . مجتمع شدن يق احرنفز و اللرواح .
احرنفاش
احرنفاش
(
ehrenf c
) م . ع . احرنفش احرنفاشا : برآماسيد و منتفخ گرديد از خشم .
و آمادهء بدى شد .
احرون
احرون
(
aharrun
) ع . ج حرة (
harrat
) .
احرى
احرى
(
ahr
) ص . ع . بهتر و نيك‌تر و خوب‌تر .
احرياء
احرياء
(
ahri '
) ع . ج حرىّ .
احريراف
احريراف
(
ehrir f
) م . ع . احرورف احريرافا : ميل كرد . و برگشت .
احريض
احريض
(
ehriz
) ا . ع . گل عصفر . و مرد برجا مانده كه برخاستن نتواند . ج : احاريض .
احرين
احرين
(
aharrin
) ع . ج حرة (
harrat
) .
احزاء
احزاء
(
ehz '
) م . ع . بلند شدن و مشرف گرديدن . و احزى احزاء : ترسيد . و احزى بالشى : دانست آن چيز را . و احزى عليه : تنگ گرفت و دشوارى نمود بر وى .
احزاب
احزاب
(
ahz b
) ع . ج حزب . و ج ا خ .
گروهى از تازيان كه با هم متفق شده به جنگ آن حضرت صلى اللّه عليه و آله رفتند .
احزاز
احزاز
(
ehz z
) م . ع . افزون شدن در شرف و كرم . و بر هم سودن دندان از سرما و جز آن .
احزاق
احزاق
(
ehz q
) م . ع . احزقه احزاقا : بازداشت او را .
احزام
احزام
(
ahz m
) ع . ج حزم - بمعنى احزاب .
احزام
احزام
(
ehz m
) م . ع . احزم الفرس احزاما : تنگ ساخت براى آن اسب .
احزان
احزان
(
ahz n
) ع . ج حزن و حزن .
احزان
احزان
(
ehz n
) م . ع . احزن المكان احزانا . درشت گرديد آن جاى . و احزن القوم در زمين درشت شدند آن گروه . و احزنه الامر : اندوهگين گردانيد او را آن كار .
احزة
احزة
(
ahezzat
) ع . ج حزيز .
احزقه
احزقه
(
ohzoqqat
) ص . ع . كلان شكم كوتاه قد كه در رفتن سرين جنباند .
احزم
احزم
(
ahzam
) ا . ع . زمين درشت برآمده .
و ص . اسب كلان حيزوم و تهيگاه برآمده .
احزم
احزم
(
ahzam
) ص . ع . با حزم‌تر . و خردمند و آگاه‌تر .
احزمة
احزمة
(
ahzemat
) ع . ج حزيم .
احزيزاء
احزيزاء
(
ehziz '
) م . ع احزوزء احزيزاء : گرد آمد و مجتمع گرديد . و احزوزء الطاير : ترنجانيد بازوها را آن مرغ و جدا نشد از بيضه .
احزيزام
احزيزام
(
ehziz m
) م . ع احزوزم احزيزاما : گرد آمد و پر شد . و احزوزم المكان : درشت گرديد آن جاى . و احزوزم الرجل : كلان شد شكم آن مرد نه از پرى .
احزئلال
احزئلال
(
ehze'l l
) احزال الشى احزئلالا : گرد آمد و مجتمع شد . و احزال فواده : منضم گرديد دل او از بيم . و احزال السحاب فى السير : بلند گرديد ابر . و كذلك احزال البعير فى السير . و احزال الجبل : بلند شده كوه بر كور آب .
احساء
احساء
(
ahs '
) ع . ج حسى (
hasy
) و (
hesy
) و (
hes
) .
احساء
احساء
(
ehs '
) م . ع . احساه المرق احساء : خورانيد ويرا شور با اندك اندك .
احساب
احساب
(
ahs b
) ع . ج حسب .
احساب
احساب
(
ehs b
) م . ع . دادن آنچه بدان خشنود شود . و پسند آمدن چيزى يق احسبنى الشى : پسند آمد مرا آن چيز . و كذلك مررت احسبك من رجل و برجلين احسباك و برجال احسبوك . و احسبه فلان : بر بالش نشاند او را و سير خورانيد و سير نوشانيد .
احسار
احسار
(
ehs r
) م . ع احسر البعير