فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١١٠
احتياط
احتلاط
احتلاط
(
ehtel t
) م . ع احتلط احتلاطا سوگند ياد كرد . و ستيهيد و خشم گرفت . و شتابى كرد . و بىقرار گرديد .
احتلاق
احتلاق
(
ehtel q
) م . ع . موى ستردن .
احتلال
احتلال
(
ehtel l
) م . ع . احتل المكان و به احتلالا . فرود آمد در آنجاى .
احتلام
احتلام
(
ehtel m
) م . ع . جماع كردن در خواب . و خواب ديدن . الحديث : كان اذا خرج مسافرا لم يقصر من الصلاة حتى يخرج من احتلام البيوت و اذا رجع لم يتم الصلاة حتى يدخل احتلام البيوت لعل المراد من احتلام البيوت رؤية اشباح البيوت او ادراك اشباحها .
احتلام
احتلام
(
ehtel m
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خروج منى در خواب خواه بواسطهء مجامعت باشد و يا خيال مجامعت كه وشن و بوشاسب و كوشاسب و كوشاب و گرشاب نيز گويند .
احتم
احتم
(
ahtam
) ص . ع . سياه .
احتماء
احتماء
(
ehtem '
) ا . ع . پرهيز . و احتياط .
و احتراز .
احتماء
احتماء
(
ehtem '
) م . ع . احتمى المريض احتماء : پرهيز كرد آن بيمار از مضرات و بازماند .
احتماد
احتماد
(
ehtem d
) م . ع . احتمد الحر احتمادا . سخت شد گرما - و هو مقاوب احتدام .
احتماس
احتماس
(
ehtem s
) م . ع . احتمس الديكان احتماسا : جنگ كردند آن دو خروس با هم .
احتماش
احتماش
(
ehtem c
) م . ع . برافروختن از خشم . و احتمش الديكان . جنگ كردند آن دو خروس با هم .
احتمال
احتمال
(
ehtem l
) م . ع . احتمل احتمالا : برده خريد . و احتمل الصنيعة :
بر گردن خود گرفت آن كار را . و شكر كرد . و احتمله :
برداشت آن را بسر و به پشت . و احتملوا :
كوچ كردند . و احتمل لونه ( مجهولا ) :
خشم گرفت و برافروخته گرديد .
احتمال
احتمال
(
ehtem l
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گمان و پندار . و امكان . و تحمل و بردبارى و شكيبائى . و قابليت و تمكن . و تصور .
و احتمال دادن ف ل . : تصور كردن و خيال كردن و گمان بردن . و احتمال داشتن ف ل . : متصور بودن و امكان داشتن . و گمان داشتن . و تحمل و بردبارى داشتن .
احتمالات
احتمالات
(
ehtem l t
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - احتمالها . و گمانها و پندارها .
احتمام
احتمام
(
ehtem m
) م . ع . احتم احتماما : اندوهگين شد بشب و بخواب نرفت از اندوه . و احتمت العين : گرم نشد چشم و بىخواب ماند بدون آنكه درد باشد .
احتناج
احتناج
(
ehten j
) م . ع . احتنج احتناجا : ميل كرد و كج گرديد .
احتناك
احتناك
(
ehten k
) م . ع . احتنك الفرس احتناكا : لبيشه كرد آن اسب را .
و احتنكته السن : استوار خرد گردانيد او را سن و تجربه . و احتنكته : مستولى شد بر آن . و احتنكت الجراد الارض :
خورد ملخ نهالهاى آن زمين را . و احتنك فلانا :
گرفت مال فلان را . و نيز احتناك : استوار شدن . و آزموده شدن .
احتوا
احتوا
(
ehtev
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فراگرفتگى از هر سوى . و تصرف و ضبط و تملك .
احتواء
احتواء
(
ehtev
) م . ع . احتواه و احتوى عليه احتواء : گرد كرد او را و فرا گرفت از هر سوى . و فراز آمد بر وى .
احتواش
احتواش
(
ehtev c
) م . ع . احتوش القوم الصيد احتواشا : رمانيدند آن گروه شكار را بسوى يكديگر . و احتوش القوم على فلان : در ميان گرفتند آن گروه فلان را . و كذلك احتاشوا عليه .
احتوال
احتوال
(
ehtev l
) م . ع . احتولوه احتوالا : در ميان گرفتند آن را . و احتال الشيئى : سال گشت شد آن چيز . و احتال عليه بالدين : برات وام داد بر وى . و احتال فلان : حيله كرد به همان .
احتياج
احتياج
(
ehti j
) م . ع . احتاج احتياجا حاجتمند شد . و احتاج اليه . رجوع كرد بسوى وى .
احتياج
احتياج
(
ehti j
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تهى دستى و بىنوائى و نيازمندى . و افلاس و ضرورت . و لزوم و نياز و حاجت . و درماندگى و محتاجى . و اصحاب احتياج : مردمان تنگدست و درمانده و مفلس و فقير .
احتياجات
احتياجات
(
ehti j t
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - ضروريات و چيزهاى لازم و واجب .
و هر احتياجى .
احتياز
احتياز
(
ehti z
) م . ع . گرد آوردن چيزى .
و محيط شدن بر آن .
احتياص
احتياص
(
ehti s
) ا . ع . حزم و هوشيارى .
و آگاهى در كار .
احتياص
احتياص
(
ehti s
) م . ع . احتاصت رحم الناقة : بند شد زهدان آن ماده شتر به نحوى كه گشن گشنى كردن نتوانست .
احتياط
احتياط
(
ehti t
) م . ع . احتاط احتياطا :
حزم و هوشيارى به كار برد . و احتاطت به الخيل . محاصره كردند او را گروه سواران .
احتياط
احتياط
(
ehti t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دريافت . و اشتمال و احاطه . و هوشيارى .
و نظر و نگاه از روى بصيرت . و اخذ و دريافت بطور آگاهى . و تدبر و تأمل و تدبير و دوربينى و عاقبت‌انديشى و تفكر . و وهمناكى .
و امتحان و تفتيش از روى بصيرت و هوشيارى .