فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٠٦
احتباك
تازى - دوستان و ياران .
احباء
احباء
(
ahb '
) ع . ج حبأ (
haba '
) .
احباء
احباء
(
ehb '
) م . ع . نرسانيدن تير بر نشانه يق رمى فاحبا در وقتىكه تير بر نشانه نرسد .
احباء
احباء
(
ahebb '
) ع . ج حبيب (
habib
) .
احباب
احباب
(
ahb b
) ع . ج حبّ و حبّ .
احباب
احباب
(
ahb b
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - دوستان و ياران .
احباب
احباب
(
ehb b
) م . ع . دوست داشتن كسى را يق احبه و هو محبوب ( على غير القياس ) . و احب البعير : فرو خفت شتر و مانده گرديد . او اصابه كسر او مرض فلم يبرح مكانه حتى يبرأ او يموت . و احب فلان : به شد فلان از بيمارى . و احب الزرع : دانه گرفت آن كشت .
احباج
احباج
(
ehb j
) م . ع . احبج احباجا :
نزديك شد و بالا برآمد تا ديده شد . و ناگهان پيدا گرديد يق احبجت النار . و احبجت العروق : برآمدند آن رگها و ستبر گرديدند .
احبار
احبار
(
ahb r
) ع . ج حبر (
hebr
) و (
habr
) . و سورة الاحبار ا خ . : سورهء مائده . و كعب الاحبار : يكى از علماى تابعين كه در اول يهودى بوده بعد مسلمان شد .
احبار
احبار
(
ehb r
) م . ع . احبر به احبارا : نشان گذاشت در آن . و احبرت الارض : بسيار گياه گرديد آن زمين . و احبره :
شاد كرد او را .
احباس
احباس
(
ahb s
) ع . ج حبس (
hebs
) .
احباس
احباس
(
ehb s
) م . ع . احبس الفرس احباسا : وقف كرد آن اسب را در راه خداى .
احباش
احباش
(
ehb c
) م . ع . احبشت المراة بولدها احباشا : بچهء سياه زائيد آن زن .
احباض
احباض
(
ehb z
) م . ع . سعى كردن . و احبض حقه : باطل كرد حق او را و ربود .
و احبض الركية : پاك كاويد آن چاه را كه در وى هيچ آب نماند . و احبض السهم :
بگذرانيد تير را از نشانه و خطا كرد .
احباط
احباط
(
ehb t
) م . ع . احبطه الله احباطا : باطل كرد آن را خداى . و احبط ماء الركية : رفت آب چاه و باز نيامد بطور سابق . و احبط عن فلان : اعراض كرد از فلان .
احباق
احباق
(
ehb q
) م . ع . احبق القوم بما عندهم : گردن نهادند آن گروه و نرم شدند .
احبال
احبال
(
ahb l
) ع . ج حبل (
habl
) .
احبال
احبال
(
ehb l
) م . ع . احبله احبالا :
آبستن گردانيد او را . و احبلت العضاه :
پريشان افتاد گل عضاه و پژمرده گرديد .
احبة
احبة
(
ahebbat
) ع . ج حبيب (
habib
)
احبجرار
احبجرار
(
ehbejr r
) م . ع . احبجر احبجرارا : دميده شد از خشم و باد كرد .
و احبجر الشيئى : ستبر گرديد آن چيز .
احبش
احبش
(
ahboc
) ا ج . ع . گروهى از سياهان ج . : احابش .
احبل
احبل
(
ahbol
) ع . ج حبل (
habl
) .
احبل
احبل
(
ehbel
) و (
ahbal
) ا . ع . لوبيا .
احبن
احبن
(
ahban
) ص . ع . مرد استسقا گرفته و كلان شكم . ج : حبن (
hobn
) .
احبنجار
احبنجار
(
ehbenj r
) م . ع . احبنجر احبنجارا : دميده شد از خشم و باد كرد .
احبنطاء
احبنطاء
(
ehbent '
) م . ع . احبنطأ الرجل : كلان شكم گرديد آن مرد . و پر خشم شد . و دوسيد و زمين‌گير شد .
احبوش
احبوش
(
ohbuc
) ا ج . ع . جماعت مردم از هر قبيله . ج : احابيش . و گروهى از سياهان .
احبوشة
احبوشة
(
ohbucat
) ا ج . ع . جماعت مردم از هر قبيله .
احبول
احبول
(
ohbul
) و
احبولة
احبولة
(
ohbulat
) ا . ع . دام صياد .
احبير
احبير
(
ehbir
) ا . ع . نار احبير : آتش دنبالهء كرم شب‌تاب .
احتاء
احتاء
(
eht '
) م . ع . احتا الجدار و غيره : استوار و محكم كرد ديوار و جز آن را .
و احتا العقدة : بست آن گره را . و احتا الكساء : ريشه بافت آن گليم را . و احتا .
الثوب : دوخت آن جامه را .
احتات
احتات
(
aht t
) ع . ج حتّ .
احتات
احتات
(
eht t
) م . ع . احت الارطى :
خشك شد درخت ارطى .
احتار
احتار
(
aht r
) ع . ج حترة (
hotrat
) .
احتار
احتار
(
eht r
) م . ع . احتر فلانا احتارا : طعام خورانيد فلان را . و نيز احتار :
استوار بستن گره . و طعام خورانيدن . و اندك دادن يق احترواقل .
احتان
احتان
(
aht n
) ع . ج حتن (
hatn
) .
احتان
احتان
(
eht n
) م . ع . احتن الرجل احتانا : افتاد تيرهاى آن مرد در يك جا .
احتباء
احتباء
(
ehteb '
) م . ع . دست را گرد زانو حلقه كرده نشستن يق يحتبى بيديه اى يتشبك بهما على ساقيه . و احتبى بالثوب :
بر خود پيچيده آن جامه را و يا پشت و ساقه‌ها را بفوطه بسته نشست .
احتباس
احتباس
(
ehteb s
) م . ع . باز ايستادن .
و باز ايستاده شدن . و بند گرديدن و باز ايستادن بول . و باز داشتن و بند كردن آن ( لازم و متعدى ) .
احتباس
احتباس
(
ehteb s
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بند و حبس . و بازداشت . و محافظت . و سد و انسداد . و محاصره . و نگاهدارى . و احتباس بول : بند آمدن بول و عدم خروج آن .
احتباك
احتباك
(
ehteb k
) م . ع . بستن ازار .