فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٠٤

اچى

اجولى

(

ajvaliy

) ص . ع اسب تيزرو و بسيار جولان .

اجؤم

(

aj'om

) ع . ج جام .

اجوم

(

ajum

) ص . ع كسى كه مردمان را در پيش نفس خود مكروه و مذموم گرداند .

اجون

(

ojun

) م . ع اجن الماء اجنا و اجنا و اجونا مر . اجن و اجن .

اجوه

(

ojuh

) ع . ج وجه .

اجوى

(

ajv

) ص . ع . اسبى كه سرخى رنگ آن مايل بسياهى باشد .

اجوية

(

ajviat

) ع . ج جواء .

اجهاء

(

ejh '

) م . ع . اجهى فلان علينا : بخيلى نمود فلان بر ما . و اجهت فلانة على زوجها : باردار نشد فلان زن از شوهرش . و اجهت لنا السماء و اجهينا : گشاده شد هوا از ابر و رسيديم ما بهواى گشاده . و نيز اجهاء : هويدا و روشن گرديدن راه .

اجهاد

(

ejh d

) م . ع اجهد الدابة اجهادا : بار كرد آن ستور را فوق طاقت وى و رنج داد .

و اجهد الطعام : آرزومند آن طعام شد . و اجهد الشيب : شتابى كرد پيرى و بسيار گرديد . و اجهدت الارض : برآمد آن زمين . و اجهد الحق :

آشكار و هويدا گرديد حق . و اجهد فى الامر :

احتياط كرد در آن كار . و اجهد الشئى :

مشتبه شد و خلط گرديد آن چيز . و اجهد ماله : نيست كرد مال خود را . و پراكنده ساخت . و اجهد العدو : كوشش كرد در دشمنى . و اجهد لى القوم : نزديك شدند آن گروه و نمايان گرديدند . و اجهد لك الامر : دست داد ترا آن كار . و اجهد الطعام ( مجهولا ) : مايل و آرزومند آن طعام شد .

اجهار

(

ejh r

) م . ع اجهر اجهارا :

پسر احول زاد . و پسر نيك ديدار خوش قد خوب رخسار زاد . و اجهر الكلام :

آشكار كرد كلام را . و بلند نمود آواز را .

اجهاز

(

ejh z

) م . ع اجهز على الجريح : كشت آن خسته را .

اجهاش

(

ejh c

) م . ع . اجهش عليه اجهاشا : زاريد بر وى و آمادهء گريستن شد .

و اجهش فلانا : شتابانيد فلان را . و اجهش بالبكاء : آمادهء گريستن گرديد .

اجهاض

(

ejh z

) م . ع . چيره شدن بر كسى براى خلاص كردن ديگرى . و رهايانيدن .

و شتابانيدن . و اجهضت الناقة . بچهء تمام خلقت كه پشم آورده بود افكند آن ماده شتر .

اجهال

(

ajh l

) ج . ع . جاهل .

اجهال

(

ejh l

) م . ع . اجهله اجهالا :

جاهل و نادان يافت او را .

اجهام

(

ejh m

) م . ع . اجهمت السماء اجهاما : بىابر گرديد هوا .

اجهر

(

ajhar

) ص . ع . پسرى كه احول زاده شده باشد . و اسبى كه غرهء آن همهء روى وى را گرفته باشد . و مردم تمام خلقت نيك ديدار . و احول نيك ديدار .

اجهر

(

ajhar

) ص . ع . كسى كه در آفتاب ديدن نتواند .

اجهره

(

ajhare

) ا . پ . يك نوع بوتهء خاردار .

اجهزات

(

ajhez t

) ع . ج اجهزة (

ajhezat

) و ج ج جهاز .

اجهزة

(

ajhezat

) ع . ج جهاز .

اجهل

(

ajhal

) ص . ع . نادان‌تر و جاهل‌تر .

اجهى

(

ajh

) ص . ع . كسى كه موى پيش سر وى افتاده باشد . و بيت اجهى : خانهء بىسقف .

اجهيزاز

(

ejhiz z

) م . ع . آماده و مهيا شدن براى هر كارى .

اجياد

(

ajy d

) ا خ . ع . نام گوسپندى .

و نام زمينى و يا كوهى در مكه . و ج . جيد و جواد

اجياف

(

ajy f

) ع . ج جيفة (

jifat

) .

اجيال

(

ajy l

) ع . ج جيل .

اجيج

(

ajij

) م . ع . اجت النار اجيجا ( از باب نصر ) : زبانه زد آتش .

اجيد

(

ajyad

) ص . ع . مردى كه گردنش دراز و نيكو باشد .

اجير

(

ajir

) ص . ع . مزدور و كارگر .

اجيرانه

(

ajir ne

) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مزد و اجرت . و ماهيانه و شهريه و مواجب .

اجيرى

(

ajiri

) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نوكرى . و مزدورى . و اجرت و مزد .

اجيرى

(

aju

) ا . ع . خوى و عادت .

و رسم و دستور .

اجيل

(

ajil

) ا . ع . آب فراهم شدهء در كولاب . و گل و لاى كه گرداگرد خرما بن جمع كرده شود . و ص . پس‌مانده . و درنگ‌كننده .

ج : اجل .

اجئلال

(

ejel l

) م . ع . اجال اجئلالا ترسيد .

اجيم

(

ajim

) ا . ع . زبانهء آتش .

اجين

(

ojayn

) ا خ . پ . نام شهرى در هندوستان .

اجئواء

(

ej'ev '

) م . ع . اجاوى الفرس اجئواء : سياه مايل بسرخى گرديد آن اسب .

اجئيون

(

ajaiyuna

) ج ا خ . ع . گروهى از تازيان منسوب به كوه اجأ .

اچاق

(

oc q

) ا . پ . - مأخوذ از تركى - تاوه‌اى كه در آن چيزها را برشته مىكنند .

اچكه

(

ocakke

) ا . پ . مأخوذ از هندى - جيب‌بر و كيسه‌بر .

اچى

(

eci

) ا . پ . نوعى از باز شكارى . و وزير .