فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٠١
اجماع
و سپس اصلع .
اجلحمام
اجلحمام
(
ejlehm m
) م . ع . اجلحموا اجلحماما : فراهم آمدند .
اجلخاخ
اجلخاخ
(
ejlex x
) م . ع . اجلخ اجلخاخا : ضعيف و سست استخوان گرديد . و اجلخ فى السجود : گشاده داشت هر دو بازو را در سجده .
اجلخباب
اجلخباب
(
ejlexb b
) م . ع . افتادن .
اجلخمام
اجلخمام
(
ejlexm m
) م . ع . گرد آمدن مردم . و سركشى كردن . و بسيار شدن .
اجلد
اجلد
(
ajlad
) ا . ع . زمين هموار . ج .
اجالد .
اجلع
اجلع
(
ajla '
) ص . ع . آنكه فرج وى هميشه برهنه باشد . و آنكه دندانهاى پيشين وى از لب زيرين بيرون بوده و نمايان بود .
اجلعباب
اجلعباب
(
ejle'b b
) م . ع . دراز خفتن .
و تيز رفتن . و بسيار شدن . و پراكنده گشتن .
و بسيار گرديدن شتران .
اجلعداد
اجلعداد
(
ejle'd d
) م . ع . اجلعد اجلعدادا : دراز افتاد .
اجلنخاء
اجلنخاء
(
ejlenx '
) م . ع . فروخفتن .
و نشستن .
اجلنظاء
اجلنظاء
(
ejlenz '
) م . ع . اجلنظى اجلنظاء : غضبناك شد . و اجلنظى الرجل : بر پشت خوابيد آن مرد و بلند كرد پايهاى خود را . و نيز بر پهلو خوابيد و غلطيد .
اجلنفاع
اجلنفاع
(
ejlenf '
) م . ع . تناور و فراخ شكم گرديدن .
اجلوّاد
اجلوّاد
(
ejlevv d
) م . ع . تيز رفتن شتر .
و روان شدن باران .
اجلوّاظ
اجلوّاظ
(
ejlevv z
) م . ع . راست شدن .
و مستمر گرديدن .
اجله
اجله
(
ajlah
) ص . ع . مرد فراخ پيشانى .
و گاو بىشاخ .
اجله
اجله
(
ajelle
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - مردم بزرگ قدر و جليل الشأن و داراى حشمت و شوكت .
اجلى
اجلى
(
ajl
) ص . ع . مجلل‌تر و موقرتر .
و خوب‌روئى كه موى پيشانى وى رفته باشد .
و ا خ . نام موضعى . و ابن اجلى ص . :
كسى كه كار وى آشكارا بود .
اجليلاء
اجليلاء
(
ejlil '
) م . ع . اجلولى اجليلاء : برآمد از شهرى بسوى شهرى ديگر .
اجم
اجم
(
ajm
) ا . ع . هر خانهء چهارگوشهء پهن و هموار .
اجم
اجم
(
ajm
) م . ع . اجم الطعام و غيره اجما ( از باب ضرب ) : ناخوش داشت طعام و جز آن را و دلگير شد از آن . و اجم الماء :
بگرديد آب از حال خود . و اجم فلانا :
باعث شد فلان را بر چيزى كه ناخوش مىدارد آن را .
اجم
اجم
(
ojm
) و (
ojom
) و (
ajam
) ع . ج اجمة (
ajamat
) .
اجم
اجم
(
ajam
) م . ع . اجم الطعام اجما ( از باب سمع ) : ناخوش داشت آن طعام را .
و سير شد از آن . و دلگير شد از مداومت بر آن .
اجم
اجم
(
ajam
) ا . پ . - مأخوذ از تازى نفرت . و اجم كردن ف ل . : نفرت كردن .
اجم
اجم
(
ojom
) و (
ojm
) ا . ع . قلعه . ج :
آجام . و ا خ . قلعه‌اى در مدينهء منوره .
اجم
اجم
(
ajamm
) ص . ع . استخوان بسيار گوشت . و مردى كه در جنگ بىنيزه باشد .
و گوسپند بىشاخ . و اسبى كه سوار از ميان دو گوش آن نيزه را رد نكرده باشد . وا . فرج زن . و قدح . و بنيان الاجم : بنيان بىكنگره . و الاجم : من القاب اجزء العروض ما كان اعصب معقولا مثل مفاعلتن يرد الى فاعلن .
شبه بالكبش الاجم الذى لا قرن له .
اجمأ
اجمأ
(
ajma '
) ص . ع . فرس اجمأ : اسبى كه غرهء كشيده دارد .
اجماء
اجماء
(
ejm '
) ا . ع . فروهشتگى غرهء اسب و كشيدگى آن .
اجماء
اجماء
(
ajemm '
) ع . ج جميم (
jamim
) .
اجمات
اجمات
(
ajam t
) ج . اجمة (
ajamat
) .
اجماج
اجماج
(
ojm j
) ا خ . پ . - مأخوذ از تركى - بهشت و جنت .
اجماد
اجماد
(
ajm d
) ع . ج جمد (
jomd
) و (
jomod
) و (
jamad
) .
اجماد
اجماد
(
ejm d
) م . ع . اجمد الحق اجمادا : ثابت گردانيد حق را . و اجمد فلان : كم‌خير گرديد فلان . و در ماه جمادى درآمد فلان .
اجمار
اجمار
(
ejm r
) م . ع . اجمر اجمارا :
بخور كرد . و اجمر القوم على الامر :
گرد آمدند آن گروه بر آن كار . و اجمرت المراة : گره زد آن زن گيسوان را در پس قفا .
و اجمر السلطان جيشه : بازداشت آن پادشاه لشكر را در لشكرگاه و بازنگردانيد آنها را . و اجمر فلان : شتافت فلان . و اجمر الفرس : جست در قيد . و اجمر الثوب : بخور داد آن جامه را . و اجمر النار مجمرا : آماده كرد آتش را . و اجمر البعير : هموار گرديد سپل آن شتر و خط ميان دو سلاماى وى باقى نماند . و اجمر النخل : اندازه كرد بار آن خرما بن را پس چيد و جمع كرد آن را . و اجمرت الليلة :
پنهان شد در آن شب ماه نو . و اجمر الامر بنى فلان : شامل شد آن كار بنى فلان را .
و اجمر الخيل : رياضت داد گروه اسبان را . و گرد آورد آنها را .
اجماع
اجماع
(
ajm '
) ع . ج جمع (
jom '
) .
اجماع
اجماع
(
ejm '
) م . ع . متفق شدن . و فراهم آوردن كار و آماده كردن . و حمله كردن چيزى را و سبك گردانيدن . و بستن همهء پستان ناقه را .