فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٩٩
اجل
قوس و حوت و جوزا و سنبله .
اجساد
اجساد
(
ajs d
) ج ا . پ - مأخوذ از تازى - جسدها و بدنها و كالبدها .
اجساد
اجساد
(
ejs d
) م . ع . رنگ كردن به زعفران و مانند آن . و ملصق گردانيدن به تن جامه را .
اجسام
اجسام
(
ajs m
) ع . ج جسم (
jesm
) .
اجسام
اجسام
(
ajs m
) ج ا . پ - مأخوذ از تازى - هر چيزى كه داراى طول و عرض و عمق باشد .
اجسام
اجسام
(
ejs m
) م . ع . خطير و دشوار شدن كار مهم .
اجسر
اجسر
(
ajsor
) ع . ج جسر (
jasr
) .
اجسم
اجسم
(
ajsam
) ص . ع . تناور .
و بزرگ .
اجسئنان
اجسئنان
(
ejsen n
) م . ع . اجسان اجسئنانا : صلب و سخت گرديد .
اجش
اجش
(
ajacc
) ص . ع . درشت آواز از مردم و از اسب و جز آن و يق سحاب اجش الرعد و فرس اجش الصوت .
وا . يكى از آوازهاى درشت . و گران كه از خيشوم برآرند و بدان لحن سازند .
اجشاء
اجشاء
(
ajc '
) ع . ج جش (
jac '
) .
اجشاش
اجشاش
(
ejc c
) م . ع . كبيده كردن گندم .
اجشه : كوفت آن را . و شكست .
اجشام
اجشام
(
ejc m
) م . ع . اجشمنى الامر اجشاما : تكليف كرد مرا بر آن كار .
اجشر
اجشر
(
ajcar
) ص . ع . آنكه در سينه‌اش خشونت و در آوازش درشتى بود .
اجشرة
اجشرة
(
ajcerat
) ع . ج جشير (
jacir
) .
اجط
اجط
(
ejt
) كلمه‌اى كه گوسپندان را بدان زجر كنند و برانند .
اجظاظ
اجظاظ
(
ejz z
) م . ع . اجظ اجظاظا : تكبر كرد و سركشى نمود .
اجعاظ
اجعاظ
(
ej z
) م . ع . گريختن و سخت دويدن يق مر مجعظا اى مسرعا يعدو عدوا شديدا . و اجعظه : راند آن را .
اجعاف
اجعاف
(
ej f
) م . ع . اجعفه اجعافا :
بر زمين زد آن را .
اجعال
اجعال
(
ej ' l
) م . ع . اجلعه جعلا . و اجعل الجعل له : مزد داد او را . و اجعل القدر : فرود آورد ديگ را از ديگ پايه با دستمال . و اجعلت الكلبة و غيرها : گشن خواه شد سگ ماده و جز ان و اجعل الماء : كوكال‌ناك گرديد آب .
اجعام
اجعام
(
ej ' m
) م . ع . اجعمه اجعاما از بيخ بركند آن را . و اجعمت الارض اى كثر الحنك على نباتها فاكله و الجاه الى اصوله
اجعان
اجعان
(
ej ' n
) م . ع . اجعن اجعانا :
ستبر و درشت شد گوشت او .
اجعب
اجعب
(
aj'ab
) ص . ع . كلان شكم و سست كار . و حيران و سرگردان و كاهل .
اجعم
اجعم
(
aj'am
) ص . ع . آزمند و حريص .
و آرزومند .
اجفاء
اجفاء
(
ejf '
) م . ع . چون مهموز باشد كفك انداختن يق اجفا الوادى و اجفات القدر . و اجفا الباب : بست در را .
و اجفا الماشية : مانده گردانيد آن چاروا را .
و اجفا بالشيى : انداخت آن چيز را . و اجفات البلاد : بىخير گرديدند اين شهرها .
و چون واوى بود يق اجفى السرج عن فرسه . برداشت زين را از پشت اسب خود .
و اجفاه . دور كرد او را و اجفى الماشية :
مانده گردانيد آن چاروا را و چريدن نداد .
اجفار
اجفار
(
ajf r
) ع . ج جفر (
jafr
) .
اجفار
اجفار
(
ejf r
) م . ع . اجفر اجفارا :
ناپديد گرديد . و اجفر عن المراة : باز ماند از جماع آن زن . و اجفر صاحبه :
ترك ملاقات همدم خود كرد . و يق اجفرت ما كنت فيه : ترك كردم آنچه داشتم . و نيز اجفار : بازماندن فحل از گشنى . و گنده بو گرديدن مرد .
اجفال
اجفال
(
ajf l
) ع . ج جفل (
jafl
) و (
jefl
) .
اجفال
اجفال
(
ejfal
) م . ع . اجفلت الريح :
تيز و تند وزيد باد . و اجفلت الريح بالتراب : بر باد داد خاك را و پرانيد .
و اجفلت الظليم : رفت آن شتر مرغ بر زمين و شتافت . و اجفلت الظليم :
شتابانيدم . و گريزانيدم آن شتر مرغ را ( لازم و متعدى ) . و اجفل القوم :
بركنده شدند آن گروه و رفتند . فى حديث الحسن عليه السلام انه ذكر النار فاجفل مغشيا عليه اى خر على الارض .
اجفان
اجفان
(
ajf n
) ع . ج جفن (
jafn
) .
اجفان
اجفان
(
ejf n
) م . ع . اجفن اجفانا :
بسيار جماع كرد .
اجفت
اجفت
(
ajoft
) ا . پ . طاق - ضد جفت .
اجفلة
اجفلة
(
ajfalat
) ج ا . ع . گروه و جماعت يق جائوا اجفلة و از فلة و باجفلتهم و بازفلتهم : يعنى آمدند همهء آن گروه .
اجفلى
اجفلى
(
ajfal
) ا ج . ع . جماعت از هر چيز . و ا . مهمانى عام . مر . جفلى (
jafl
) .
اجفن
اجفن
(
ajfon
) ع . ج جفن . (
jafn
) .
اجفئظاظ
اجفئظاظ
(
ejfe'z z
) . و
اجفيظاظ
اجفيظاظ
(
ejfiz z
) م . ع . اجفاظت الجيفة او اجفاظت الجيفة : برآماسيد آن مردار .
اجفيل
اجفيل
(
ejfil
) ص . ع . ترسنده و ترسو و بد دل . و شتر مرغى كه از هر چيز برمد .
و كمانى كه تيرش دو رو رود . و زن كلان‌سال .
و نيز اجفيل : سريع .
اجكال
اجكال
(
ejk l
) م . ع . ستيزه و الحاح كردن در بيع و خريد و فروخت .
اجل
اجل
(
ajl
) م . ع . اجله اجلا ( از باب ضرب ) : دوا كرد درد گردن او را . و بند كرد