فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٩٦
اجر
بتندى حمل كرد و برد .
اجدار
اجدار
(
ajd r
) م . ع . ج جدر .
اجدار
اجدار
(
ejd r
) م . ع . اجدر المكان داراى گياه جدر گرديد آنجاى . و اجدر الشجر : برآمد بار آن درخت برابر نخود .
و اجدر النبت : آبله برآورد آن گياه يعنى نمودار شد سرهاى آن مانند آبله .
اجداش
اجداش
(
ajd c
) ع . ج جدش .
اجداع
اجداع
(
ejd '
) م . ع . بار داشت كردن .
و اجدعت الصبى امه : بد خوار گردانيد آن كودك را مادرش .
اجداف
اجداف
(
ejd f
) م . ع . ناسپاسى كردن نعمت را و كم شمردن آن را . و اجدفوا :
غوغا كردند .
اجدال
اجدال
(
ajd l
) ع . ج جدل و جدل .
اجدال
اجدال
(
ejd l
) م . ع . اجدلت الظبية .
اجدالا : بچگان آهوى ماده همراه وى رفتند .
اجدام
اجدام
(
ejd m
) م . ع . اجدم الفرس :
زجر كرد آن اسب را بكلمهء اجدم .
اجدان
اجدان
(
ejd n
) م . ع . اجدن اجدانا :
توانگر شد بعد فقر . و وجد المطلوب و جدا و جدة و وجدانا و وجدانا و اجدانا ( از باب ضرب ) : يافت آن مطلوب را . مر . وجد .
اجدان
اجدان
(
ajadd ne
) ا . بصيغهء تثنيه ع .
شب و روز .
اجدب
اجدب
(
ajdab
) م . ع . سال قحط . و دشت ويران و خراب .
اجدب
اجدب
(
ajdob
) ع . ج جدب
اجدث
اجدث
(
ajdos
) ع . ج جدث .
اجدر
اجدر
(
ajdar
) ا . پ . اژدر .
اجدر
اجدر
(
ajdar
) ص . ع . شايسته‌تر و سزاوارتر و لايق‌تر .
اجدرار
اجدرار
(
ejder r
) م . ع . اجترار و نشخوار كردن شتر .
اجدرونتن
اجدرونتن
(
ajdarunatan
) م . پ .
بلغت زند درو كردن و درويدن و درودن .
اجدزاز
اجدزاز
(
ejdez z
) م . ع . اجتزاز و بريدن . و درودن . و فريز كردن موى .
اجدع
اجدع
(
ajda '
) ص . ع . كسى كه دست و بينى و گوش و يا لب وى بريده شده باشد . و ا خ .
شيطان . و نام مردى .
اجدف
اجدف
(
ajdaf
) ص . ع . كوتاه بالا .
اجدل
اجدل
(
ajdal
) ا . ع . چرغ . ج : اجادل .
اجدل
اجدل
(
ajdal
) ص . ع . ساعد اجدل :
بازوى نيك خلقت بر پيچان نه از لاغرى .
اجدلى
اجدلى
(
ajdaliy
) ا . ع . چرغ .
اجدماع
اجدماع
(
ejdem '
) م . ع . مر . اجتماع .
اجدى
اجدى
(
ajd
) ص . ع . سودمندتر و مفيدتر و بافايده‌تر .
اجدى
اجدى
(
ajdi
) ع . ج جدى .
اجذاء
اجذاء
(
ejz '
) م . ع . چون واوى باشد بر جاى ايستاده شدن يق اجذى الحجر :
ايستاده كرد آن سنگ را . و پيش افگند آن را .
و اجذى الفصيل : پيه‌ناك گرديد كوهان آن شتر بچه . و چون يائى بود باز داشتن يق اجذى عنه : بازداشت از آن .
اجذاد
اجذاد
(
ajz z
) ع . ج جذّ .
اجذار
اجذار
(
ejz r
) م . ع . از بيخ بركندن .
اجذاع
اجذاع
(
ejz '
) م . ع . بزندان كردن .
و جذع گرديدن ستور و جز آن . يق اجذع الفرس . در سال سوم درآمد آن اسب .
اجذاف
اجذاف
(
ejz f
) م . ع . اجذف الطائر اجذافا : تيز پريد آن مرغ و شتافت . و اجذفت المراة . گام كوتاه زد و تيز رفت آن زن .
اجذال
اجذال
(
ajz l
) ع . ج جذل .
اجذال
اجذال
(
ejz l
) م . ع . اجذله اجذالا :
شادمان كرد آن را .
اجذام
اجذام
(
ajz m
) ع . ج جذم .
اجذام
اجذام
(
ejz m
) م . ع . اجذم يده اجذامأ : بريد دست او را . و اجذم السير تيز رفت . و اجذم الفرس : سخت دويد آن اسب . و اجذم عن الشيى : باز ايستاد از آن چيز . و اجذم عليه : قصد كرد بر آن .
اجذع
اجذع
(
ajza '
) ص . كوسپند و گاو بسال دوم درآمده و اسب بسال سوم و شتر بسال پنجم .
اجذم
اجذم
(
ajzam
) ص . ع . كسى كه دستش قطع شده باشد . و برص‌دار و كسى كه مبتلا بجذام بوده باشد . و كسى كه سر انگشتهايش رفته باشد .
و كسى كه قران مجيد را ياد گرفته بعد فراموش كرده باشد ج :
جذامى
جذامى
(
jaz m
) . الحديث :
من تعلم القرآن ثم نسيه لقى الله تعالى و هو اجذم .
اجذئرار
اجذئرار
(
ejze'r r
) م . ع . اجذأر اجذئرارا : آمادهء خصومت و دشنام گرديد .
و اجذأر النبات : روئيد آن گياه و دراز شد .
اجر
اجر
(
ajr
) ا . ع . پاداش عمل . و ذكر نيكو .
و كابين زنان . ج . اجور و آجار .
اجر
اجر
(
ajr
) م . ع . اجره اجرا ( از باب ضرب و نصر ) : پاداش داد او را . و اجر العظم اجرا و اجارا و اجورا : به شد استخوان شكسته بر كجى و ناراستى . و اجرت العظم انا : بستم استخوان شكسته را بر كجى ( لازم و متعدى ) . و اجره فلان ( از باب نصر ) :
مزدور او شد فلان . و اجر المملوك :
بكرايه داد مملوك را . و اجر فلان فى اولاده ( مجهولا ) : فرزندانش مردند و موجب اجر گشتند . و اجرت يده : بسته شد شكستگى دست او .
اجر
اجر
(
ajr
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پاداش و ثواب و مزد و عوض و مكافات و جزا و تلافى .
و وظيفه و مواجب . و ماهانه . و روزينه . و كرايه و اجاره . و ذكر جميل . و اجر غير ممنون ثواب بىنقصان . و با اجر ص . : با اجر و مزد