فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٩٤
اجتياس
اجتفاف
اجتفاف
(
ejtef f
) م . ع . اجتف ما فى الاناء اجتفافا : خورد همهء آنچه در آن آوند بود .
اجتلاء
اجتلاء
(
ejtel '
) م . ع . اجتلاه الجدب اجتلاء : بيرون كرد او را قحط از خانمان خود . و اجتلى العروس على بعلها : جلوه داد آن عروس را بر شوهرش . و اجتلاه : نگريست بسوى آن بتأمل . و اجتلى العمامة عن رأسه :
برداشت دستار را از پيشانى خود .
اجتلاب
اجتلاب
(
ejtel b
) م . ع . اجتلبه اجتلابا : كشيد آن را از جائى به جائى ديگر .
اجتلات
اجتلات
(
ejtel t
) م . ع . نوشيدن . و تمام خوردن چيزى . و اجتلته : زد او را .
اجتلاد
اجتلاد
(
ejtel d
) م . ع . بشمشير زدن يكديگر را . و اجتلد ما فى الاناء : نوشيد همهء آنچه را كه در آوند بود .
اجتلاط
اجتلاط
(
ejtel t
) م . ع . اجتلطه اجتلاطا : ربود آن را . و اجتلط ما فى الاناء : خورد تمام آنچه در آوند بود .
اجتلاف
اجتلاف
(
ejtel f
) م . ع . بركندن و از بيخ برآوردن .
اجتلال
اجتلال
(
ejtel l
) م . ع . اجتل البعر اجتلالا : پشكل برچيد براى آتش افروختن .
و اجتله : بهتر آن چيز را گرفت .
اجتلام
اجتلام
(
ejtel m
) م . ع . اجتلم الجزور : گرفت گوشت را كه بر استخوان جزو ربود .
اجتمار
اجتمار
(
ejtem r
) م . ع . اجتمر بالمجمر : عود سوخت در عود سوز .
اجتماع
اجتماع
(
ejtem '
) م . ع . اجتمع اجتماعا : فراهم آمد . و اجتمع الرجل :
جوان و قوى گرديد آن مرد . و برآمد تمام ريش وى .
اجتماع
اجتماع
(
ejtem '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مجمع و جمعيت . و گرد آمد نگاه و فراهم آمد نگاه و خرنبار و مجلس و محفل و انجمن . و انبوهى و توده . و انباز .
و موافقت و يكدلى و اتفاق . و پيوستگى و اتحاد و يك‌جهتى و هم‌راهى . و باصطلاح نجوم جمع شدن آفتاب و ماه در يك برج و يك درجه و يك دقيقه كه در اين وقت ماه از نظر غايب مىگردد . و اجتماع كردن ف ل . :
با يكديگر دسته شدن و با يكديگر مجلس كردن . و گرد آمدن . و در يك‌جا و يك مجلس باهم جمع شدن . و هم‌رأى شدن .
اجتمال
اجتمال
(
ejtem l
) م . ع . اجتمل اجتمالا : پيه ماليد بر خويشتن . و اجتمل الشحم : گداخت پيه را .
اجتناء
اجتناء
(
ejten '
) م . ع . اجتنى الثمرة اجتناء : چيد آن ميوه را . و اجتنينا ماء مطر : وارد شديم به آب باران . و خورديم آن را .
اجتناب
اجتناب
(
ejten b
) م . ع . گوشه گرفتن .
و پرهيز كردن . و جنب شدن . و اجتنبه :
دور شد از وى .
اجتناب
اجتناب
(
ejten b
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پرهيز و دورى و احتراز . و نفرت . و كناره و گريز و پاساد .
اجتناح
اجتناح
(
ejten h
) م . ع . اعتماد كردن بر دو كف دست در سجده و گشاده داشتن هر دو بازو را . و تيز رفتن ماده شتر . و افتادن پاهاى وى در زير دستهايش در تيز روى . و اعتماد نمودن اسب در دويدن بر يك جانب . و نيز اجتناح : ميل كردن .
اجتنان
اجتنان
(
ejten n
) م . پوشيده شدن .
اجتواء
اجتواء
(
ejtev '
) م . ع . اجتواه اجتواء : مكروه داشت او را يق اجتويت البلد اذا كرهت المقام فيه . و ان كنت فى نعمة .
اجتوار
اجتوار
(
ejtev r
) م . ع . اجتوروا اجتوارا . همسايگى كردند .
اجتهاد
اجتهاد
(
ejteh d
) م . ع . كوشش نمودن و سخت كوشش كردن . و رأى صواب جستن .
اجتهاد
اجتهاد
(
ejteh d
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جهد و سعى و كوشش . و آگاهى از روى جهد و كوشش . و شدت سعى و كوشش .
و باصطلاح فقه استنباط مسائل شرعيه بقياس از كلام اللّه و حديث و اجماع بشرائط مقرره چنان كه كما هو حقه از محاورات زبان عرب و علم صرف و نحو و شأن نزول آيات و علم حديث و جز آن واقفيت داشته باشد . و اجتهاد كردن ف ل . : سخت كوشش كردن . و كوشش كردن به سختى . و ف م . : تحصيل رأى صواب نمودن .
اجتهادى
اجتهادى
(
ejeh di
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - منسوب به اجتهاد .
اجتهار
اجتهار
(
ejteh r
) م . ع . اجتهر - الجيش : بسيار شمرد لشكر را . و اجتهر الرجل : ديد آن مرد را بىپرده . و ديدارى يافت او را . و اجتهر البئر : پاك كرد چاه را . و كشيد همهء آب آن را .
اجتهاف
اجتهاف
(
ejteh f
) م . ع . اجتهف الشيى : سخت گرفت آن چيز را .
اجتهام
اجتهام
(
ejteh m
) م . ع . در جهمة شب درآمدن . مر . جهمة را .
اجتياب
اجتياب
(
ejti b
) م . ع . دويدن . و مسافت بريدن يق اجتاب الفلاة .
اجتياح
اجتياح
(
ejti h
) م . ع . هلاك گردانيدن .
و از بيخ بركندن .
اجتياز
اجتياز
(
ejti z
) م . ع . اجتاز اجتيازا گذشت از جائى . و رفت . و بريد مسافت را .
و دوست داشت تجارت را .
اجتياس
اجتياس
(
eji s
) م . ع . نيك جستن چيزى .
و در سراى و جاى گشتن براى غارت و بر رسيدن