فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٩٢
اجة
اجاس
اجاس
(
ej s
) ا . پ . آلوچه . و قسمى از آلوى دمشقى .
اجاش
اجاش
(
oj c
) ا ج . ع . جمعيت مختلط .
اجاص
اجاص
(
ejj s
) ا . ع . - مأخوذ از فارسى - آلو . و زردآلو . و گلابى - چون جيم و ص در لغت تازيان در يك كلمه جمع نمىشود گويند از لغات اجنبى است .
اجاصة
اجاصة
(
ejj sat
) ا . ع . واحد اجاص .
اجاصية
اجاصية
(
ejj siyat
) ا . ع . آش آلو .
اجاعة
اجاعة
(
ej at
) م . ع . اجاعه اجاعة :
گرسنه كرد او را . و گرسنه داشت . المثل :
اجع كلبك يتبعك : گرسنه‌دار سگ خود را تا تابع تو شود - يضرب فى معاشرة اللئام و ما ينبغى ان يعاملوا به . و نيز گويند جوّع كلبك يتبعك .
اجاغ
اجاغ
(
oj q
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - اجاق . و آلاوه .
اجافة
اجافة
(
ej fat
) م . ع . چون واوى باشد در گذرانيدن نيزه باندرون . و اجاف الباب :
فراز كرد در را . و چون يائى بود بوى گرفتن مردار يق اجافت الجيفة اذا خبشت ريحها .
اجاق
اجاق
(
oj q
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - ديگدان و آلاوه . و ا ج . خاندان . و خاندان با شرافت . و طايفه .
اجالة
اجالة
(
ej lat
) م . ع . اجاله و اجال به اجالة : برگردانيد آن را . يق فى الميسر اجل السهام . و كذلك اجالوا الرأى بينهم .
اجالد
اجالد
(
aj led
) ع . ج اجلد (
ajlad
) . و ا . جلاد .
اجاليد
اجاليد
(
aj lid
) ع . ج . اجّلاد .
اجام
اجام
(
ej m
) ع . ج اجمة (
ajamat
) .
اجامر
اجامر
(
aj mer
) و جامرة (
aj merat
) و
اجامره
اجامره
(
aj mere
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - گروه غوغا طلب از مردم كه در يك جا گرد آمده باشند . و مردم اوباش .
اجامل
اجامل
(
aj mel
) ع . ج جمل (
jamal
) .
اجانب
اجانب
(
aj neb
) ع . ج اجنبى (
ajnabiy
) .
اجانب
اجانب
(
aj neb
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - مردمان بيگانه و اجنبى .
اجانة
اجانة
(
ejj nat
) ا . ع . پيكان . و پياله .
و آوندى كه در آن جامه شويند . ج :
اجاجين . و باصطلاح فقه حلقه‌اى از خاك كه گرداگرد بيخ درخت سازند تا در آن آبيارى كنند .
اجاود
اجاود
(
aj ved
) . و
اجاويد
اجاويد
(
aj vid
) ع . ج جواد .
اجآى
اجآى
(
aj '
) ص . ع . اسب سرخ تيره .
اجب
اجب
(
ajabb
) ا . فرج . و ص . ابعير اجب : شتر كوهان بريده .
اجباء
اجباء
(
ajb '
) ع . ج جبا .
اجباء
اجباء
(
ejb '
) م . ع . چون ممهوز باشد سماروغ‌ناك گرديدن يق اجبا المكان :
سماروغ‌ناك گرديد آنجاى . و اجبا الزرع :
فروخت آن زراعت را پيش از ظهور صلاح آن . و اجبا الشيئى : پنهان كرد آن چيز را . و اجبا على القوم : مشرف شد بر آن گروه . و چون واوى و يائى باشد پنهان نمودن شتر را از مصدق و فروختن كشت نارسيده الحديث : من اجبى فقد اربى .
اجباب
اجباب
(
ajb b
) ع . ج جبّ .
اجباب
اجباب
(
ejb b
) م . ع . اجب اللبن اجبابا : كفك برآورد آن شير .
اجباح
اجباح
(
ajb h
) ع . ج جبح (
jabh
) و (
jebh
) و (
jobh
) .
اجباخ
اجباخ
(
ajb x
) ا . ع . مكانهائى كه داراى درختهاى خرما باشد . و سنگها .
اجبار
اجبار
(
ejb r
) م . ع . اجبره اجبارا :
به ستم بر كارى داشت او را . و به مذهب جبر منسوب كرد ويرا . و شكسته‌بندى كرد استخوان شكستهء ويرا .
اجبار
اجبار
(
ejb r
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ظلم و ستم . و جبر . و هر كار از روى عدم ميل و رغبت و كراهت . و مجبوريت . و ضديت .
و اجبار كردن ف م . : به ستم و عدم ميل بكارى واداشتن . و بطور اجبار م ف . :
بطور ستم . و كراهت و عدم ميل .
اجبارانه
اجبارانه
(
ejb r ne
) ص . پ . كراهتى و عدم رغبتى . و م ف . بطور كراهت . و ستم و ظلم .
اجباس
اجباس
(
ajb s
) ع . ج جبس (
jebs
) .
اجبال
اجبال
(
ajb l
) ع . ج جبل (
jabal
) .
اجبال
اجبال
(
ejb l
) م . ع . اجبلوا اجبالا .
بكوه رفتند . و اجبل فلانا : يافت فلان را بخيل . و اجبل الشاعر : دشوار شد بر آن شاعر سخن . و اجبل الحافر : به زمين سخت رسيد چاه كن . و اجبل القوم :
نرم آهن شدند آن گروه . و اجبله على الشيئى : مجبول و مجبور ساخت او را بر آن چيز .
اجبان
اجبان
(
ejb n
) م . ع . اجبنه اجبانا :
بد دل يافت و يا بددل شمرد او را .
اجبح
اجبح
(
ajboh
) ع . ج جبح (
jabh
) و (
jebh
) و (
jobh
) .
اجبس
اجبس
(
ajbas
) ص . ع ضعيف و سست .
اجبل
اجبل
(
ajbol
) ع . ج . جبل (
jabal
) .
اجبن
اجبن
(
ajban
) ص . ع . ترسوتر و جبان‌تر .
اجبن
اجبن
(
ajbon
) و
اجبنة
اجبنة
(
ajbenat
) ع . ج جبين (
jabin
) .
اجبوء
اجبوء
(
ajbo '
) ع . ج جبء .
اجبه
اجبه
(
ajbah
) ا . ع . شير بيشه .
اجبه
اجبه
(
ajbah
) ص . ع . مرد فراخ پيشانى .
اجة
اجة
(
ajjat
) ا . ع . سختى و شدت گرما و سوزش آن . و اختلاط يق القوم فى الاجة .
ج . اجاج .