فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٩١
اجازه
اجاءة
اجاءة
(
ej at
) م . ع . اجاته اجاءة :
آوردم او را . و اجاته اليه : مضطر گردانيدم او را بسوى وى قوله تعالى فَأَجاءَهَا الْمَخاضُ إِلى جِذْعِ النَّخْلَةِ . و اجاء النعل :
پيوند كرد آن كفش را . و يا بدوال دوخت آن را . المثل : شر ما يجيئك الى فحة عرقوب المعنى : ما الجاك اليها الا شراى فقر و فاقة لان العرقوب لافح له و انما يحوج اليه من لا يقدر على شيئى : دربارهء كسى گويند كه كار او بنهايت اضطرار رسيده باشد .
اجاب
اجاب
(
ej b
) ا . ع . پاسخ و جواب .
اجابة
اجابة
(
ej bat
) ا . ع . پاسخ و جواب .
اجابة
اجابة
(
ej bat
) م . ع . اجابه و اجاب عن سؤاله اجابة : پاسخ داد او را . و اجاب الله دعائه : قبول كرد خدا دعاى او را .
اجابت
اجابت
(
ej bat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پذيرفتارى و قبول . و دفع براز .
اجاث
اجاث
(
ej s
) م . ع . اجاثه الحمل اجاثا : گرانبار كرد او را .
اجاج
اجاج
(
ej j
) ع . ج اجة (
ajjat
) .
اجاج
اجاج
(
oj j
) ص . ع . ماء اجاج : آب شور و تلخ .
اجاج
اجاج
(
ajj j
) ا . ع . سوختگى و احتراق .
و آفتاب .
اجاجرة
اجاجرة
(
aj jerat
) و
اجاجير
اجاجير
(
aj jir
) ع . ج اجّار .
اجاجين
اجاجين
(
aj jin
) ج . ع . اجّانة .
اجاح
اجاح
(
aj h
) و (
ej h
) و (
oj h
) ا . ع .
پرده .
اجاد
اجاد
(
ej d
) ا . ع . هر چيز كه شبيه به طاق خرد بود .
اجادة
اجادة
(
ej dat
) م . ع . اجاده اجادة :
جيد گردانيد او را . و كذلك اجوده . و اجاد فلان : نيك گفت فلان . و چيزى جيد آورد . و اجاده درهما : بخشيد او را درم . و اجود الفرس : نيكو رو گرديد آن اسب . و اجاد الرجل : خداوند اسب نيكورو گرديد آن مرد . و اجود بالولد و اجاد : پسر جوادزاد . و اجاده النقد :
داد او را نقد سره . و اجيدت الارض ( مجهولا ) : باريد باران نيكو بر زمين .
اجادب
اجادب
(
aj deb
) ع . ج . اجدب و ج ج جدب . زمينهاى صلبى كه آب را نگاهدارد .
اجادل
اجادل
(
aj del
) ع . ج اجدل .
اجأر
اجأر
(
aj'atr
) ص . ع . هو اجار منه :
آن ستبرتر و كلفت‌تر است از آن .
اجار
اجار
(
ej r
) م . ع . اجر العظم اجرا و اجارا و اجورا ( از باب ضرب و نصر ) :
به شد استخوان شكسته بر كجى و ناراستى . و اجرت العظم انا : بستم استخوان شكسته را بر كجى و ناراستى ( لازم و متعدى ) .
اجار
اجار
(
ejj r
) ا . ع . بام خانه . ج : اجاجير و اجاجرة .
اجارب
اجارب
(
aj reb
) ع . ج اجرب .
اجارة
اجارة
(
ej rat
) م . ع . اجاره اجارة :
رهانيد او را . و زنهار داد . و اجاره عن الطريق : برگردانيد او را از راه . و اجار المتاع : در ظرف كرد آن متاع را . و اجار الرجل اجارة و جارة : بدرقه گرديد آن مرد را . و پناه داد و حفظ كرد آن را . و ايمن نمود .
اجارة
اجارة
(
aj rat
) و (
ej rat
) و (
oj rat
) ا . ع . پاداش عمل . و اجرت و مزد و كرايه .
اجارد
اجارد
(
aj red
) ع . ج اجرد .
اجاره
اجاره
(
ej re
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كرايه و سلاك . و اجرت و مزد . و مواجب و وظيفه .
و ماهانه و روزينه . و خراج . و دخل و سود .
و نفع و فايده . و قبول منافع ملك كسى در مدت معين به مبلغ و مقدار معين كه پايكاشت نيز گويند .
و اجاره دادن . ف م . : ملكى را در مدت معين به تصرف كسى دادن و در ازاى منافع آن مبلغ و مقدارى خواستن . و اجاره كردن و اجاره نمودن . : كرايه كردن . و ملكى را در مدت معين از كسى خواستن و در ازاى منافع آن مبلغ و مقدارى دادن . و اجاره نامه ا . : مزدنامه .
اجاره‌دار
اجاره‌دار
(
ej re - d r
) ا . پ . زمين‌دار .
و فلاح و دهقان . و كرايه‌دار ملك و كسى كه ملكى را اجاره مىكند . و متصرف و ضابط ملك .
اجازة
اجازة
(
ej zat
) م . ع . اجاز له اجازة :
روا داشت براى او . و اجاز على اسمه :
اجازت داد بر نام او . و اجاز رأيه : روا داشت رأى او را . و اجاز له البيع : نافذ گردانيد بيع را براى او . و اجزت على الجريح . كشتم آن خسته را . و نيز اجازة .
بريدن مسافت . و پس افكندن جاى را برفتن از وى . و گذرانيدن كسى را از جاى . يق اجاز الموضع و اجاز فلانا الموضع و صله و عطا دادن يق اجازه بكذا . و دستورى دادن . و آب دادن ستور و كشت را . و باصطلاح عروض اختلاف حركت حرفى كه متصل حرف روى است . و يا يك روى دال و ديگر روى طاء آوردن و مصراع ديگر را بنظم تمام كردن .
اجازت
اجازت
(
ej zat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اجازه دادن . و دستورى و رخصت و جواز و لهى .
اجازت‌خواه
اجازت‌خواه
(
ej zat - x h
) ص . پ .
خواهان رخصت و دستورى .
اجازه
اجازه
(
ej ze
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اذن و جواز و لهى و دستورى و پروانه و پروانگى و رخصت . و اجازه دادن ف م . و اجازه گرفتن ف ل . : اذن دادن و اذن گرفتن - بيشتر در فتاوى شرعى استعمال مىشود . و اجازه داشتن ف ل . : مجاز بودن در فتاوى شرعى و دستورى داشتن .