فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٨٩
اثواء
اثلب
اثلب
(
aslab
) و (
eslab
) ا . ع . خاك .
و سنگ . و سنگ‌ريزه‌ها يق بقية الاثلب .
اثلة
اثلة
(
aslat
) ا . ع . واحد اثل يعنى يك درخت شورهء گز . ج . اثلاث . و ساز و سامان .
و اصل و بيخ و بنياد . و حسب و نسب . و آبرو و حرمت و عزت و افتخار و نيك‌نامى و سر افرازى . و دولت و مال و سرمايه . و ذخيره و تداركى كه بجد و جهد حاصل شده باشد .
ج : اثال . و قولهم هو ينحت فى اثلتنا :
او مىرندد در بيخ ما و طعن مىكند در حسب و نسب ما .
اثلة
اثلة
(
aslat
) و (
asalat
) ا ج . ع . متاع خانه .
اثلغى
اثلغى
(
aslaqiy
) ا . ع . نره .
اثلق
اثلق
(
aslaq
) ا . ع . - مأخوذ از بربرى - تخم دل آشوب و تخم پنجنگشت .
اثلم
اثلم
(
aslam
) ا و ص . ع . كنارهء وادى رخنه دار شده و شكسته شده . و دم شمشير ريخته و دندانه‌دار شده . و باصطلاح عروض اثرم .
مر اثرم .
اثم
اثم
(
asm
) م . ع . اثم اثما و اثاما .
مر . اثام .
اثم
اثم
(
esm
) ا . ع . گناه . و مى . و قمار .
و كارى كه كردن آن ناروا باشد .
اثم
اثم
(
esm
) م . ع . اثم اثما و مأثما ( از باب سمع ) : كناره كرد .
اثم
اثم
(
asem
) ص . ع . گناه‌كار و بزه‌كار .
اثماد
اثماد
(
esm d
) م . ع . اثمده اثمادا :
مثمود ساخت او را .
اثماد
اثماد
(
essem d
) م . ع . فرود آمدن بر ثمد .
اثمار
اثمار
(
asm r
) ع . ج ثمر (
samar
) .
اثمار
اثمار
(
esm r
) م . ع . مسكه برآوردن شير . و اثمر الشجر : ميوه آورد آن درخت .
و اثمر الزبد : گرد آمد مسكه . و اثمر الرجل : بسيار مال شد آن مرد .
اثمال
اثمال
(
esm l
) م . ع . باقى گذاشتن چيزى .
و بسيار سر شير بستن شير .
اثمان
اثمان
(
asm n
) ع . ج ثمين (
samin
) و ثمن (
saman
) و (
somon
) .
اثمان
اثمان
(
esm n
) م . ع . اثمن الرجل اثمانا : خداوند شتران ثمن گرديد آن مرد .
و اثمن القوم : هشت عدد گرديدند آن گروه و اثمنه سلعته : قيمت كرد متاع او را .
و داد وى را بهاى آن . و كذلك اثمن له سلعته .
اثمد
اثمد
(
asmad
) ا خ . ع . نام موضعى .
اثمد
اثمد
(
esmed
) و (
osmod
) ع . سنگ سرمه كه قسمى از سولفور انتيمون است و آن را سنگ انتيمون نيز گويند .
اثمن
اثمن
(
asman
) ص . ع . گرانبهاتر و باقيمت‌تر .
اثمن
اثمن
(
asmon
) و
اثمنة
اثمنة
(
asmenat
) ع . ج ثمن (
saman
) .
اثميداد
اثميداد
(
esmid d
) م . ع . اثماد اثميدادا : فربه گرديد .
اثن
اثن
(
osn
) ع . ج اثنة (
osnat
) .
اثن
اثن
(
oson
) ا . ع . بت و صنم و وثن و قوله تعالى : ان يدعون الا اثنا اى و ثنا ( در بعضى قرائتها ) .
اثنا
اثنا
(
asn
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ميان و بين و در ميان و ما بين .
و هنگام . و در اين اثنا : در اين بين و در اين هنگام .
اثناء
اثناء
(
asn '
) ع . ج ثنى (
seni
) و (
sen
) .
اثناء
اثناء
(
esn '
) م . ع . دوم شدن مر ديگرى را يق هذا واحد فاثنه اى كن ثانيه . و اثنى البعير : در سال ششم درآمد آن شتر . و اثنى عليه : ثنا گفت بر وى .
اثناه
اثناه
(
essen h
) م . ع . دو تاه گرديدن .
و خراميدن . و بازگرديدن .
اثناعشر
اثناعشر
(
esn - acar
) ا . ع . عدد دوازده .
و نيز رودهء اول از روده‌هاى انسانى كه متصل و پيوسته بمعده است .
اثناعشرى
اثناعشرى
(
esn - acari
) ا خ . پ - مأخوذ از تازى - آن طايفهء از شيعه كه به دوازده امام معتقدند - و مصنف اين كتاب اميد دارد كه خاك پاى اين طايفهء ناجيه محسوب گردد .
اثنان
اثنان
(
esn n
) م . ع . اثن الهرم اثنانا :
كهنه گرديد .
اثنان
اثنان
(
esn ne
) ا . بصيغهء تثنيه . ع . دو مرد .
و روز دوشنبه . ج اثناء و اثانين . و اثنان اثنان م ف . : دوتا بدوتا .
اثنة
اثنة
(
osnat
) ا . ع . درختان موز انبوه و بهم پيچيده . ج اثن .
اثنتان
اثنتان
(
esnat ne
) ا . به صيغهء تثنيه . ع .
دو زن .
اثنوى
اثنوى
(
esnaviy
) ص . ع . آنكه بروز دوشنبهء پيوسته روزه دارد .
اثنى
اثنى
(
esniy
) ص . ع . منسوب به اثنان و اثنا عشر .
اثنية
اثنية
(
esniyat
) ع . ج ثناء .
اثنى عشرية
اثنى عشرية
(
esn - acariyat
) ج ا خ . ع .
اثنا عشريها يعنى آن طايفهء از شيعه كه به دوازده امام معتقدند .
اثنين
اثنين
(
esnayne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه دو .
و اثنين اثنين م ف : دو به دو . و يوم الاثنين ا : روز دوشنبه - در شعر يوم اثنين بدون الف و لام هم مىگويند .
اثنيناء
اثنيناء
(
esnin '
) م . ع . دو تاه شدن . و باز گرديدن .
اثو
اثو
(
asv
) م . ع . اثوت به و عليه اثوا و اثاوة . مر . اثاوة .
اثواء
اثواء
(
esv '
) م . ع . اثوى بالمكان اثواء : دير ماند در آنجاى . و فرود آمد . و اثويته :
ملازم اقامت او گردانيدم . و مهمانى كردم او را .