مكيال المكارم في فوائد دعاء للقائم ( ع ) ( مكيال المكارم در فوائد دعا براى حضرت قائم ( ع ) ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٥٩
4 - عدالت آن حضرت عليه السّلام
پرندگان وحشى از آنان اطاعت خواهند كرد ، و در هرچيزى رضايت ايشان را مىجويند تا آن‌جا كه سرزمينى بر سرزمين ديگر فخر مىفروشد و مىگويد : امروز يكى از ياران قائم عليه السّلام بر من گذشت . « 1 »
3 - عذاب دشمنان آن حضرت عليه السّلام
3 - عذاب دشمنان آن حضرت عليه السّلام
از حضرت ابى عبد اللّه صادق عليه السّلام دربارهء آيهء : وَ لَئِنْ أَخَّرْنا عَنْهُمُ الْعَذابَ إِلى أُمَّةٍ مَعْدُودَةٍ ؛ « 2 » و چنانچه عذاب را از آنان به تأخير اندازيم تا به دست گروه معدود . فرمود : عذاب ، خروج قائم ؛ و امت معدوده ، اهل بدر و اصحاب آن حضرت عليه السّلام مىباشند . « 3 »
و على بن ابراهيم در ذيل آيهء : سَأَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ ؛ « 4 » سؤال‌كننده‌اى از عذاب حتمى الوقوع پرسيد . گفته است : از حضرت ابو جعفر باقر عليه السّلام دربارهء معنى اين آيه سؤال شد ، فرمود : آتشى است كه از سوى مغرب برمىآيد و پادشاهى از پشت سر ، آن را بسيج مىكند تا اين‌كه به خانهء بنى سعد بن همام نزد مسجدشان برسد ، پس خانه‌اى براى بنى اميه باقى نمىگذارد مگر اين‌كه آن را و اهل آن را مىسوزاند ، و خانه‌اى كه در آن خونى از آل محمد عليهم السّلام [ ستمگرى نسبت به آل محمد ] باشد ، رها نمىكند مگر اين‌كه آن را مىسوزاند و او مهدى عليه السّلام است . « 5 »
مىگويم : آنچه دلالت بر اين معنى كند در حرف قاف خواهد آمد .
4 - عدالت آن حضرت عليه السّلام
4 - عدالت آن حضرت عليه السّلام
بارزترين صفات نيكويش عدالت است ، لذا به « عدل » ملقب گرديده ، چنان‌كه در دعايى كه از خود آن حضرت براى شب‌هاى ماه رمضان روايت شده ( معروف به دعاى افتتاح ) آمده است :
« اللّهمّ و صلّ على وليّ أمرك القائم المؤمّل و العدل المنتظر » ؛ پروردگارا و درود بفرست بر ولىّ امرت كه قيام كننده و اميد مردم و عدل منتظر است .
و در حديث ابىّ كه در كمال الدين روايت شده از رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله در وصف امام قائم عليه السّلام آمده :
« أوّل العدل و آخره . . . » ؛ اوّل و آخر عدل است . . . .
و كم‌تر حديثى دربارهء آن حضرت آمده كه عدلش در آن يادآورى نشده باشد .
( 1 ) . كمال الدين : 2 / 673 . ( 2 ) . سوره هود ، آيه 8 . ( 3 ) . الغيبة ، نعمانى : 127 . ( 4 ) . سوره معارج ، آيه 1 . ( 5 ) . تفسير القمى : 2 / 385 .