گنجينه بهارستان ( مجموعه 17 رساله در علوم قرآن وروايى ) ( فارسى ) — الصفحة ١٠٥

خاتمة « 3 » الكتاب

بر ترابى شكر منعم ختم شد * تحفة الحفّاظ بر وى ختم شد

اين كتاب طرفه نغز دلفروز * من به نظم آوردم اندر چار روز

در دوشنبه كردم اين را ابتدا * بود اين را پنج‌شنبه انتها

رفت از هجر رسول ذو الجلال * اى برادر هشتصد شصت [ و ] دو سال

بس فوايد اندرو آورده‌ام * انتخاب از شش كتابش كرده‌ام

بس كه كردم بر جگر چون لاله داغ * تا نهادم در دل خود اين چراغ

بس كه جان خود ازين غم سوختم * تا درو شمعى چنين افروختم

چون منوّر گشت مشكات دلم * پرتو مصباح او شد حاصلم

يا الهى در دلم شورى بنه * و اندرو از معرفت نورى بنه

لذّتى در درس قرآنم بده * وقت مردن نور ايمانم بده

اى گناه آمرز مشتى نابكار * دست من گير و وزين غفلت بر آر

جز گنه نايد از اينها در وجود * عفو فرما چون تويى سلطان جود

با كه گويم چون تويى آمرزگار * يا الهى رحمتى بر ما ببار

پادشاها من ندارم جز تو كس * در دم آخر مرا فرياد رس

اى عزيزان چون نهادم اين اساس * دارم از خوانندهء اين التماس

آنكه ما را در دعا ياد آورند * از كمال خود ركاكت ننگرند

سوره اخلاص با امّ الكتاب * بهر من خوانند از روى صواب

تمّت الكتاب المسمّى بتحفة الحفّاظ على يد أقل الأقلّين شمس الدين بن محمّد بن شمس الدين الحافظ ، تراب أقدام الحفّاظ و القرّاء و المعرّفين فى 21 شهر ربيع الثانى سنة 962 اثنين [ و ] ستين و تسع مائة .