گنجينه بهارستان ( مجموعه 17 رساله در علوم قرآن وروايى ) ( فارسى ) — الصفحة ١٠١

ذكر رمز القرّاء السبعة على سبيل الاجتماع

گويمش حال مرخّص اى سداد * كنيتش كرد اضطرارى اوستاد

آنكه مستغنى نباشد بعد او * بشنو از من نيك وز ما قبل او

وين چنين باشد كه در طول كلام * قاريش آنجا نفس گردد تمام

پس ضرورت « 1 » وقف بايد كردنش * وين طرق بايد بجاى آوردنش

عود واجب نيست اندر اضطرار * تا كند با قبل وصل اى نامدار

ور بيابى لام الف اندر كلام * مىنبايد وقف كردن بىكلام

« كاف » دان يعنى كذلك اى كبير * يعنى اينجا وقف چون ما قبل گير

در قرائت هر كه او طالب بود * اين قدر دانستنش واجب بود

در مصاحف هر كجا اندر كلام * پيش قرّا اختلافى هست تام

اوستادان كز قرائت آگهند * رمز حرفى از ابيجد مىنهند

رمز نافع دان « الف » اى باخبر * ورش « ح » و « ب » بود قالون دگر

« د » باشد نكتهء ابن كثير * « ه » بزى ، « ز » قنبل است اى بىنظير

« ح » ابو عمرو « 2 » است و دورى « ط » بود * « ى » دگر علامهء سوسى بود

ابن عامر « ك » و هشام است « ل » * ابن ذكوان « م » باشد اى امام

« ن » ز عاصم دان كه بوبكرست « ص » * « ع » رمز حفص كردست اوستاد

« ف » ز حمزه ، خلف « ض » است اى پسر * نكته خلّاد « ق » آمد دگر

« ر » كسائى « س » ابو الحارث بود * « ث » نشان دورى است اى با خرد

عاصم و حمزه كسائى سر به سر * « ث » نشان دارند هر سه اى پسر

عاصم و بو عمرو ، حمز ، ابن كثير * با كسائى و ابن عامر اى كبير

( 1 ) س : ضرورة . ( 2 ) س : عمر .