علم و حكمت در قرآن و حديث ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٨٣

3 / 2 : بيم از خدا

خوانده شود ، سجده كنان به رو در مى افتند و مى گويند : منزّه است پروردگار ما كه بى گمان وعده پروردگار ما ، انجام شدنى است و به رو در مى افتند و مى گريند و بر فروتنى آنها مى افزايد » .

حديث

214 . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله - در وصيّتش به ابوذر - : اى ابوذر ! هركس دانشى داده شود ولى از [ بيم خدا ] نگريد ، دانشى بى سود داده شده باشد ؛ زيرا خداى عز و جلدانشمندان را توصيف فرموده و گفته است : « بى گمان كسانى كه پيش از نزول آن ، دانش يافته اند ، چون اين كتاب بر آنان خوانده شود سجده كنان به رو در مى افتند و مى گويند : منزّه است پروردگار ما كه بى گمان وعده پروردگار ما انجام شدنى است و به رو در مى افتند و مى گريند و بر فروتنى آنها مى افزايد » .

215 . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دانش را بيم ( از خدا ) بس است .

216 . امام على عليه السلام : مايه بيم ( از خدا ) ، دانش است .

217 . امام على عليه السلام : هرگاه دانش انسان افزون شود ، بر ادبش افزوده و بيم وى از پرودگارش ، دو چندان شود .

218 . امام على عليه السلام : دانشى چون بيم نيست .

219 . امام على عليه السلام : به نشان دانش ، بيم بسنده باشد .

220 . امام على عليه السلام : تو را در دانش ، بيم از خداى عز و جل بس باشد و در نادانى تو همين بس كه از عقلت ( يا علمت ) ترديد از راوى است خوشت آيد .

221 . امام على عليه السلام : غايت شناخت ، بيم ( از خداوند ) است .

222 . امام على عليه السلام : داناترين شما ، بيمناك ترين شماست .

223 . امام على عليه السلام : هر دانشمندى ، بيمناك است .

224 . امام على عليه السلام : داناترين مردم ، بيمناكترين آنان از خداوند سبحان است .