علم و حكمت در قرآن و حديث ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٥

2 / 20 : گوناگون

186 . امام على عليه السلام - در حكمتهايى منسوب به ايشان - : دانايى ، توانايى است . هر كس آن را يابد ، بدان پيروز شود و هر كس آن را نيابد ، مغلوب گردد .

187 . امام على عليه السلام : اندكى از دانش ، چون در دل جاى گيرد ، مانند نرمه بارانى است كه بر زمينى پست و هموار فرو ريزد و سبزه روياند .

188 . امام على عليه السلام : دانش ، مايه عزّت است .

189 . امام على عليه السلام : آنكه از دانش ، رهنمايى خواست ، او را ره نمود .

190 . امام على عليه السلام : دانش ، انگيزه فهم است .

191 . امام على عليه السلام : با دانش ، به حكمت پى برده مىشود .

192 . امام على عليه السلام : با دانش باشيد كه مايه پيوند ميان برادران و راهنما به سوى جوانمردى و ارمغان مجلسها و همراه در سفر و همدم در غربت است .

193 . امام على عليه السلام : خرد راهنماى روح است و دانش راهنماى خرد .

194 . امام على عليه السلام : قدرت دانش ، زوال ندارد .

195 . امام على عليه السلام : دانشها ، تفريح اهل ادب اند .

196 . امام على عليه السلام : قصه گوى شبى خوشتر از دانش ، نيست .

197 . امام على عليه السلام : دانش ، زمام دار و كردار ، راننده و نفس ( مركبى ) سركش است .

198 . امام على عليه السلام : معرفت ، روشنى دل است .

199 . امام على عليه السلام : معرفت ، رسيدن به عالم قدس است .

200 . امام على عليه السلام : دانش ، گمشده مؤمن است .