علم و حكمت در قرآن و حديث ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٦٥

2 / 4 : ذكر

رام مىشود و خداوند نعمتهايش گرامى باد همواره و در هر روزگارى پس از روزگار ديگر و در زمانهاى نيامدن پيامبران ، بندگانى دارد كه در انديشه شان با آنها راز مى گويد و در خردهايشان با آنان گفتگو مىكند ؛ پس نور بيدارى را در ديدگان و گوشها و دلهاى خود برافروختند .

741 . امام على عليه السلام : ذكر ، رهنمود خردها و بيدارى جانهاست .

742 . امام على عليه السلام : هدايتى چون ذكر نيست .

743 . امام على عليه السلام : ذكر ، روشنى خرد و مايه زندگانى جانها و جلاى سينه هاست .

744 . امام على عليه السلام : ذكر همدم خرد مى گردد و دل را روشن مى دارد و رحمت را فرود مى آورد .

745 . امام على عليه السلام : ذكر جلاى ديده ها و روشنى درونهاست .

746 . امام على عليه السلام : ثمره ذكر روشنى گرفتن دلهاست .

747 . امام على عليه السلام : آنكه ذكرش بسيار شود ، خردش روشنى گيرد .

748 . امام على عليه السلام : آنكه خدا را ياد كند ، بينا شود .

749 . امام على عليه السلام : آنكه خداى سبحان را ياد كند ، خداوند دلش را زنده و عقل و خردش را روشن كند .

750 . امام على عليه السلام : ريشه صلاح دل ، سرگرم شدن آن به ذكر خداست .

751 . امام على عليه السلام : ياد خدا جلاى سينه ها و آرامش دلهاست .

752 . امام على عليه السلام : ذكر خدا دواى بيمارى جانهاست .

753 . امام على عليه السلام - در سفارشش به امام حسن عليه السلام - : تو را به تقواى الهى سفارش مى كنم اى پسركم و نيز مواظبت بر فرمانش و آباد ساختن دلت به ذكرش .

754 . امام على عليه السلام : اى كه نامش دوا و يادش شفاست .