علم و حكمت در قرآن و حديث ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١١٥

فصل دوم : فضيلت حكمت

295 . امام على عليه السلام : دلها نيز همچون كالبدها ملول مى شوند ، پس براى آنها حكمتهاى تازه بجوييد .

296 . امام على عليه السلام : جانهايتان را با تازه هاى حكمت استراحت دهيد كه آنها نيز همچون كالبدها خسته مى شوند .

297 . امام على عليه السلام : هر چيزى ملال آور مىشود ، جز تازه هاى حكمت .

298 . امام على عليه السلام : حكمت ، گلشن خردمندان و بستان فاضلان است .

299 . امام على عليه السلام : سخنان حكيمانه ، بستان فاضلان و دانشها ، گلشن اديبان است .

300 . امام على عليه السلام : سلامت سبكباران راه بندگى ، سنگينى ترازوى ( اعمال ) است و [ سنگينى ] ترازو به حكمت است و حكمت ، نور ديده .

301 . امام على عليه السلام : حكمت را لباس زيرين و آرامش را بالاپوش خود قرار ده كه اين دو زيور نيكان اند .

302 . امام على عليه السلام : پيوسته با حكمت باش كه زيورى گران بهاست .

303 . امام على عليه السلام : بارورى رياضت ، آموختن حكمت و چيرگى بر عادت است .

304 . امام على عليه السلام : غنيمت مؤمن ، يافتن حكمت است .

305 . امام على عليه السلام : هر كه به حكمت سخن گشايد ، خود را بزرگ سازد .

306 . امام على عليه السلام : هر كه به حكمت شناخته شود . چشمها او را به ديده وقار و شكوه بنگرند .

307 . امام على عليه السلام : حكمت فرودست ، او را بر مى افرازد و نادانى فرادست ، او را پست سازد .

308 . امام على عليه السلام : هر كس از ميوه حكمت خورد ، لذت را از دست ندهد .

309 . امام على عليه السلام : ثمره حكمت ، رستگارى است .

310 . امام على عليه السلام : اگر حكمت بر كوهها افكنده مى شد ، آنها را به جنبش مى آورد .