گنجينه اخلاق ( جامع الدرر فاطمى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٨٧

بر در اول صحن مطهرّ علوى نوشته است

وجهه فى فلك العليا قمر * فبه لا بالنّجوم يهتدا

نحو مغناه لنيل المغنم * هو بدر و ذراريه بدور

عقمت عن مثلهم امّ الدهور * كعبة الوفّاد فى كل الشهور

فاز من نحو فناه و فدا * بمطاف منه او مستلم

و رثو العلياء قدما من قصىّ * و نزار ثمّ فهر و لوىّ

لا يبارى « 1 » حيّهم قطّ بحىّ * و هم از كى البرايا محتدا

و اليهم كلّ فخر ينتمى * ايّها الرّاجى لقاه فى الممات

كلّ موت فيه لقياه حيوة * ليت ما عجّل بى ما هو آت

علنّى القى حيواتى فى الرّدى * فائزا منه بأدنى النّعم

* * *

بر سقف اول درب صحن مطهر نيز مكتوب است

بر سقف اول درب صحن مطهر نيز مكتوب است

زهى به خاك درت از ره پريشانى * به هر صباح نهد آفتاب پيشانى

آنان كه به دل ، مهر تو اندوخته‌اند * پروانه‌صفت گرد تو پر سوخته‌اند

از بس كه به احسان تو آموخته‌اند * چون حلقه همه چشم به در دوخته‌اند

از آن‌كه به حق سرشته آب و گلشان * جز حبّ على نباشد اندر دلشان

يك شب به بيابان نجف خوابيدم * از هاتف غيب اين صدا بشنيدم

كاى قافله‌سالار بيابان نجف * صد ساله گناه همه‌تان بخشيدم

بر در اول صحن مطهرّ علوى نوشته است

بر در اول صحن مطهرّ علوى نوشته است

زائرين درگهت را بر در خلد برين * مىدهند آواز طِبْتُمْ فَادْخُلُوها خالِدِينَ « 2 »

تا نجف شد آفتاب دين و دولت را مقام * خاك او دارد شرف بر زمزم و بيت الحرام

( 1 ) - يعنى برابر نمىشود . ( 2 ) - سورهء زمر ( 39 ) ، آيهء 73 .