گنجينه اخلاق ( جامع الدرر فاطمى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٣٥

در ملامت ابن ابى الحديد آن دو نفر را از جهت فرار از جنگ

[ به خدا قسم هر چه را فراموش كنم فراموش نمىكنم بدن مقدّس حسين و آن اعضاء مطهّره را كه زير سم اسبان قسمت شده بود . ]

متلفّعا « 1 » حمر « 2 » الثّياب و فى غد * بالخضر من فردوسه يتلفّع

[ در حالىكه آن بدن شريف از كثرت خون كه از جراحات وارده آمده بود گويا پارچه سرخى به آن پيچيدند و البتّه چنين بدنى را فرداى قيامت لباس‌هاى سبز بهشتى مىپوشانند . ]

تطاء « 3 » السّنابك خدّه و جبينه * و الأرض ترجف « 4 » خيفة و تضعضع

[ سم اسبان دشمن پهلو و بدن مقدسش را پايمال مىنمودند و زمين از اين فاجعه بزرگ مىلرزيد و مىخواست خراب شود . ]

و الشّمس ناشرة الذّوائب « 5 » ثاكل « 6 » * و الدّهر مشقوق الرّداء « 7 » مقنّع

[ خورشيد در فلك چهارم اشعهء خود را پريشان نموده فرياد مىزد و روزگار پيراهن صبر و شكيبائى را پاره مىكرد . ]

لهفى على تلك الدّماء تراق فى * ايدى اميّة عنوة « 8 » و تضيّع « 9 » « 10 »

[ واحسرتا بر آن خونهاى پاكى كه به دست طائفه خبيثهء بنى اميّه از روى ظلم و ستم ريخته و ضايع شد . ]

در ملامت ابن ابى الحديد آن دو نفر را از جهت فرار از جنگ

در ملامت ابن ابى الحديد آن دو نفر را از جهت فرار از جنگ

پس ابن ابى الحديد شروع كرد در قصّهء حنين و شكست رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به‌واسطهء چشم زخم ابو بكر كه تعجّب كرد از كثرت لشكر آن حضرت و اشاره كرد به فرار او و مدح علىّ عليه السّلام

و ليس بنكر فى حنين فراره * و فى أحد قد فرّ خوفا و خيبرا

[ فرار او در حنين چيز تازه و ناشناخته‌اى نيست ، كه در جنگ احد و خيبر نيز پا به فرار گذاشته بود ]

( 1 ) - تلفع : پيچيدن چيزى را به چيزى . ( 2 ) - حمر : جمع حمر رنگ سرخى . ( 3 ) - تطاء : مىمالند زير پا . ( 4 ) - رجف - تضعضع : لرزيدن . ( 5 ) - ذوائب : گيسوان پريشان . ( 6 ) - ثاكل : گريه با فرياد . ( 7 ) - مشقوق الرداء : جامه چاك زده . ( 8 ) - عنوة : قهر و غلبه . ( 9 ) - تضيع : ضايع شده . ( 10 ) - « الروضة المختارة » ص 140 - 147 ، چاپ منشورات الرضىّ ، قم .