شرح مثنوى شريف ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٣
[ از خداوند ولى التوفيق در خواستن توفيق رعايت ادب در همه حالها و بيان كردن وخامت ضررهاى بىادبى ]
گفته است از جمله : مثنوى ، ج 2 ، ب ببعد ، ج 3 ، ب 3605 ببعد .
درين مورد نيز ضرورت رعايت ادب و حفظ حدود را از طريق بيان عقوبت كسانى كه ترك ادب كردهاند شرح مىدهد ، اين روش در قرآن كريم هم ديده مىشود و حرمت و زيان بعضى از امور از راه عقاب و عذاب كسانى كه مرتكب آنها شدهاند بدست مىآيد ، آوردن قصهى قوم موسى و عيسى هم از اين قبيل و به اسلوب قرآن است .
مضمون اين بيت مناسب است با گفتهى ابو جعفر محمد بن حسين بن احمد بن يزدانيار : من ترك الادب عوقب بحرمان السنة و من ترك السنة عوقب بحرمان الفريضة و من ترك الفريضة عوقب بحرمان المعرفه . ( روضه المريدين ، تاليف ابو جعفر ابن يزدانيار ، نسخهى خطى متعلق بكتابخانهى ملى ملك ، مكتوب 663 ) .
و از سقراط نقل كردهاند : عدم الادب سبب لكل شر . ( مختار الحكم ، طبع مادريد ، ص 122 ) .
بىادب تنها نه خود را داشت بد * بلكه آتش در همه آفاق زد
از فرخى سيستانى بشنويد :
عارضش را گنه و زلت همسايه بسوخت * خويشتن داشت كس از زلت همسايه نگاه
گنه يك تن ويرانى يك شهر بود * اين من از خواجه شنيدستم در مجلس شاه
ديوان فرخى ، ص 362
مايده از آسمان در مىرسيد * بىشرى و بيع و بى گفت و شنيد
در ميان قوم موسى چند كس * بىادب گفتند كو سير و عدس