شرح مثنوى شريف ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٠١

[ بيان حسد وزير ]

حكيم سنايى نيز گفته است :

كعبه را جامه كردن از هوس است * ياى بيتى جمال كعبه بس است

سير العباد و بيت ظاهر ، كعبه و بلسان اشارت ، دل است كه آن را از ملاحظه‌ى اغيار پاك بايد داشت ، لطايف الاشارات از ابو القاسم قشيرى ، نسخه‌ى عكسى ، متعلق بنگارنده .

[ بيان حسد وزير ]

[ بيان حسد وزير ]

هر كسى كاو از حسد بينى كند * خويشتن بىگوش و بىبينى كند

بينى آن باشد كه او بويى برد * بوى او را جانب كويى برد

هر كه بويش نيست بىبينى بود * بوى آن بوى است كان دينى بود

بينى كردن : بكنايت ، تكبر كردن :

بىعز و نازنينى كى كرد ناز و بينى * هر كس كه كرد و اللَّه خامست و قلتبانست

ديوان ، ب 4624

دلا بكوى خرابات ناز تو نخرند * مكن تو بينى و ناموس تا جهان بينى

همان مأخذ ، ب 32619

ز آب تشنه گرفتست خشم مىبينى * گرسنه آمد و با نان همىكند بينى

همان مأخذ ، ب 32791

بينى كردن چه سود دارد * با آن كه دهان زنى چو گربش

همان مأخذ ، ب 36138 اين شواهد دليل است كه تعبير مذكور مركب است از « بينى » كه در تعبيرات مختلف مانند : بينى زدن و بينى بالا كشيدن و بينى به خاك ماليدن ، نمونه‌ى خود بينى و غرور و كبر است و از « كند » ماضى مطلق از مصدر كردن نه