كفاية الأصول ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٤٨

تشريح المسائل

لذا :

وقتى برهان عقلى دلالت كرد كه صفات خداوند نيز از مصاديق مشتق بوده و به معناى من تلبس بالمبدا فى الحال بر خداوند صدق مىكند ، قبول كرده و اين‌ها را هم از مصاديق قيام و تلبس به حساب مىآوريم ، اگرچه نحوهء تلبس متفاوت باشد .

* حاصل اين برهان چيست ؟

1 - به دلايل متعدد در علم كلام ثابت شده است كه ذات حق جلّ و على واجد همهء كمالات و معطى اين كمالات به موجودات عالم است .

2 - به دلايل متعدد در علم اعتقادات ثابت شده است كه صفات حق عين ذات او هستند و نه زائد بر ذات .

پس : خداى تعالى نيز ذاتى است كه داراى مبادى اين اوصاف است .

حال :

1 - خداى تعالى ذاتى است كه داراى مبادى اوصاف جماليه است .

2 - از ذاتى كه داراى مبادى اوصاف است مىتوان مشتقاتى را اخذ كرد .

پس از ذات حق مشتقاتى را اخذ و بر ذاتش حمل مىكنيم .

* * *