كفاية الأصول ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٠٤

تشريح المسائل

جزئى بودن آن از طرف ديگر تنافى وجود ندارد .

2 - معنا در حروف ، با قطع‌نظر از استعمال ، كلى بوده و قابل صدق بر كثيرين است .

فى المثل : واضع ، لفظ ( من ) را براى كلى ( ابتداء ) وضع نموده است ، لكن متكلم در حين استعمال آن را به قصد آليّت ، استعمالش مىكند كه جزئى است .

3 - در اسماء نيز معنا فى نفسه كلى است ، لكن در حين استعمال كه قصد و لحاظ استقلالى به آن‌ها تعلق مىگيرد ، مىشوند جزئى .

* * *