علوم العربية — الجزء ١، الصفحة ٢٠١
( معتلّ الفاء يائىّ )
زيرا حذفش با ادغام ، كلمه را از صورت مضارع خارج مىكند ، و در اينجا نيز فعل امر حاضر با همزه وصل " ايبب " مىشود ، و اصلش " اوبب " بوده .
" فعل ، يفعل " مانند : " وصّ ، يوصّ ، وصّا : استواركردن كار "
( معتلّ الفاء واوىّ مهموز العين )
( معتلّ الفاء واوىّ مهموز العين )
فقط از باب " فعل يفعل " آمده ، مانند : " واد ، يئد ، وادا :
زنده بگوركردن " و " وال ، يئل ، و الا و وئيلا و ووءولا : رستگارى جستن " و صرف اينها مانند غير مهموز است .
( معتلّ الفاء واوىّ مهموز اللّام )
( معتلّ الفاء واوىّ مهموز اللّام )
از سه باب آمده است .
" وضوء ، يوضوء ، اوضوء ، وضوءا و وضاءة : پاكيزه و نكوروى شدن "
" وطا ، يطا ، طا ، وطئا : آماده و آسانكردن "
" وثىء ، يوثا ، ايثا ، و ثئا و وثا و وثوءا : كوفتگى و عيبناك شدن جائى از بدن "
و در منتهى الارب " وكا ، يكى ، كىء ، وكئا : تكيهكردن " از باب " ضرب ، يضرب " نقل كرده ، لكن مشكوك است .
( معتلّ الفاء يائىّ )
( معتلّ الفاء يائىّ )
از هرشش باب آمده است :
" يسر ، ييسر ، ايسر ، يسرا و يسرا : نرم و آسان شدن "