علوم العربية — الجزء ١، الصفحة ١١
( مصدر - غير مصدر )
آمد .
( حرف )
( حرف )
در لغت بمعنى طرف است ، و در اصطلاح كلمه‌ايست كه دلالت مىكند بر ارتباط ميان دو معنى ، و اقسام ارتباط بسيار است ، و براى هريك حرفى وضع شده ، و بيان هريك در جاى خود خواهد آمد .
( مصدر - غير مصدر )
( مصدر - غير مصدر )
اسم بر دو قسم است : مصدر و غير مصدر .
مصدر : مادّه و ريشه فعل است ، و فعل از آن ساخته و مشتقّ ميگردد ، چنانچه شرح و تفصيلش گفته مىشود ، و علامت مصدر آن است كه در آخر لفظ فارسى وى " تاء و نون " يا " دال و نون " باشد " تن " و " دن "
در اين مثالها بعضى مصدرها را بشناسيم .
علم - دانستن
جهل - ندانستن
معرفة - شناختن
ضرب - زدن
نصر - يارىكردن
قتل - كشتن
حزن - اندوه‌ناك شدن
جمع - گردآوردن
جهر - آشكاركردن
جيئة - آمدن
ترك - رهاكردن
خطف - ربودن
رجوع - برگشتن
جعل - قرار دادن
ظلم - ستم‌كردن
عبادة - پرستيدن
خلق - آفريدن
خروج - بيرون شدن