گلچين صدوق ( گزيده من لا يحضره الفقيه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٥٣

53 اذان گويان

53 اذان گويان

53 اذان گويان

عبد اللَّه بن على ، شغلش تجارت بين بصره و مصر بود . روزى وارد مصر شد . در راه به پير مردى قد بلند و سياه پوست كه موى سرش سفيد بود ، برخورد كرد .

عبد اللَّه از اطرافيان پرسيد : اين كيست ؟

گفتند : بلال حبشى ، مؤذّن رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله است .

عبد اللَّه چند كاغذ برداشته و نزد او رفت و سلام كرد . بلال جواب سلام او را داد . عبد اللَّه از او خواست چند حديث كه از پيامبر شنيده برايش بازگو كند .

بلال ، همين كه نام پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله را شنيد ، شروع به گريه كرد . و عبد اللَّه نيز با او گريه كرد . پرسيد :

اى جوان ! تو از اهالى كدام شهر هستى ؟

عبد اللَّه پاسخ داد : اهل عراقم .

بلال گفت : بنويس اى برادر عراقى .